Μία συζήτηση που επικρατεί στις παρέες μεταξύ γυναικών είναι η προσκόλληση, που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, των ανδρών προς τις μητέρες τους και τα προβλήματα που δημιουργεί στην προσωπική τους ζωή.

Αναρωτιόμαστε από πού ξεκινάει όλο αυτό και εάν πραγματικά κάπου τελειώνει. Γιατί συμβαίνει; Σύμφωνα με τις απόψεις των ειδικών, όπως αποτυπώνονται στα βιβλία ψυχολογίας, η σχέση της μητέρας με τον γιο ξεκινάει από την εγκυμοσύνη και εξελίσσεται όταν γεννηθεί. Με καταλυτικό σημείο τον δεύτερο χρόνο ζωής του καθώς εκεί μπαίνει στην «εξίσωση» και ο πατέρας, ως διαφορετικός από τη μητέρα και με ξεχωριστό ρόλο. Είναι πολύ σημαντικό η μητέρα, που έχει μέχρι τότε την αποκλειστική σχέση με το μωρό, να δώσει τον απαραίτητο χώρο στον πατέρα, ώστε το παιδί να ξεκινήσει την σχέση μαζί του. Στην περίπτωση που  η μητέρα είναι ανασφαλής και δεν το κάνει, τότε ξεκινάει το πρόβλημα.

Η γυναίκα με την παραπάνω συμπεριφορά νιώθει ότι παίρνει κάποιο είδος δύναμης και ότι έχει την ευκαιρία να ασκήσει μεγάλη επίδραση σε έναν άνδρα, αφού εκείνη καταπιέζεται από τον δικό της.

Τα χρόνια περνούν και το παιδί γίνεται άνδρας, αρχίζει να έχει ερωτική ζωή και αποφασίζει να παντρευτεί με την αγαπημένη του. Τι συμβαίνει όταν γνωρίζει η νύφη την πεθερά; Ξεκινούν οι προστριβές. Γιατί; Επειδή η μητέρα θέλει να έχει λόγο για την σχέση και τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν σε αυτήν. Από την πλευρά του, ο άνδρας επηρεάζεται από τη μητέρα του, της δίνει αναφορά για τα πάντα και δεν της λέει όχι. Η μητέρα αδυνατεί συχνά να καταλάβει πως ο γιος της ενηλικιώθηκε και κριτικάρει τις επιλογές του, τον τρόπο ζωής του ζευγαριού, τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του κ.α.

Η νύφη νιώθει ότι η πεθερά εισχωρεί σε πεδία της δικής της κυριαρχίας και καταπιέζεται.

Οι δρόμοι εδώ είναι δύο ,  ή υπομένει η νύφη αλλά συνεχίζει να καταπιέζεται και αυτό θα το μεταφέρει στα δικά της παιδιά ή χωρίζει το ζευγάρι.

Πιστεύω ότι οι γονείς πρέπει να αφήνουν χώρο στα παιδιά να αναπτύξουν την προσωπικότητα τους και να μην επεμβαίνουν. Τα παιδιά δεν είναι κτήμα μας.

Νικολέτα

Η αγάπη είναι το Α και το Ω στην ζωή μας , αυτή μας ανεβάζει στα ουράνια και  αυτή μας ισορροπεί στην γη, στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους, την οικογένεια , τους γονείς , τα αδέλφια , τον σύντροφο , τα παιδιά , τους  φίλους και τους συνεργάτες μας  .

Μέσα από τα ζεστά συναισθήματα που διοχετεύει στην ψυχή μας ,γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι  με γλυκάδα και ξεγνοιασιά.

Η ασφάλεια που  παρέχει η αγάπη  στους ανθρώπους είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη καθώς μας δίνει δύναμη να ξεπεράσουμε τις δύσκολες καταστάσεις όπως αυτές που βιώνουμε ΣΗΜΕΡΑ.

Γι’ αυτό, πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε!

Αναμφίβολα ο καλύτερος ορισμός της αγάπης έχει δοθεί από τον Απόστολο Παύλο στον περίφημο ύμνο του της αγάπης, που αναφέρεται στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της πρώτης επιστολής του προς τους Κορίνθιους. Από τον ύμνο αυτό φαίνεται καθαρά ότι η αγάπη είναι κάτι δυναμικό και όχι παθητικό. Δεν είναι κάτι το αισθησιακό αλλά μια ενέργεια της θέλησης του ανθρώπου.

Για να το καταλάβουμε αυτό καλύτερα πρέπει να δούμε ποιες ενέργειες κάνει και ποιες δεν κάνει αυτός που αγαπάει.

Ο Απ. Παύλος αναφέρει επτά ενέργειες που κάνει αυτός που αγαπά και οκτώ άλλες που αποφεύγει να κάνει.

Αν τώρα πάρουμε αυτά που ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ , θα διαπιστώσουμε ότι είναι αυτά που κάθε λίγο δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στις οικογένειες μας και τις σχέσεις μας: φθόνος, αυθάδεια, υπερηφάνεια, άσχημη συμπεριφορά, συμφεροντολογία, ευερεθιστικότητα, κακές προθέσεις και χαιρεκακία.

Η αγάπη μακροθυμεί, διώχνει μακριά το θυμό, δεν απογοητεύεται από την άσχημη συμπεριφορά του άλλου, δίνει χρόνο στον άλλο μήπως διορθωθεί.

Η αγάπη αγαθοποιεί, αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο σκέφτεται το καλό του άλλου, αλλά με τη ζωή και τις πράξεις του προσπαθεί να κάνει καλό στον άλλο, προσπαθεί να ευχαριστήσει και να χαροποιήσει τον άντρα ή τη γυναίκα του, τον πατέρα του ή  τη μητέρα του, τον αδερφό του, τον διπλανό του, το γείτονα ή τον εχθρό του.

 Ας αφήσουμε να μιλήσει μόνο η καρδιά μας !!!

Με  αγάπη  Nικολέτα