Στη σκέψη και μόνο μίας όμορφης ακρογιαλιάς, οι περισσότεροι από εμάς χαλαρώνουν! Πράγματι, η ακρογιαλιά, σύμφωνα με τους επιστήμονες από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Περιβαλλοντικής και Ανθρώπινης Υγείας, το οποίο ανήκει στο Κολέγιο Ιατρικής και Οδοντιατρικής Peninsula των πανεπιστημίων του Έξετερ και του Πλίμουθ, είναι το φυσικό περιβάλλον που μας χαλαρώνει και μας ηρεμεί περισσότερο απ’ όλα.

Μετά από μελέτη σε 2.750 περίπου εθελοντές, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δίπλα στην θάλασσα είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να νιώσουν ψυχική ανάταση απ’ ότι όταν έκαναν μία βόλτα στην εξοχή ή βρίσκονταν σε ένα αστικό άλσος.

Το εύρημα αυτό ίσως αντανακλά μία «εγγενή προτίμηση» προς την θέα και τους ήχους του νερού, όπως δήλωσε  στο ετήσιο συνέδριο της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μάθιου Ουάιτ.

Τα παιδιά στην Ελλάδα από δεκατριών χρονών ξεκινούν την χρήση  χασίς , αλκοόλ και τσιγάρων, σύμφωνα με έρευνα-σοκ του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής, σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ.

Σε  683 σχολεία και 37.040 μαθητές 13 – 19 ετών πραγματοποιήθηκε η πανελλαδική ερεύνα.Χασίς έχει δοκιμάσει 1 στους 7 μαθητές, με το 18,2% να είναι αγόρια και το 8,3% κορίτσια, ενώ το 15,2% επανέλαβε την χρήση! Οι δημοφιλείς ουσίες για τους έφηβους είναι επίσης οι  εισπνεόμενες (π.χ. κόλλες, βενζίνες) και τα υπνωτικά ηρεμιστικά χάπια. Ρεκόρ στην κάνναβη έχουν οι νομοί Αττικής και Θεσσαλονίκης.

Ένα ποτηράκι ήπιε τον τελευταίο μήνα 1 στους 6 Έλληνες ηλικίας 13 έως 19 ετών, ενώ 1 στους 10 μαθητές πίνει τουλάχιστον 2 ποτά την εβδομάδα και 1 στους 3 έχει μεθύσει minimum μία φορά στη ζωή του.

Μάλιστα, οι μαθητές «ψηφίζουν» μπύρα και ακολουθούν η βότκα και το ουίσκι. Τα πιο… γερά ποτήρια εντοπίζονται στα σχολεία του Έβρου, της Καστοριάς, της Πιερίας, της Χαλκίδας και της Αργολίδας.

Πιο διαδεδομένο από το χασίς και το ποτό είναι το τσιγάρο: το 50% των 19χρονων καπνίζει, με το 1/3να είναι θεριακλήδες, κάνοντας πάνω από 10 τσιγάρα την ημέρα!

Το κάπνισμα στη μαθητική ηλικία είναι πιο… διαδεδομένο σε Ξάνθη, Ροδόπη και Ζάκυνθο, με τα αγόρια να εμφανίζονται πιο επιρρεπή από τα κορίτσια.

Δέκα όγκοι μαζί δημιουργούν τον καρκίνο του μαστού και  ο κάθε ένας απαιτεί  διαφορετικό είδος θεραπείας. 

Η μελέτη ορόσημο, ανατρέπει τα πάντα στην επιστήμη της Ιατρικής   για το καρκίνο του μαστού.  Η νέα αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού θα βελτιώσει τη θεραπεία του καθώς θα επιτρέψει την εξατομικευμένη χορήγηση φαρμάκων για την ιδιαίτερη περίπτωση κάθε ασθενούς, πράγμα που θα επιτρέψει και την καλύτερη πρόγνωση της εξέλιξης της νόσου, τονίζουν Βρετανοί και Καναδοί ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κάρλος Κάλντας του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, που παρουσίασαν τη μελέτη στο επιστημονικό έντυπο Nature.  

Οι επιστήμονες ανέλυσαν όγκους του μαστού από 2.000 γυναίκες και, κάνοντας τις αναγκαίες συγκρίσεις, κατέληξαν σε ένα νέο μοριακό «χάρτη» της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου. Οι ερευνητές για πρώτη φορά ανέλυσαν με μεγάλη λεπτομέρεια τη γενετική σύσταση των καρκινικών κυττάρων από τα δείγματα που πήραν από τις καρκινοπαθείς, διαπιστώνοντας ποια γονίδια ήταν υπέρ-ενεργοποιημένα και ποια, αντίθετα, βρίσκονταν σε «καταστολή». Τελικά μπόρεσαν να ομαδοποιήσουν όλες αυτές τις γενετικές διαφορές σε δέκα διακριτές ομάδες καρκινικών όγκων.

Μέχρι σήμερα τα ανά τον κόσμο νοσοκομεία κάνουν γενικής φύσης τεστ για τον καρκίνο του μαστού, που χωρίζουν τους ασθενείς σε «ηπείρους», ενώ μετά τη νέα γενετική έρευνα, προκύπτει ένας νέος πιο αναλυτικός «χάρτης» που επιτρέπει πλέον τον διαχωρισμό των καρκινοπαθών σε «χώρες». Όμως θα χρειαστούν τρία έως πέντε χρόνια, ωσότου η νέα προσέγγιση εφαρμοστεί στην πράξη στα ογκολογικά νοσοκομεία.

Το προσδόκιμο επιβίωσης διαφέρει σημαντικά ανάμεσα στις δέκα διαφορετικές κατηγορίες καρκίνου του μαστού. Για παράδειγμα, οι γενετικοί τύποι 2 και 5 της νόσου φαίνεται να έχουν μέση πιθανότητα 40% για 15ετή επιβίωση, ενώ οι τύποι 3 και 4 έχουν πιθανότητα 75% για την ίδια χρονική περίοδο.

Θεραπεία

Δυστυχώς, προς το παρόν υπάρχει στοχευμένη θεραπεία μόνο για μία από τις μορφές του καρκίνου του μαστού. Οι άλλες εννέα κατηγορίες της νόσου πρέπει να αρκεστούν στις γενικού τύπου θεραπείες, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία.

Οι ερευνητές ελπίζουν όμως ότι, μετά την ταυτοποίηση των δέκα ξεχωριστών ειδών της νόσου, οι επιστήμονες θα καταφέρουν να βρουν ξεχωριστά φάρμακα  για καθένα από αυτά.

Προς το παρόν οι καρκίνοι του μαστού διακρίνονται ανάλογα με την εμφάνισή τους στο μικροσκόπιο και τις βιοψίες των όγκων με βάση κάποιους βιοδείκτες. Η μεγάλη πλειονότητα των όγκων (πάνω από 70%) ανταποκρίνονται στις ορμονοθεραπείες όπως η ταμοξιφαίνη, με ποικίλα όμως ποσοστά επιτυχίας ανάλογα με την περίπτωση (μερικές ασθενείς τα πηγαίνουν καλά, ενώ άλλες όχι).

Ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συνηθισμένη μορφή καρκίνου μεταξύ των γυναικών παγκοσμίως, αποτελώντας το 16% των συνολικών περιπτώσεων γυναικείων καρκίνων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Τα διαγνωσμένα περιστατικά καρκίνου του μαστού διεθνώς έχουν υπερδιπλασιαστεί μέσα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες, από 641.000 το 1980 σε 1,6 εκατ. το 2010.