Στην αύξηση του αριθμού των θανατηφόρων εμφραγμάτων συντελεί η ατμοσφαιρική ρύπανση, σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο European Heart Journal.
Αμερικανική έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αύξηση του επιπέδου του όζοντος σε αστικό περιβάλλον, αυξάνει τον κίνδυνο ανακοπής καρδιάς.
Η ευρωπαϊκή μελέτη είναι η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα για τη σχέση ανάμεσα στα αιωρούμενα μικροσωματίδια και την επιβίωση μετά από οξύ καρδιακό επεισόδιο, και διαπιστώνει ότι το έμφραγμα μυοκαρδίου είναι πιο θανατηφόρο αν ο ασθενής έχει εκτεθεί σε αυξημένα επίπεδα μικροσωματιδίων (διαμέτρου κάτω των 2,5 μικρόμετρων, ΡΜ2,5).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Περιβαλλοντικής Επιδημιολογίας Δρ Πολ Γουίλκινσον της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, μελέτησαν το ιατρικό ιστορικό περίπου 154.000 ασθενών που εισήχθησαν στο νοσοκομείο για οξύ καρδιακό σύνδρομο, το διάστημα 2004-2007. Στη συνέχεια, συσχέτισαν την μετέπειτα πορεία της υγείας κάθε ασθενούς με το ποσοστό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης την περίοδο 2004-2010. Συνολικά, το διάστημα 2007- 2010 καταγράφηκαν περίπου 40.000 θάνατοι.
Οι επιστήμονες, αφού απομόνωσαν άλλους παράγοντες (φύλο, ηλικία, ιατρικό ιστορικό, φαρμακευτική αγωγή, κάπνισμα, ύψος εισοδήματος, μορφωτικό επίπεδο, απασχόληση ή ανεργία, τόπος κατοικίας κ.α.) διαπίστωσαν ότι για κάθε 10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα που αυξάνονταν τα μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρα, υπήρχε αύξηση 20% στο ποσοστό θανάτων από οξύ καρδιακό επεισόδιο.
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό στα μεγάλα αστικά κέντρα, καθώς στο Λονδίνο εντοπίστηκαν τα υψηλότερα επίπεδα αιωρούμενων σωματιδίων από κάθε άλλη περιοχή της Μ.Βρετανίας.
Η νέα μελέτη έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες που δείχνουν πως η έκθεση των ανθρώπων στην ατμοσφαιρική ρύπανση είναι επιβαρυντική για την καρδιά.
Όπως ανέφερε η Δρ Κάθριν Τόουν, η μείωση του επιπέδου των μικροσωματιδίων κάτω των 2,5 μικρομέτρων θα αυξήσει το προσδόκιμο ζωής των καρδιοπαθών και πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα δημόσιας υγείας.
Ανακοπή καρδιάς προκαλεί η αύξηση του όζοντος
Σε μια ξεχωριστή μελέτη, ερευνητές με επικεφαλής την Δρ Κατερίνα Ένσορ του Πανεπιστημίου «Rise» του Χιούστον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο Circulation, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αύξηση στο επίπεδο του όζοντος σε μια πόλη αυξάνει τον κίνδυνο ανακοπής καρδιάς (συμβαίνει όταν η καρδιά σταματά να χτυπά και διαφέρει από το έμφραγμα, που προκαλείται όταν η απόφραξη κάποιας αρτηρίας εμποδίζει το αίμα να φθάσει στην καρδιά).
Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 11.600 ανθρώπους που είχαν υποστεί ανακοπή μεταξύ των ετών 2004- 2011 και συσχέτισαν αυτά τα περιστατικά με τα επίπεδα του όζοντος.
Μια αύξηση κατά 20 μέρη ανά δισεκατομμύριο στο επίπεδο του όζοντος σχετίζεται με μια αύξηση κατά 3% έως 4% του κινδύνου ανακοπής καρδιάς. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες και για τους ηλικιωμένους.
Η εν λόγω μελέτη είναι μια από τις πρώτες που συσχετίζει ειδικά το όζον με τον αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Το όζον συνήθως σχηματίζεται από την αντίδραση μεταξύ άλλων ρυπογόνων χημικών ουσιών που προέρχονται από διάφορες πηγές (οχήματα, εργοστάσια κ.α.). Επειδή για να παραχθεί όζον, αυτές οι χημικές αντιδράσεις στην ατμόσφαιρα χρειάζονται ηλιακό φως, λαμβάνουν χώρα τη μέρα, οπότε και είναι υψηλότερα τα επίπεδα του όζοντος σε σχέση με τα βράδια.
Η εισπνοή αυξημένης ποσότητας όζοντος μπορεί να προκαλέσει πόνους στο στήθος, βήχα και ερεθισμό στο λαιμό.
