Ογκολογία

Ογκολογία: μελέτες για μακροπρόθεσμη έκβαση έφηβων επιζώντων

Ογκολογία: μελέτες για μακροπρόθεσμη έκβαση έφηβων επιζώντων

Το περιοδικό «Jama Ογκολογία» δημοσίευσε δύο μελέτες και ένα σχετικό σημείωμα που επικεντρώνονται στη μακροπρόθεσμη έκβαση της υγείας έφηβων και νεαρών ενήλικων, επιζώντων καρκίνου.

Στην πρώτη μελέτη η Κατρίν Ρούγμπεργκ και ο Γιόρκεν Όλσεν από το Ερευνητικό Κέντρο της Δανέζικης Εταιρείας Καρκίνου, εξέτασαν τον κίνδυνο για νοσηλεία μέχρι και 34 χρόνια μετά τη διάγνωση καρκίνου στις κατηγορίες των εφήβων και των νεαρών ενηλίκων . Η μελέτη συμπεριέλαβε 33.555 επιζώντες που διεγνώσθησαν από το 1943 έως το 2004 συγκριτικά με μια ομάδα υγειών ανθρώπων και οι ερευνητές αναγνώρισαν 53.032 νοσηλείες έφηβων και νεαρών ενηλίκων που επιζώντων.

Οι επιζώντες καρκίνου αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο νοσηλείας συγκριτικά με τον υγιή πληθυσμό ενώ εκείνοι που είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο νοσηλείας ήταν επιζώντες λευχαιμίας, και καρκίνου του εγκεφάλου. «Οι επιζώντες καρκίνου εφηβικής και νεαρής ενήλικης ηλικίας, αντιμετωπίζουν μεγάλο κίνδυνο νοσηλείας λόγω σωματικών ασθενειών που παραμονεύουν. Το πρότυπο νοσηρότητας, εξαρτάται από τον τύπου του καρκίνου αλλά υπάρχει ανάγκη για μελέτη περισσότερων κριτηρίων όπως το φύλο και η ηλικία».

Η δεύτερη από τις μελέτες, εκπονήθηκε από τον Κέβιν Κρούλ του Ερευνητικού Παιδιατρικού νοσοκομείου Τζουντ στο Μέμφις και εξέτασε την έκβαση επιζώντων που διεγνώσθησαν σε παιδική ηλικία με οστεοσάρκωμα, καρκίνο των οστών. Η μελέτη έγινε μέσα από νευρολογικά δεδομένα αλλά και από όσα ανέφεραν οι ασθενείς. Στην μελέτη πήραν μέρος 80 επιζώντες με μέση ηλικία τα 39 έτη και με απόσταση 25 ετών από τη διάγνωση.

Οι επιζώντες, εμφάνισαν μικρότερες βαθμολογίες σε δραστηριότητες όπως η ανάγνωση η μνήμη κ η προσοχή. «Μακροχρόνια επιζώντες οστεοσαρκώματος βρίσκονται σε κίνδυνο για νευρογνωστική απομείωση, η οποία σχετίζεται με τις τρέχουσες συνθήκες υγεία και με την αρχική θεραπεία τους» δήλωσαν οι ερευνητές. «Τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν την ανάγκη για αυξημένη προσοχή σε αυτή τη διάγνωση, με μελέτες που προσπαθούν να προσδιορίσουν την εξέλιξη της απομείωσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και της μακροπρόθεσμης επιβίωσης».

Τέλος στο σχετικό σημείωμα η Κάρεν Έφινγκερ και ο Μίκαελ Λίνκ από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ανέφεραν: «Η εξελίξεις στη θεραπεία του καρκίνου, οδήγησαν σε αύξηση των επιζώντων αφού στις ΗΠΑ υπάρχουν 9 εκατομμύρια επιζώντες, με μέσο όρο ζωής τα 5 έτη. Όσο το νούμερο αυτό μεγαλώνει, οι ερευνητές συγκεντρώνονται στη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής. Όσο προχωράμε και γίνεται πρόοδος στη διαχείριση του καρκίνου στους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες, θα πρέπει να θυμόμαστε τα λόγια του Giulio D’ Angio που έλεγε ότι “η θεραπεία δεν είναι αρκετή”».

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις για την υγεία από την Ελλάδα και τον Κόσμο

Διαβάστε Eπίσης:

Ανακαλύφθηκε νέος μηχανισμός που προκαλεί καρκίνο

Έρευνες διαπιστώνουν τα οφέλη της κατανάλωσης στους άντρες

Μελέτη σε βάθος Τ κυττάρων για τη βελτίωση της ανοσοθεραπείας

Ανοσοκύτταρα μπορούν ταυτόχρονα να προσβάλλουν διαφορετικά παθογόνα, τα Τ κύτταρα είναι πιο στοχευμένα - κάθε μεμονωμένο Τ κύτταρο έχει ένα ξεχωριστό σύνολο υποδοχέων Τ κυττάρων (TCRs) στην επιφάνειά του

Νέα μελέτη για τη δράση της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του μαστού

Τα κύτταρα CAR Τ, τα οποία χρησιμοποιούνται ήδη για τη θεραπεία ορισμένων καρκίνων αίματος σε ανθρώπους, μπορεί επίσης να είναι επιτυχημένα κατά των συμπαγών όγκων εάν συνδυάζονται με άλλες ανοσοθεραπευτικές προσεγγίσεις.

Νέα ανοσοθεραπεία δίνει υπόσχεση κατά του σπάνιου παιδικού καρκίνου

Μια νέα θεραπεία CAR Τ-κυττάρων που αναπτύχθηκε από ερευνητές στο UCL και σχεδιάστηκε για να στοχεύει καρκινικούς όγκους, έδειξε πολλά υποσχόμενα πρώτα αποτελέσματα σε παιδιά με νευροβλάστωμα, μια σπάνια μορφή καρκίνου της παιδικής ηλικίας.

Προσδιορίστηκαν νέοι προγνωστικοί δείκτες για καρκίνο του παχέος εντέρου

Βασικές πληροφορίες που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την κατανόηση των ELS σε συμπαγείς όγκους είναι ότι υπάρχουν τύποι ιστών όπου τέτοιες λεμφοειδείς δομές φαίνεται φυσιολογικά να πληρούν μια σημαντική ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικής και προστατευτικής ανοσοαπόκρισης και αυτο-ανοχής. "Αυτό ισχύει για όργανα με εξειδικευμένη ανοσία στα επιθηλιακά εμπόδια.