Τα μωρά που γεννιούνται από μητέρες που αναπτύσσουν διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης – διαβήτη κύησης (ΣΔΚ) – φαίνεται να έχουν έλλειψη προσοχής ήδη από 6-18 μηνών, γεγονός που υποδηλώνει την ανάγκη να μειωθεί η αντίσταση στην ινσουλίνη πριν από την εγκυμοσύνη. Η μελέτη, που διενεργήθηκε από την Anne Rifkin-Graboi από το Ινστιτούτο Κλινικών Επιστημών A*STAR στη Σιγκαπούρη (SICS) και την Shirong Cai από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, είναι μέρος μιας μεγάλης κλίμακας μελέτης μητέρων και παιδιών πριν και μετά τη γέννηση στη Σιγκαπούρη (μελέτη GUSTO).
Οι ερευνητές μέτρησαν την εγκεφαλική δραστηριότητα σε βρέφη που άκουγαν έναν επαναλαμβανόμενο ήχο (αναμενόταν να εξοικειωθούν με αυτόν και επομένως να τους εκλύεται λιγότερη εγκεφαλική δραστηριότητα), ο οποίος διακοπτόταν από έναν άλλο ήχο. Οι απαντήσεις διέφεραν μεταξύ των παιδιών που γεννήθηκαν από μητέρες με και χωρίς ΣΔΚ στους 6 και 18 μήνες. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε ηλικία 18 μηνών, τα παιδιά που γεννήθηκαν από μητέρες με ΣΔΚ ανταποκρίθηκαν περισσότερο στον επαναλαμβανόμενο ήχο σε σύγκριση με εκείνα που γεννήθηκαν από μητέρες χωρίς ΣΔΚ.
Τέτοιες αποκρίσεις έχουν συνδεθεί με ανεπιθύμητα αναπτυξιακά αποτελέσματα όπως η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ADHD). Ωστόσο, η Rifkin-Graboi σημειώνει ότι «η έγκαιρη παρουσίαση των διαφορών αυτών μπορεί να επιτρέπει στα παιδιά υψηλού κινδύνου να εντοπίζονται νωρίτερα, και να διευκολύνει παρεμβάσεις για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση της ανάπτυξης των σχετιζόμενων προβλημάτων προσοχής.»
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τη λειτουργία της μνήμης, χρησιμοποιώντας συμπεριφορές σε δραστηριότητες και δεν βρήκαν διαφορές μεταξύ των παιδιών που γεννήθηκαν από μητέρες με και χωρίς ΣΔΚ. Στην έρευνα εξετάσθηκαν 473 παιδιά από τη μελέτη GUSTO, οι μητέρες των οποίων διαγνώσθηκαν και αντιμετώπισαν ΣΔΚ. «Ο ΣΔΚ ήταν αρκετά καλά ελεγχόμενος, όπως αποδεικνύεται από το συγκρίσιμο βάρος γέννησης μεταξύ των παιδιών από μητέρες με ΣΔΚ και χωρίς ΣΔΚ: τα μωρά από μητέρες με μη καλά ελεγχόμενο ΣΔΚ τείνουν να είναι μεγαλύτερα», λέει η Cai.
«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η επίδραση του καλά ελεγχόμενου ΣΔΚ στην παιδική νευροανάπτυξη είναι ήπια», λέει η Cai. «Αυτό μπορεί να ενθαρρύνει τις γυναίκες με ΣΔΚ να διαχειριστούν τη νόσο τους αποτελεσματικά και να εξασφαλίσουν καλύτερα αποτελέσματα στους απογόνους τους» . Οι ερευνητές σχεδιάζουν μια μελέτη παρακολούθησης για να διαπιστωθεί αν τα παιδιά που γεννήθηκαν από μητέρες με ΣΔΚ αναπτύσσουν προβλήματα προσοχής αργότερα στη ζωή τους.
