Επιστημονικά Νέα

Χοληστερόλη: Σύνδεση μεταξύ HDL και διαφορετικών τύπων καρκίνου

Χοληστερόλη: Σύνδεση μεταξύ HDL και διαφορετικών τύπων καρκίνου
Χοληστερόλη: Είναι εφικτό να χρησιμοποιηθούν τα επίπεδα της καλής χοληστερόλης HDL στο πλάσμα ως βιοδείκτης και προγνωστικό εργαλείο για τον καρκίνο; 

Σε ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Trends in Endocrinology & Metabolism Journal, οι ερευνητές συνόψισαν μελέτες σχετικά με τη συσχέτιση μεταξύ της υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης χοληστερόλης (HDLC) και διαφορετικών τύπων καρκίνου για να καταλάβουν εάν είναι εφικτό να χρησιμοποιηθούν τα επίπεδα HDLC στο πλάσμα ως βιοδείκτη και προγνωστικό εργαλείο για τον καρκίνο. Τα ευρήματα της μελέτης θα μπορούσαν να ενημερώσουν τις ερευνητικές στρατηγικές για την εξερεύνηση νέων θεραπειών για τον καρκίνο.

Ιστορικό

Οι HDL είναι μικρά μόρια πρωτεϊνών και λιπιδίων υψηλής πυκνότητας με τρεις κύριες λειτουργίες στο ανθρώπινο σώμα. Πρώτον, αντιστρέφουν τη μεταφορά της χοληστερόλης από το περιφερικό αίμα στο ήπαρ για επεξεργασία και χρήση, μειώνοντας έτσι τη συσσώρευσή της στο σώμα. Δεύτερον, η HDL έχει αντιοξειδωτική δράση, με την απολιποπρωτεΐνη AI (APOAI) και την παραοξονάση 1 (PON1) να είναι τα κύρια αντιοξειδωτικά συστατικά της. Τέλος, στην κλινική πράξη, τα επίπεδα HDLC βοηθούν στην παρακολούθηση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου (CVDs).

Εντυπωσιακά, μια πρόσφατη μελέτη έδειξε μια συσχέτιση σε σχήμα U μεταξύ των επιπέδων HDLC και της επακόλουθης θνησιμότητας που σχετίζεται με την καρδιαγγειακή νόσο. Οι ερευνητές έχουν βρει μια στενή συσχέτιση της HDLC με όγκους, αλλά ο μηχανισμός που διέπει τους ίδιους παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστος. Αρκετές προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης βρει σταθερά μια συσχέτιση μεταξύ πολλών τύπων καρκίνων με χαμηλά επίπεδα HDLC στο αίμα σε σύγκριση με μη καρκινοπαθείς.

Δεδομένης της αντικρουόμενης σχέσης μεταξύ HDLC και όγκων, η περαιτέρω διερεύνηση είναι ζωτικής σημασίας για να ενισχυθεί το εύρημα ότι τα μειωμένα επίπεδα HDLC αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου και διέπουν την κακή πρόγνωση του καρκίνου. Ωστόσο, τα συνολικά στοιχεία σχετικά με τους μοριακούς μηχανισμούς που διέπουν όλες τις λειτουργίες HDLC είναι περιορισμένες.

Βασικά ευρήματα ανασκόπησης

Οι μηχανισμοί που συνδέουν την HDLC και την καρκινογένεση δεν είναι καλά κατανοητοί. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η σχέση μεταξύ HDLC και καρκίνου του μαστού είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη. Αντίθετα, η σχέση μεταξύ HDLC και καρκίνου των ωοθηκών και του ενδομητρίου είναι συνεπής. Ορισμένες μελέτες που αξιολογούν τη συσχέτιση μεταξύ HDLC και καρκίνου των ωοθηκών έχουν δείξει ότι τα επίπεδά της είναι σημαντικά χαμηλά σε ασθενείς με μεταστατικούς γυναικολογικούς όγκους σε σύγκριση με αυτούς με καλοήθεις όγκους.

