Η λέξη “ηπατίτις” σημαίνει φλεγμονή του ήπατος. Αυτή η φλεγμονή μπορεί να προκληθεί από χημικές ουσίες, φάρμακα, πίνοντας πολύ αλκοόλ ή από ιούς. Η Ηπατίτιδα C, ή “hep C”, προκαλείται από τον ιό ηπατίτιδας C.

Η ηπατίτιδα Α, ηπατίτιδα Β και C είναι διαφορετικοί ιοί οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή στο ήπαρ (συκώτι). Κάθε ιός μεταφέρεται με διαφορετικό τρόπο. Μπορείτε να εμβολιασθείτε για την ηπατίτιδα Α και Β, αλλά δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της ηπατίτιδας C. Είναι δυνατόν να έχετε διαφορετικούς ιούς ηπατίτιδας ταυτοχρόνως.

Περίπου 1 στα 100 άτομα στην Αυστραλία και στον κόσμο έχουν ηπατίτιδα C και πολλά άτομα δεν γνωρίζουν ότι το έχουν. Αυτό μπορεί να συμβεί γιατί καμία φορά παίρνει χρόνια για να εκδηλωθούν τα συμπτώματα.

Η Ηπατίτιδα C μεταφέρεται όταν αίμα από ένα άτομο με ηπατίτιδα C μπει στην κυκλοφορία άλλου ατόμου. Αυτό ονομάζεται επαφή δια αίματος. Ακόμη κι αν η ποσότητα του αίματος είναι τόσο μικρή που δεν φαίνεται με το μάτι , μπορεί να μεταφέρει τον ιό. Υπάρχουν πολλοί μύθοι για το πώς μεταφέρεται η ηπατίτιδα C, έτσι είναι σημαντικό να θυμάστε ότι:

ΜΠΟΡΕΙΤΕ να κολλήσετε ηπατίτιδα C από:

Υψηλός κίνδυνος

• Μη αποστειρωμένες ιατρικές ή οδοντιατρικές διαδικασίες όπου τρυπιέται το δέρμα. Σε πολλές χώρες αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος που μεταδίδεται η ηπατίτιδα C . Στην Αυστραλία η παροχή αίματος και οι ιατρικές διαδικασίες είναι ασφαλείς.

• Ο πιο συνηθισμένος τρόπος μετάδοσης ηπατίτιδας C στην Αυστραλία είναι από την χρήση μεταχειρισμένων συριγγών για ναρκωτικά και στεροειδή.

• Τατουάζ ή τρύπες στο σώμα χωρίς αποστείρωση.

 Χαμηλός κίνδυνος

• Τσιμπήματα βελόνας σε άτομα που εργάζονται στο σύστημα υγείας.

• Μπορεί να περάσει από τη μητέρα στο παιδί κατά την εγκυμοσύνη ή τον τοκετό αν η μητέρα έχει ηπατίτιδα C.

• Μετάγγιση παραγώγων αίματος στην Αυστραλία πριν το 1990.

• Χρήση προσωπικών αντικειμένων κάποιου άλλου ατόμου, που μπορεί να έχουν αίμα πάνω τους, όπως ξυράφια και οδοντόβουρτσες.

• Από αίμα σε αίμα κατά την σεξουαλική επαφή.

• Τσιμπήματα από βελόνες χρήσης ναρκωτικών πεταμένες σε δημόσιους χώρους.

Η ηπατίτιδα C συμβαίνει σε κάθε χώρα στον κόσμο. Οι κίνδυνοι βρίσκονται στην Αυστραλία, στην χώρα που γεννηθήκατε και σε όλες τις άλλες χώρες.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ να πάθετε ηπατίτιδα C από:

• Κοινές τουαλέτες

• Σκεύη φαγητού ή ποτήρια

• Βήχα, φτάρνισμα, φιλί ή αγκαλιά

• Πισίνες

• Κουνούπια και άλλα έντομα

Τι κάνει η ηπατίτιδα C;

• Στα 100 άτομα που προσβλήθηκαν με ηπατίτιδα C, ένα στα τέσσερα άτομα απαλλάσσονται από τον ιό φυσιολογικά στους πρώτους 12 μήνες.

• Το υπόλοιπο 75% των ατόμων εξακολουθούν να έχουν τον ιό στον οργανισμό τους, χωρίς φανερά συμπτώματα.

• Χωρίς ιατρική θεραπεία 30 από αυτά τα άτομα θα παρουσιάσουν συμπτώματα αισθητά εντός των 10 ή 15 χρόνων μετά που μολύνθηκαν

• Μετά από 20 χρόνια, χωρίς θεραπεία, περίπου 10 άτομα θα παρουσιάσουν σοβαρή πάθηση του ήπατος. Πέντε άτομα θα παρουσιάσουν κύρωση του ήπατος, ή καρκίνο του ήπατος.

