Τα αυξημένα επίπεδα της πρωτεΐνης του εγκεφάλου tau μετά από διάσειση σχετίζεται με μεγαλύτερη περίοδο ανάρρωσης και καθυστερημένη επιστροφή σε αθλητική δραστηριότητα, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Neurology, το ιατρικό περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας.
 
Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η tau, η οποία μπορεί να μετρηθεί στο αίμα, μπορεί να χρησιμεύσει ως δείκτης για να βοηθήσει τους γιατρούς να καθορίσουν την ετοιμότητα ενός αθλητή να επιστρέψει στο παιχνίδι.
 
Στις ΗΠΑ συμβαίνουν κάθε χρόνο 3,8 εκατομμύρια διασείσεις σε αθλήματα. Όμως δεν υπάρχουν αντικειμενικά εργαλεία για την επιβεβαίωση του πότε ένας αθλητής είναι έτοιμος να ξαναρχίσει το παιχνίδι. Η επιστροφή για να παίξει πολύ νωρίς, πριν ο εγκέφαλος να έχει επουλωθεί, αυξάνει τον κίνδυνο ενός αθλητή να έχει μακροχρόνια σωματικά και γνωστικά προβλήματα, ειδικά αν αυτός ή αυτή υποστεί άλλη μια άλλη διάσειση. Επί του παρόντος, οι γιατροί λαμβάνουν αποφάσεις για επιστροφή στο παιχνίδι βασιζόμενοι σε υποκειμενικά, αυτο-αναφερόμενα συμπτώματα ενός αθλητή και την απόδοσή του σε τυποποιημένες δοκιμασίες μνήμης και προσοχής.
 
Μια ομάδα με επικεφαλής την Jessica Gill, RN, Ph.D. του Εθνικού Ινστιτούτου Νοσηλευτικής έρευνας στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και τον Jeffrey Bazarian, MD, MPH του Πανεπιστημίου του Rochester Medical Center αξιολόγησαν τις αλλαγές στη tau σε 46 αθλητές κολεγίου που εμφάνισαν μια διάσειση. Tau, η οποία παίζει ρόλο στην ανάπτυξη της χρόνιας τραυματικής εγκεφαλοπάθειας ή CTE, μετωποκροταφική άνοια και νόσο του Alzheimer μετρήθηκε σε δείγματα αίματος προ της αθλητικής σεζόν και πάλι εντός 6 ωρών μετά τη διάσειση χρησιμοποιώντας μια εξαιρετικά ευαίσθητη τεχνολογία που επιτρέπει στους ερευνητές να ανιχνεύσουν μεμονωμένα μόρια πρωτεΐνης. Οι αθλητές -ποδοσφαίρου, μπάσκετ, χόκεϊ και λακρός – από το Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ και το Rochester Institute of Technology – χωρίστηκαν σε δύο ομάδες με βάση το χρόνο αποκατάστασης.
 
Οι αθλητές με «μακρό χρόνο επιστροφής» χρειάστηκαν πάνω από 10 ημέρες για να ανακάμψουν μετά από διάσειση, ενώ οι αθλητές με «βραχύ χρόνο επιστροφής» χρειάστηκαν λιγότερο από 10 ημέρες για να επιστρέψουν στο άθλημά τους. Τα άτομα με μακρό χρόνο επιστροφής είχαν υψηλότερα επίπεδα της tau στο αίμα τους 6 ώρες μετά από διάσειση σε σύγκριση με εκείνους με βραχύ χρόνο επιστροφής. Τα άτομα με μακρό χρόνο επιστροφής παρουσίασαν επίσης ένα άλμα στην tau συγκριτικά με τα επίπεδα στην αρχή της σεζόν. Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της tau 6 ώρες μετά τη διάσειση προέβλεψαν με συνέπεια ότι ένας αθλητής θα χρειαζόταν περισσότερο από 10 ημέρες για να ξαναρχίσει το παιχνίδι.
 
 «Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η tau μπορεί να είναι ένα χρήσιμος βιοδείκτης για τον εντοπισμό των αθλητών που μπορεί να χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να ανακάμψουν μετά από μια διάσειση», δήλωσε ο Bazarian, καθηγητής της Επείγουσας Ιατρικής και Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης στο URMC. 
Η μελέτη περιελάμβανε άνδρες και γυναίκες αθλητές και έδειξε ότι οι αλλαγές της tau σχετίζονται με ότι συνέβη και στα δύο φύλα σε μια ποικιλία αθλημάτων. Η ομάδα διαπίστωσε σημαντικές διαφορές με βάση το φύλο: οι γυναίκες αποτελούσαν το 61% της ομάδας του μεγάλου χρόνου επιστροφής για να παίξουν ενώ απάρτιζαν το 28% της ομάδας σύντομης επιστροφής.
Ο Bazarian λέει ότι αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, ότι είναι καλά τεκμηριωμένο ότι οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να ανακάμψει μετά από διάσειση από τα αρσενικά. Οι Bazarian και Gill αναγνωρίζουν ότι η μελέτη περιορίζεται από το μικρό μέγεθός της και ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να διαπιστωθεί εάν η tau μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιοδείκτης της βαρύτητας μίας διάσεισης. 

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here