Αξιοσημείωτα, οι Yilmaz et al. είχαν κάποια αντιφατικά ευρήματα σε περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη. Πρότειναν ότι η HDLC αύξησε τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευση σε όγκους καρκίνου του προστάτη, πιθανώς να σχετίζεται με ελλείμματα PON1 ή μειωμένη έκφραση υποδοχέα σαρωτών, κατηγορίας Β τύπου 1 (SR-B1). Έτσι, χρειάζονται περισσότερες μελέτες για να επιβεβαιωθεί η συσχέτιση μεταξύ του καρκίνου του προστάτη και της HDLC και να διευκρινιστεί εάν αυτές οι διαφορές αντικατοπτρίζουν τους μοναδικούς μεταβολικούς μηχανισμούς μοριακού επιπέδου που διέπουν τον καρκίνο του προστάτη.

ΟΙ Xu et al διαπίστωσαν επίσης ότι η υπερέκφραση του SR-B1 θα μπορούσε να προάγει την πρόοδο του καρκινώματος των διαυγών κυττάρων των νεφρών (ccRCC) εξάγοντας χοληστερόλη από την HDL σε κύτταρα όγκου, τα οποία απαιτούν διατροφή για ανάπτυξη, καθιστώντας το δυνητικό βιοδείκτη ccRCC και θεραπευτικό στόχο. Ομοίως, η προς τα κάτω ρύθμιση του υποδοχέα Χ του ήπατος (LXR) ρυθμίζει προς τα κάτω την έκφραση των μεταφορέων κασέτας δέσμευσης ATP (ABC) που μεσολαβούν στην εκροή χοληστερόλης από τα κύτταρα, αναστέλλοντας έτσι την απόπτωση που προκαλείται από μιτοχόνδρια, επιτρέποντας την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων.

Οι ερευνητές έχουν κάνει παρόμοιες παρατηρήσεις και σε άλλους καρκίνους. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι ένας αναστολέας SR-B1 σταμάτησε τον πολλαπλασιασμό των κυτταρικών σειρών καρκίνου του μαστού. Σε μελέτες σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, το νοκ-άουτ του SR-B1 φάνηκε να σχετίζεται με υψηλότερα επίπεδα HDLC και με σημαντικά μειωμένο μέγεθος όγκου.

Ένα ακόμη βασικό σημείο αυτής της ανασκόπησης ήταν το εύρημα ότι τα νανοσωματίδια ανασυνδυασμένης λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (rHDL) είναι ένα πολλά υποσχόμενο νέο θεραπευτικό καρκίνου, ειδικά για μεταστατικούς καρκίνους. Αυτοί οι παράγοντες είναι επίσης εξαιρετικά ασφαλείς, συνδέονται ειδικά με το SR-B1 και παραμένουν μη αναγνωρισμένοι από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα.

Έδειξαν τη δυνατότητα να παραδώσουν επιτυχώς μικρομοριακά φάρμακα, θεραπευτικές πρωτεΐνες, αντιγόνα εμβολίων και ακόμη και μικρά παρεμβαλλόμενα ριβονουκλεϊκό οξύ (siRNA). Ομοίως, ο γαμβογιάννης που φέρει rHDL θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία του καρκίνου του ήπατος αλληλεπιδρώντας με κύτταρα όγκου μέσω του υποδοχέα SR-B1. Στη θεραπεία με τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού, η rHDL σε συνδυασμό με λαπατινίμπη και βαλρουβικίνη είχε καλύτερη επίδραση από τη θεραπεία με έναν μόνο παράγοντα.

Άλλες εφαρμογές της rHDL περιλαμβάνουν τη χρήση rHDL για την ενθυλάκωση της ενδοογκικής παροχής χημειοθεραπευτικών παραγόντων για τη θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου και τη βελτίωση των ποσοστών επιβίωσης, όπως φαίνεται σε μια μελέτη από τους Scheetz et al. Πράγματι, ο συνδυασμός SR-B1 και rHDL έχει γίνει ένας σημαντικός ερευνητικός τομέας και υπόσχεται πολλά τα επόμενα χρόνια.