Ασπίδα προστασίας και για την καρδιά μας αποτελεί το σκόρδο, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη.

Έως τώρα γνωρίζαμε την ευεργετική δράση του σκόρδου στην μείωση της αρτηριακής πίεσης, η νέα λοιπόν μελέτη των ερευνητών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Εμορι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποκάλυψε ότι ένα θειούχο συστατικό που περιέχεται στο σκόρδο μείωσε θεαματικά τη βλάβη των καρδιακών ιστών σε ποντίκια που είχαν υποστεί «τεχνητή» καρδιακή προσβολή.

Σημειώνεται ότι προγενέστερες έρευνες έδειξαν ότι όταν η ροή του αίματος στους καρδιακούς ιστούς διακόπτεται για ένα διάστημα εξαιτίας μιας καρδιακής προσβολής ή χειρουργικής επέμβασης, η χορήγηση θειούχου υδρογόνου τροφοδοτεί την καρδιά με πολύτιμο οξυγόνο, περιορίζοντας τις ενδεχόμενες βλάβες.

Ωστόσο, το συγκεκριμένο αέριο είναι ασταθές και πτητικό και η χορήγησή του για θεραπευτικούς σκοπούς είναι δύσκολη. Συνήθως χορηγείται ενέσιμα, τώρα όμως, χάρη στο έλαιο του σκόρδου, ίσως να καταστεί δυνατή και η χορήγησή του από το στόμα.

Σε κατάσταση σοκ μπορεί να περιέλθει ο ανθρώπινος οργανισμός κατά την διάρκεια ενός κρύου μπάνιου, σύμφωνα με μία νέα έρευνα Βρετανών επιστημόνων.

Πιο συγκεκριμένα μια ομάδα ερευνητών του πανεπιστημίου της Β. Ιρλανδίας, του Όλστερ, αξιολόγησαν 17 προηγούμενες μελέτες και 366 άτομα, σχετικά με την λεγόμενη «κρυοθεραπεία», την μέθοδο δηλαδή του κρύου μπάνιου που απαλύνει τον πόνο από τους μύες και διαπίστωσαν ότι βάση των υπαρχόντων στοιχείων δεν αποδεικνύεται ότι είναι ασφαλές για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Οι εθελοντές έκαναν κρύο μπάνιο διάρκειας 5 έως 24 λεπτών, με θερμοκρασία νερού από 10 – 15 βαθμούς Κελσίου ή και χαμηλότερη, ενώ είχαν καταπονήσει νωρίτερα το μυϊκό τους σύστημα με εντατική άσκηση. Τα αποτελέσματα λοιπόν σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, Δρ. Μπλίκλι, έδειξαν ότι οι μύες ανακουφίστηκαν μεν αλλά το σοκ που δέχτηκε το σώμα και ο οργανισμός από την έκθεση του στο παγωμένο νερό, ήταν πολύ μεγάλο.

Επισήμανε δε, πως τέτοιου είδους θεραπείες πρέπει να αποφεύγονται κυρίως από ανθρώπους που έχουν ευάλωτη καρδιά.

Οι φανατικοί του πολύ πρωινού τζόκινγκ πρέπει να καταναλώνουν τουλάχιστον ένα τρόφιμο υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες, πριν πάρουν… τους δρόμους.

Το τζόκινγκ πριν από το πρωινό δεν αυξάνει την απόδοση, όπως πιστεύουν  κάποιοι, συμφωνά με τον καθηγητή Ίνγκο Φρομπίζ του Κέντρου για την Υγεία του Γερμανικού Αθλητικού Γυμνασίου. Ο λόγος λοιπόν είναι ότι ο οργανισμός, όπως και κατά τη διάρκεια της νύχτας, συνεχίζει να καίει λίπος και τις πρωινές ώρες.

Ο μεταβολισμός του λίπους με άδειο στομάχι, σύμφωνα με τη μελέτη, παραμένει ενεργός μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων σακχάρων του οργανισμού. Τότε ο ρυθμός απόδοσης του οργανισμού πέφτει και θα αναγκαστούμε να σταματήσουμε το τρέξιμο.

Ο καθηγητής λοιπόν Ίνγκο Φρομπίζ προτείνει στους  λάτρεις του τρεξίματος να παίρνουν πρώτα το πρωινό τους και στη συνέχεια να κάνουν κάποιες ασκήσεις με βάρη για να χτίσουν το μυϊκό τους σύστημα, ενώ το τζόκινγκ να το αφήνουν για τις απογευματινές ώρες.

Μία νέα πρωτοποριακή μέθοδο για την καταπολέμηση της «ασθένειας του ύπνου» ή τρυπανοσωμίαση, η οποία εξαπλώνεται στον άνθρωπο, από τη μύγα τσε τσε, ανακάλυψαν Βέλγοι ερευνητές.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Τροπικής Ιατρικής της Αμβέρσας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μικροβιολογίας «Microbial Cell Factories», τροποποίησαν γενετικά ένα βακτήριο, το οποίο επιτίθεται και καταστρέφει το παράσιτο της αφρικανικής τρυπανοσωμίασης.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρουν στη μελέτη, χρησιμοποίησαν το βακτήριο Sodalis glossinidius, το οποίο ζει μέσα στη μύγα τσε-τσε και το μετάλλαξαν έτσι ώστε να μπορεί να επιτίθεται στο παράσιτο τρυπανόσωμα, που επίσης ζει μέσα στη μύγα. Η τροποποίηση των γονιδίων του «καλού» βακτηρίου, έγινε για να απελευθερώνει αντισώματα που καταστρέφουν το παράσιτο.

Η διαδικασία, όμως βρίσκεται ακόμα σε δοκιμαστικό στάδιο και θα χρειαστεί κι άλλος χρόνος για να βελτιωθεί περαιτέρω. Σημειώνεται ότι η «ασθένεια του ύπνου» ή τρυπανοσωμίαση, είναι μια εν δυνάμει θανατηφόρα νόσος, η οποία ενδημεί σε πολλές περιοχές ιδίως της Αφρικής.

Αν και ο αριθμός των ασθενών έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια χάρη στην καλύτερη διάγνωση και θεραπεία, πάνω από 7.000 νέα περιστατικά αναφέρθηκαν το 2010. Το παράσιτο μεταδίδεται στους ανθρώπους από το τσίμπημά της μολυσμένης μύγας. Η μόλυνση των ανθρώπων προκαλεί αρχικά πυρετό, πονοκεφάλους, πόνους στις αρθρώσεις και φαγούρα. Όταν στη συνέχεια το παράσιτο εισέλθει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, τότε ο ασθενής παθαίνει σύγχυση, έχει κακό συντονισμό κινήσεων και δυσκολεύεται να κοιμηθεί, εξ ου και το όνομα «ασθένεια του ύπνου».

Αν δεν υπάρξει θεραπεία, ο ασθενής πεθαίνει τελικά. Οι υπάρχουσες θεραπείες δυστυχώς έχουν δυσάρεστες παρενέργειες. Μάλιστα, οι ασθενείς την περιγράφουν ως «φωτιά στις φλέβες» και το 5% έως 20% από αυτούς πεθαίνουν τελικά από τις επιπλοκές του φαρμάκου.

Έτσι λοιπόν, οι επιστήμονες αναζητούν αποτελεσματικότερες και λιγότερο οδυνηρές θεραπείες. Η χρησιμοποίηση μεταλλαγμένων βακτηρίων, ελπίζουν ότι θα επιτρέψει τελικά τη δημιουργία μιας τοξίνης κατά του παρασίτου που θα σκοτώνει το τρυπανόσωμα μέσα στη μύγα τσε-τσε.