Επιστημονικά Νέα

Διαταραχές κατάποσης: Εσείς τι γνωρίζετε για τη δυσφαγία;

Διαταραχές κατάποσης: Εσείς τι γνωρίζετε για τη δυσφαγία;

Η δυσφαγία συνδέεται με κάθε υποκειμενική ή αντικειμενική δυσκολία στην κατάποση στερεάς ή υγρής τροφής, καθώς και με την εμφάνιση βήχα ή πνιξίματος κατά τη διάρκεια της κατάποσης.

Η δυσφαγία είναι ένα σοβαρό σύμπτωμα, που πρέπει να αντιμετωπίζεται έγκαιρα για να αποφευχθούν σοβαρότερες επιπλοκές λόγω κυρίως των σιωπηλών εισροφήσεων ή λοιμώξεων του αναπνευστικού.

Οι επικίνδυνες ηλικίες

Η δυσφαγία μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορες ηλικίες, από νήπια μέχρι ηλικιωμένους, και μπορεί να οφείλεται σε παθήσεις της κεφαλής και του τραχήλου, κακοήθειες στην περιοχή του στόματος, του φάρυγγα, του λάρυγγα, της υπερώας, νευρομυϊκές παθήσεις, νευρολογικές παθήσεις, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια και άλλα αίτια. Τα ηλικιωμένα άτομα παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη επικινδυνότητα για την εμφάνιση διαταραχών κατάποσης, καθώς πολλές λειτουργίες τους που ελέγχονται από το κεντρικό νευρικό σύστημα είναι σε φθίνουσα πορεία.

Τα συμπτώματα

Τα πιο συχνά συμπτώματα της δυσφαγίας είναι η αδυναμία κατάποσης, η καταβολή μεγαλύτερης προσπάθειας για τη μάσηση και την κατάποση, ο βήχας κατά τη διάρκεια ή μετά την κατανάλωση φαγητού ή ποτού, τα μεγάλα σε διάρκεια γεύματα, η αίσθηση ξένου αντικειμένου στον λαιμό, η διαφυγή τροφής ή υγρού από το στόμα, η αλλοίωση της φωνής, η απώλεια όρεξης αλλά και βάρους λόγω μη επαρκούς σίτισης και οι επανειλημμένες λοιμώξεις του αναπνευστικού.

Στα παιδιά και στα μωρά μπορεί να παρουσιαστεί ως δυσκολία στα γεύματα (μεγάλη διάρκεια γευμάτων) ή στον θηλασμό, ως άρνησή τους για λήψη τροφής ή υγρών, με βήχα ή πνιγμό κατά τη σίτιση, με συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού και με αδυναμία απόκτησης φυσιολογικού βάρους.

Η σίτιση των ασθενών

Στους ασθενείς με διαταραχές κατάποσης χρειάζεται άμεση αποκατάσταση της λειτουργίας σίτισης με σωληνάκι Levin ή και γαστροστομία. Η σίτιση με Levin προτιμάται αρχικά σε όλους αυτούς τους ασθενείς, δεν προβλέπεται όμως να γίνεται μακροχρόνια. Η γαστροστομία είναι η εναλλακτική μέθοδος σίτισης ασθενών με άνοια, νόσο Parkinson και εγκεφαλικά επεισόδια, καθώς η σίτιση με Levin έχει σοβαρά μειονεκτήματα και δεν μπορεί να παραταθεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Πλέον γίνεται αναίμακτα και χωρίς χειρουργική επέμβαση, μέσω της γαστροσκόπησης.

Η σημασία της διάγνωσης

Η διάγνωση της δυσφαγίας μπορεί να γίνει με μια ειδική και προσιτή εξέταση που γίνεται στο ιατρείο, στο νοσοκομείο ή και στο σπίτι αν ο ασθενής δεν μεταφέρεται. Η εξέταση λέγεται FEES (Flexible Εndoscopic Εvaluation of Swallowing – Ενδοσκοπική εκτίμηση της κατάποσης με το εύκαμπτο ρινοφαρυγγολαρυγγοσκόπιο).

 Η δυσφαγία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, καθώς μπορεί να οδηγήσει από την υποθρεψία έως τον θάνατο, σε περίπτωση απόφραξης των αεραγωγών από εισροφήσεις. Ο ειδικός ωτορινολαρυγγολόγος θα εκτιμήσει τη φύση του προβλήματος και θα καθοδηγήσει τον ασθενή στην κατάλληλη θεραπεία, που απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις για την υγεία από την Ελλάδα και τον Κόσμο

Διαβάστε Eπίσης:

Νέες μελέτες υποστηρίζουν την έννοια της «ανοσοθεραπείας στο περιβάλλον του καρκίνου»

Θεραπευτική πρόοδος για σπάνια νευροεκφυλιστική διαταραχή

Ενδείξεις για καλύτερη προστασία κατά του κορωνοϊού όσων εμβολιάζονται για τη γρίπη

Η ανάλυση των περιστατικών Covid-19 έδειξε ότι ο αριθμός των λοιμώξεων αυτών ήταν κατά 39% μικρότερος μεταξύ όσων από το νοσοκομειακό προσωπικό είχαν κάνει το αντιγριπικό εμβόλιο πέρυσι.

Η χαρτογράφηση της κυτταρικής δραστηριότητα συμβάλει στην πρόληψη του καρκίνου

Επιστήμονες ενδέχεται να είναι σε θέση να αποτρέψουν τον καρκίνο ελέγχοντας δύο πρωτεΐνες που λειτουργούν βαθιά μέσα στο τέλμα των επιγενετικών μεταβάσεων της μοίρας των κυττάρων

Επιστήμονες χαρτογραφούν το ανθρώπινο πρωτέωμα

Ενώ το ανθρώπινο γονιδίωμα παρέχει ένα πλήρες« σχεδιάγραμμα » ανθρώπινων γονιδίων, το ανθρώπινο πρωτέωμα προσδιορίζει τα μεμονωμένα δομικά στοιχεία της ζωής που κωδικοποιούνται από αυτό το σχεδιάγραμμα: πρωτεΐνες

Ανακαλύφθηκε ένζυμο - "κλειδί" για τις αυτοάνοσες ασθένειες

Για να εξουδετερωθούν συγκεκριμένα διαφορετικά παθογόνα, τα ανοσοκύτταρα που ονομάζονται Τ λεμφοκύτταρα διαφοροποιούνται σε μια σειρά υποτύπων, συμπεριλαμβανομένων των Τ βοηθητικών κυττάρων τύπου 17