Το Clostridium difficile κρύβεται στα νοσοκομεία και στα γηροκομεία, και επιβιώνει των προσπαθειών εκκαθάρισής του, καθώς προστατεύεται από ένα μικροσκοπικό σκληρό κέλυφος. Θύματά του συνήθως είναι ασθενείς που ήδη είναι αδύναμοι από τη νόσο τους ή άτομα προχωρημένης ηλικίας. Οι λοιμώξεις από το Clostridium difficile διαπιστώνονται σε μισό εκατομμύριο Αμερικανούς κατ’έτος εκ των οποίων 30.000 θα πεθάνουν λόγω αυτού του παθογόνου μικροβίου.
Όμως, η νέα έρευνα δείχνει, ότι δεν μπορεί να είναι θανατηφόρο εν τη απουσία ενός απαραίτητου στοιχείου: του ασβεστίου. Νέα γνώση σχετικά με το Clostridium difficile (γνωστό και ως « C. diff ») μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη θεραπεία για τους πιο ευάλωτους ασθενείς.
Η ανακάλυψη, που έγινε στα ερευνητικά εργαστήρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Michigan και της αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων, δημοσιεύεται στο διαδικτυακό περιοδικό PLoS Pathogens. Βοηθά να λύσει ένα βασικό μυστήριο για το C. diff: τι προκαλεί την ανάπτυξή του, από τη μορφή των σκληρών σπορίων του όταν φτάσει στο έντερο.
Αν και οι διαπιστώσεις των ερευνητών έγιναν σε ποντίκια και όχι στον άνθρωπο, οι συγγραφείς λένε ότι ο κρίσιμος ρόλος του ασβεστίου μπορεί να βοηθήσει στην διελεύκανση ενός ιατρικού μυστηρίου: γιατί μερικοί νοσοκομειακοί ασθενείς και τρόφιμοι γηροκομείων έχουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο να προσβληθούν από λοιμώξεις C. diff με συνακόλουθη διάρροια (που μεταφέρει τα σπόρια του έξω από το σώμα). Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει ανθρώπους των οποίων το έντερο είναι πλημμυρισμένο με επιπλέον ασβέστιο, επειδή λαμβάνουν συμπληρώματα ασβεστίου, έχουν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα τους ή πάσχουν από εντερικά νοσήματα που εμποδίζουν την απορρόφηση του ασβεστίου.
Η νέα ανακάλυψη δείχνει ότι το C. diff μπορεί να αναγνωρίσει αυτό το επιπλέον ασβέστιο, που μαζί με τα χολικά άλατα που παράγονται στο ήπαρ, προκαλεί αφύπνισή του και διάρρηξη του κέλυφούς του. Προηγούμενη έρευνα είχε προτείνει αυτές οι διαδικασίες δεν μπορούσαν να γίνουν χωρίς το αμινοξύ γλυκίνη. Αλλά τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι το ασβέστιο και τα χολικά άλατα αρκούν. Ποντίκια που το εντερικό τους περιεχόμενο ήταν χωρίς ασβέστιο εμφάνισαν 90% χαμηλότερο ποσοστό βλάστησης σπορίων C. Diff.
«Αυτά τα σπόρια είναι θωρακισμένα, και μπορούν να περάσουν μέσα από το όξινο περιβάλλον του εντέρου ανέπαφα», λέει ο Philip Hanna, Ph.D., συγγραφέας του άρθρου και καθηγητής μικροβιολογίας και ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Michigan. «Ένα μεγάλο μέρος του βάρους του σπορίων είναι από ασβέστιο, αλλά έχουμε δείξει ότι το ασβέστιο από το έντερο μπορεί να λειτουργήσει με τα χολικά άλατα για την ενεργοποίηση του ενζύμου που απαιτείται για την ενεργοποίηση του σπορίων και να αρχίσει η διαδικασία της βλάστησης».
