Ερευνητές στην Ιαπωνία έχουν εντοπίσει μια πρωτεΐνη-υποδοχέα στην επιφάνεια των κυττάρων της καρδιάς που οδηγεί σε χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Η μελέτη, δημοσιεύθηκε στο The Journal of Experimental Medicine και προτείνει ότι αναστολή αυτής της πρωτεΐνης θα μπορούσε να βοηθήσει τη θεραπεία μιας ασθένειας που επηρεάζει περισσότερους από 20 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια προκαλείται από μια ποικιλία νοσημάτων που βλάπτουν την καρδιά, συμπεριλαμβανομένης της στεφανιαίας νόσου, της υπέρτασης, και του διαβήτη. Αν και η καρδιά προσπαθεί αρχικά να αντισταθμίσει αυτή την βλάβη και να διατηρήσει τη λειτουργία της (για παράδειγμα με αυξανόμενες διαστάσεις), η καρδιακή λειτουργία μειώνεται σταδιακά μέχρις ότου η καρδιά δεν είναι πλέον σε θέση να αντλεί αρκετό αίμα και οξυγόνο σε όλο το σώμα.
Σύμφωνα με το CDC, περίπου 5,7 εκατομμύρια ενήλικες στις ΗΠΑ έχουν καρδιακή ανεπάρκεια, και περίπου οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς πεθαίνουν εντός 5 ετών από την αρχική τους διάγνωση. Πράγματι, η καρδιακή ανεπάρκεια συμβάλλει σε έναν στους εννέα θανάτους σε όλη τη χώρα.
Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Mikito Takefuji από το Nagoya University School of Medicine ανακάλυψαν ότι μια πρωτεΐνη σηματοδότησης που ονομάζεται υποδοχέας της ορμόνης απελευθέρωσης της κορτικοτροπίνης 2 (Crhr2) εκφράζεται επί της επιφανείας των μυοκαρδιακών κυττάρων και τα επίπεδα Crhr2 αυξάνουν σε ποντικούς που πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια.
Ο Crhr2 είναι ένας υποδοχέας συζευγμένος με G πρωτεΐνη του οποίου η ικανότητα να μεταβάλλει την λειτουργία των μυοκαρδιακών κυττάρων ενεργοποιείται από μια πρωτεΐνη που ονομάζεται ουροκορτίνη 2 (Ucn2). Οι ερευνητές βρήκαν αυξημένα επίπεδα Ucn2 στο αίμα τόσο σε ποντίκια όσο και σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Παρατεταμένη αγωγή σε κατά τα άλλα υγιή ποντίκια με Ucn2 ήταν επαρκής για τη μείωση της καρδιακής λειτουργίας.
Ο Takefuji και οι συνεργάτες του βρήκαν ότι η ενεργοποίηση των Crhr2 από την Ucn2 διεγείρει διάφορες οδούς σηματοδότησης που οδηγούν σε έκφραση γονιδίων που εξασθενούν την καρδιακή λειτουργία. Τα ποντίκια που στερούνται Crhr2 προστατεύθηκαν από τις επιπτώσεις της Ucn2 και ήταν ανθεκτικά στην ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας. Ένα μικρό μόριο το οποίο αναστέλλει την Crhr2 ήταν παρομοίως αποτελεσματικό για τη διατήρηση της καρδιακής λειτουργίας μετά από τρώση της καρδιάς.
Οι G υποδοχείς που συζεύγνυνται με πρωτεΐνες όπως η Crhr2 θεωρούνται ότι είναι σχετικά εύκολο να στοχευθούν με ειδικά φάρμακα. «Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η ενεργοποίηση της Crhr2 προκαλεί καρδιακή δυσλειτουργία και ότι ο αποκλεισμός της Crhr2 θα μπορούσε να είναι μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική για τους ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια» λέει ο Takefuji.
