Το 2013 σε μια έρευνα για την ασφάλεια των επιβατών που χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) στο Λονδίνο, αποδείχθηκε πως μία στις επτά γυναίκες είχε αντιμετωπίσει, τουλάχιστον μία φορά, ανεπιθύμητη σεξουαλική συμπεριφορά (unwanted sexual behaviour – USB) κατά τους προηγούμενους 12 μήνες.
Το πιο ανησυχητικό ωστόσο ήταν, πως λιγότερο από το 10% των γυναικών που είχαν αισθανθεί άβολα με κάποια χειρονομία ενός άντρα στο λεωφορείο ή το μετρό, είχαν καταγγείλει το περιστατικό. Τα περιστατικά ανεπιθύμητης σεξουαλικής συμπεριφοράς ποικίλουν. Ένα 14χρονο κορίτσι κατήγγειλε έναν 40χρονο που απλά της έδωσε το τηλέφωνό του. Μια άλλη κοπέλα αντέδρασε όταν ο διπλανός της έβαλε το χέρι του κάτω από τη φούστα της. Μια γυναίκα δεν είχε υποψιαστεί πως εκείνος που καθόταν απέναντί της και της χαμογελούσε πονηρά, την ίδια ώρα αυνανιζόταν έχοντας κρύψει το χέρι του κάτω από την τσάντα που είχε στα γόνατά του. Ένας κύριος αντέδρασε όταν είδε έναν άλλον άντρα να τρίβει το πέος του στην πλάτη της γυναίκας που στεκόταν όρθια μπροστά του.
Όλα αυτά, ίσως και άλλα πολλά, συμβαίνουν στα ΜΜΜ και φαίνεται πως δεν έχει βρεθεί λύση. Η ιδέα να υπάρχουν βαγόνια ξεχωριστά για άνδρες και ξεχωριστά για γυναίκες (συμβαίνει σε κάποιες πόλεις της Βραζιλίας, της Ιαπωνίας, της Ρωσίας και της Ινδίας) δεν προχώρησε. Αυτό που έγινε ήταν να τοποθετηθούν σε λεωφορεία και μετρό περισσότερες αστυνομικές δυνάμεις έτσι ώστε η παρουσία τους να αποτρέψει όσους θέλουν να παρενοχλήσουν μία γυναίκα, αλλά να δώσει και στις γυναίκες την ευκαιρία να έχουν σχεδόν πάντα κάποιον δίπλα τους για να καταγγείλουν κάποιο περιστατικό. Όμως, στον έναν χρόνο λειτουργίας αυτού του προγράμματος και πάλι ήταν ελάχιστες οι γυναίκες που μιλούσαν κι έτσι, για οικονομικούς λόγους, οι αστυνομικοί αποχώρησαν.
Τον τελευταίο καιρό έχει ξεκινήσει μια καμπάνια που ενθαρρύνει τις γυναίκες να καταγγείλουν το όποιο περιστατικό ανεπιθύμητης σεξουαλικής συμπεριφοράς στα μέσα μαζικής μεταφοράς. «Report it to Stop it» είναι το μήνυμά του.