 Έγκριση χρήσης πήρε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μια νέα συνδυαστική θεραπεία για τον ιό της χρόνιας ηπατίτιδας C (HCV) σε γονοτύπους 1, 2, 3 και 4 σε ενήλικες ασθενείς o.ι κλινικές μελέτες έδειξαν ότι ο συνδυασμός του daclatasvir (ντακλατασβίρη) με sofosbuvir (σοφοσμπουβίρη), ένα σχήμα χωρίς ιντερφερόνη το οποίο λαμβάνεται από το στόμα, είχε ποσοστά αποτελεσματικότητας για θεραπεία έως και 100%, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με προχωρημένη ηπατική νόσο, γονότυπο 3 και εκείνων που δεν είχαν ανταποκριθεί στο παρελθόν στη θεραπεία με τους αναστολείς πρωτεάσης.

Ένα νέο διαγνωστικό τεστ για τον καρκίνο των ωοθηκών, ανέπτυξε μια διεθνής επιστημονική ομάδα.

Η εν λόγω θεραπεία, θα βοηθήσει τους γιατρούς να ξεχωρίζουν έγκαιρα και καλύτερα τους καλοήθεις από τους κακοήθεις όγκους και να επιλέγουν μια πιο αποτελεσματική θεραπεία. Επίσης, αρκετές γυναίκες δεν θα χρειάζεται πια να κάνουν αφαίρεση ωοθηκών χωρίς λόγο.

Οι ερευνητές από τη Βρετανία και το Βέλγιο, με επικεφαλής τον καθηγητή Τομ Μπερν του Imperial College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», σύμφωνα με το BBC, δήλωσαν ότι το τεστ, με την ονομασία ADNEX, έχει μεγάλη ακρίβεια στη διάγνωση των διαφορετικών τύπων όγκων (σε ποιο στάδιο βρίσκεται ο καθένας, αν είναι μεταστατικός κ.λπ.).

Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ο πιο επιθετικός γυναικολογικός καρκίνος, καθώς μόνο το 40% των ασθενών επιβιώνει πέντε χρόνια μετά την αρχική διάγνωση.

Αν η διάγνωση γίνει στα πρώτα – πρώτα στάδια της νόσου, το ποσοστό επιβίωσης αυξάνεται στο 90%, αν όμως γίνει σε προχωρημένο στάδιο η επιβίωση στην πενταετία δεν ξεπερνά το 22%.

Έτσι, η επιτυχής θεραπεία του ωοθηκικού καρκίνου εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από το πόσο ακριβής θα είναι η έγκαιρη διάγνωση του όγκου, πράγμα συχνά δύσκολο. Αρκετά συμπτώματα, όπως φούσκωμα ή πόνος στην κοιλία, μπορεί να οφείλονται σε άλλες κοινές αιτίες. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, πολλές γυναίκες με καρκίνο δεν υποβάλλονται έγκαιρα σε χειρουργική επέμβαση ή, αντίθετα, κάποιες με αβλαβή όγκο μπορεί να υποστούν μια σοβαρή αλλά περιττή επέμβαση, π.χ. αφαίρεση ωοθήκης, χωρίς κάτι τέτοιο να χρειάζεται.

Η νέα διαγνωστική μέθοδος -που είναι έτοιμη για άμεση κλινική εφαρμογή- συνδυάζει κλινικά στοιχεία του ασθενούς, ένα τεστ αίματος και υπέρηχο. Ο βαθμός ακρίβειας της διάγνωσης εκφράζεται ως ποσοστό για κάθε περιστατικό. Οι γιατροί μπορούν να χρησιμοποιήσουν το τεστ online, καθώς και μέσω μιας σχετικής εφαρμογής για «έξυπνο» κινητό τηλέφωνο (στη διεύθυνση www.iotagroup.org/adnexmodel).

«Προς το παρόν, ο τρόπος με τον οποίο αξιολογούμε τις γυναίκες με κύστες στην ωοθήκη για τυχόν παρουσία καρκίνου και η επιλογή θεραπείας δεν έχουν ακρίβεια. Η νέα τεχνική ταξινόμησης των ωοθηκικών όγκων μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να πάρουν τις σωστές αποφάσεις, πράγμα που θα βελτιώσει την έκβαση των περιπτώσεων γυναικών με καρκίνο. Επίσης, θα μειώσει την πιθανότητα γυναίκες με κάθε είδους κύστη να υποστούν υπερβολική ή περιττή θεραπεία, η οποία μπορεί να έχει αρνητική συνέπεια στη γονιμότητά τους» δήλωσε ο Τομ Μπερν.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν το τεστ μελετώντας στοιχεία για 3.500 ασθενείς από 10 ευρωπαϊκές χώρες, διερευνώντας ποιες πληροφορίες ήταν πιο χρήσιμες για τη διάγνωση πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Στη συνέχεια, έλεγξαν την αξιοπιστία του τεστ σε άλλες 2.400 ασθενείς.