Δερματολογία

Το στρες «αποτυπώνεται» στο δέρμα

Το στρες «αποτυπώνεται» στο δέρμα
Έξαρση παρουσιάζουν τον τελευταίο καιρό τα περιστατικά εμφάνισης ακμής ή ψωρίασης και η αιτία είναι το στρες που «αποτυπώνεται» στο δέρμα. «Το δέρμα και η ψυχή συνδέονται σε πολλά διαφορετικά επίπεδα» λένε οι δερματολόγοι εξηγώντας πως το στρες ενεργοποιεί μια αλληλουχία νευρολογικών μηχανισμών κι έτσι προκαλούνται δερματική ευαισθησία και αντιδράσεις. Όπως δηλαδή ένας άνθρωπος μπορεί […]

Έξαρση παρουσιάζουν τον τελευταίο καιρό τα περιστατικά εμφάνισης ακμής ή ψωρίασης και η αιτία είναι το στρες που «αποτυπώνεται» στο δέρμα.

«Το δέρμα και η ψυχή συνδέονται σε πολλά διαφορετικά επίπεδα» λένε οι δερματολόγοι εξηγώντας πως το στρες ενεργοποιεί μια αλληλουχία νευρολογικών μηχανισμών κι έτσι προκαλούνται δερματική ευαισθησία και αντιδράσεις. Όπως δηλαδή ένας άνθρωπος μπορεί να πάθει έλκος από το πολύ στρες, ένας άλλος μπορεί να εκδηλώσει εξανθήματα ή να παρουσιάσει επιδείνωση δερματοπαθειών που ήδη είχε

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ακμή. Το στρες διεγείρει την παραγωγή ορμονών όπως η κορτιζόλη, που μπορεί να αυξήσουν την παραγωγή σμήγματος (λίπους) στο δέρμα, με συνέπεια να «φουντώσει» η ακμή. Άλλες δερματοπάθειες που μπορεί να επιδεινωθούν ή να αναζωπυρωθούν από το στρες είναι, μεταξύ άλλων, η κνίδωση, η ψωρίαση, η ροδόχρους ακμή, τα κονδυλώματα και φυσικά ο επιχείλιος έρπης.

Το στρες μπορεί επίσης να προκαλέσει την εμφάνιση για πρώτη φορά δερματικών προβλημάτων όπως το έκζεμα ή ορισμένες δερματίτιδες, ακόμα και στα παιδιά. Μελέτες έχουν δείξει πως τα παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών που έρχονται αντιμέτωπα με πολύ τραυματικά γεγονότα (π.χ. το διαζύγιο των γονέων ή μια σοβαρή αρρώστια) έχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν έκζεμα.

Αντίστοιχα, έχει διαπιστωθεί ότι ορισμένα δερματικά αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η γυροειδής αλωπεκία και η λεύκη, μπορεί να εμφανιστούν στη διάρκεια ή έπειτα από μια περίοδο έντονου στρες. Αυξημένος είναι επίσης ο κίνδυνος δερματικών μολύνσεων επειδή διαταράσσεται η συνοχή της επιδερμίδας και δημιουργούνται μικρολύσεις της συνεχείας του δέρματος (μικροσκοπικές πληγές) στις οποίες εύκολα μπορεί να εισδύσουν μικρόβια.

Ολοένα περισσότερες μελέτες, εξάλλου, δείχνουν ότι το χρόνιο στρες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αναπτύξεως μελανώματος, της πιο επιθετικής μορφής καρκίνου του δέρματος. Αυτό ίσως οφείλεται στο ότι απορρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα και η νορεπινεφρίνη, μια από τις ορμόνες του, διαταράσσει ορισμένες πρωτεΐνες (λέγονται κυτταροκίνες) που ευνοούν την ανάπτυξη όγκων.

Και μετά, είναι οι επιδράσεις του στρες στην εμφάνιση του δέρματος, το οποίο γίνεται λιπαρό, θαμπό και ψυχρό, επειδή ο οργανισμός αυξάνει την τροφοδοσία της καρδιάς και των μυών με αίμα, αλλά μειώνει αυτή του δέρματος, με συνέπεια να του στερεί οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Το στρες, τέλος, διαταράσσει και την ικανότητα του δέρματος να κατακρατά υγρασία, μπορεί να οδηγήσει σε ξηροδερμία.