Επιστημονικά Νέα

Ο πόνος των βρεφών στις κλινικές μελέτες

Ο πόνος των βρεφών στις κλινικές μελέτες
Τα βρέφη που συμμετέχουν σε κλινικές έρευνες συχνά υποφέρουν από περιττό πόνο, γεγονός που «ενδέχεται» να παραβιάζει τα διεθνή πρότυπα για την δεοντολογική έρευνα, σύμφωνα με μια νέα ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας. Η έρευνα αποκάλυψε πως ακόμα και όταν καταγραφόταν η χρήση αναλγητικών στις κλινικές μελέτες, σχεδόν τα δύο τρίτα των μελετών στις οποίες συμμετείχαν […]

Τα βρέφη που συμμετέχουν σε κλινικές έρευνες συχνά υποφέρουν από περιττό πόνο, γεγονός που «ενδέχεται» να παραβιάζει τα διεθνή πρότυπα για την δεοντολογική έρευνα, σύμφωνα με μια νέα ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας.

Η έρευνα αποκάλυψε πως ακόμα και όταν καταγραφόταν η χρήση αναλγητικών στις κλινικές μελέτες, σχεδόν τα δύο τρίτα των μελετών στις οποίες συμμετείχαν συμπεριλάμβαναν επώδυνες διαδικασίες σε νεογέννητα. Μάλιστα, οι περισσότερες κλινικές έρευνες περιλαμβάνουν μια ομάδα μωρών που δεν λάμβανε κάποια θεραπεία για την ταλαιπωρία στην οποία υποβαλλόταν, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Γενικότερα, έχει αποδειχθεί πως τα βρέφη βιώνουν τον πόνο πολύ περισσότερο απ’ ότι οι ενήλικες. Αυτό συμβαίνει εν μέρει επειδή οι νευρικές απολήξεις που βοηθούν με το να σταματούν τις επώδυνες αισθήσεις δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί πλήρως, και οι δεκτικοί τομείς των νευρικών κυττάρων επεξεργασίας στα αισθητηριακά ερεθίσματα είναι μεγαλύτεροι. Αυτό σημαίνει ότι ένα μικρό τσίμπημα στη φτέρνα ενός βρέφους θα μπορούσε να βλάψει όλο το πόδι του, μέχρι το γόνατο.

Οι συμμετέχοντες σε τέτοιου είδους δοκιμές συνήθως χωρίζονται σε δύο ομάδες, μία εκ των οποίων λαμβάνει τη θεραπεία υπό έρευνα. Η άλλη ομάδα, που ονομάζεται η ομάδα ελέγχου ή σύγκρισης, ενδέχεται να λάβει ένα ψευδοφάρμακο, μια καθιερωμένη θεραπεία, ή τίποτα. Στη συνέχεια, οι ερευνητές συγκρίνουν τα αποτελέσματα και στις δύο ομάδες.

Οι επικεφαλής ερευνητές Bellieni και Johnston ανακάλύψαν πως συγκεκριμένα για τις μελέτες σε νεογνά διενεργούνται διάφορες μέθοδοι για την ανακούφιση από τον πόνο, το τσιμπήματα της βελόνας, η οποία, όπως επισημαίνουν, είναι χαρακτηρισμένη ως «ήσσονος σημασίας», αν και ο πόνος που παράγουν κάθε άλλο παρά ήσσονος σημασίας είναι.

Βρήκαν ότι σε 32 από τις 46 δοκιμές, ή σε ποσοστό 70 τοις εκατό, τα μωρά στις ομάδες ελέγχου εκτέθηκαν σε επώδυνες διαδικασίες, ενώ δεν έλαβαν θεραπεία για να την ανακούφισή τους.

Εκτός από τις περιπτώσεις όπου «για επιτακτικούς και επιστημονικά έγκυρους μεθοδολογικούς λόγους είναι απαραίτητη η χρήση του εικονικού φαρμάκου», η Διακήρυξη του Ελσίνκι απαιτεί από τους ερευνητές να χρησιμοποιήσουν τη «βέλτιστης αποδεδειγμένη παρέμβαση» στην ομάδα ελέγχου.