Μπορεί να έχει τατουάζ με το όνομά του μέσα σε μια καρδιά στο δεξί της χέρι, όμως η γυναίκα του Αντόνιο Μπαντέρας, Μέλανι Γκρίφιθ, είναι πολύ πιθανό να σκεφτεί να το αφαιρέσει πολύ σύντομα, αν λάβουμε υπόψη τις τελευταίες φήμες.

Όπως αναφέρει το RadarOnline, το ζευγάρι είναι μαζί εδώ και 15 χρόνια, όμως μετά από ένα… ατυχές περιστατικό κατά το οποίο ο Μπαντέρας πιάστηκε να φιλάει μια άλλη γυναίκα σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο Κανκούν, ο ισπανός καρδιοκατακτητής ηθοποιός παλεύει να κερδίσει πίσω τη σύζυγό του.

Όσο ο Μπαντέρας πήγαινε σε πάρτι στο Κανκούν, η γυναίκα του ήταν στο σπίτι τους στο Λος Άντζελες και φρόντιζε την κόρη τους.

Οι φήμες θέλουν τη Γκρίφιθ να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να βάλει τέλος στον γάμο της με τον Μπαντέρας μετά την δημοσίευση των φωτογραφιών που δείχνουν τον διάσημο ηθοποιό να διασκεδάζει παρέα με την άγνωστη γυναίκα.

Μάλιστα, ο φωτογραφικός φακός την απαθανάτισε κατά τη διάρκεια εξόδου της, χωρίς τη βέρα της, με αποτέλεσμα οι φήμες περί διαζυγίου του διάσημου ζευγαριού του Χόλυγουντ να φουντώσουν ακόμα περισσότερο.

«Η Μέλανι είναι χάλια. Δεν κινδυνεύει μόνο να χάσει τον έρωτα της ζωής της, αλλά και η καριέρα της πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, την ώρα που το αστέρι του Αντόνιο συνεχίζει να λάμπει», δήλωσε μια ανώνυμη πηγή στην ιστοσελίδα. «Νομίζω ότι η αυτοεκτίμηση της Μέλανι χτύπησε ιστορικό χαμηλό και πιστεύει ότι ο Αντόνιο την βασανίζει, καθώς για χρόνια ολόκληρα, φλερτάρει ασύστολα και δηλώνει ανοιχτά τον θαυμασμό του για τις όμορφες γυναίκες».

Ο Μπαντέρας, από τη μεριά του, κάνει ό,τι μπορεί για να καταστείλει τις φήμες και προσπαθεί απεγνωσμένα να κερδίσει πίσω την εμπιστοσύνη της συζύγου του.

«Το τελευταίο πράγμα που θέλει ο Αντόνιο είναι ένα άσχημο, δημόσιο διαζύγιο. Παρά τα προβλήματά τους, αγαπάει ακόμα τη Μέλανι και θα κάνει τα πάντα για να μην τον αφήσει», προσέθεσε η πηγή στο RadarOnline.

O Γιώργος Τσαλίκης  τον τελευταίο καιρό συνδυάζει δουλειά και διακοπές.

Με το που γύρισε από τη Γερμανία, όπου παρευρέθηκε τον Σαββατοκύριακο για να παραχωρήσει συναυλία για τους ομογενείς, πήρε το πρώτο καράβι και σάλπαρε για Αιγαίο.

Το σούρουπο βρήκε τον δημοφιλή τραγουδιστή να απολαμβάνει το υπέροχο ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης, το οποίο απαθανάτισε και πόσταρε στο twitter, έτσι για να ζηλεύουμε εμείς όλοι στο κλεινόν άστυ!

Οι υπάλληλοι του Διεθνούς Αεροδρομίου του Σαν Φρανσίσκο σταμάτησαν έναν άνδρα και τον υπέβαλαν σε σωματικό έλεγχο εξαιτίας ενός εξογκώματος στο παντελόνι του.

Ο 41χρονος Τζόνα Φάλκον, ωστόσο, δεν έκρυβε ούτε κάποια βόμβα, ούτε ναρκωτικά στο παντελόνι του. Απλά τυγχάνει να έχει το μεγαλύτερο πέος που έχει καταγραφεί ποτέ στον κόσμο!

Σε μια αποκλειστική συνέντευξή του με τη The Huffington Post, ο Φάλκον περιέγραψε τις δύσκολες ώρες που πέρασε όταν οι φύλακες του αεροδρομίου θεώρησαν ύποπτο το επιπλέον εξόγκωμα που φαινόταν από το παντελόνι του.

«Είχα βάλει το πέος μου προς τα αριστερά μέσα στο παντελόνι. Εκείνη τη στιγμή δεν είχα καν στύση», είπε ο 41χρονος, το πέος του οποίου είναι 23 εκατοστά χωρίς στύση και 34.3 εκατοστά με στύση.

«Ένας από τους φύλακες με ρώτησε αν οι τσέπες μου ήταν άδειες και του απάντησα καταφατικά», προσέθεσε ο Φάλκον, ο οποίος είπε ότι ήξερε πως ο τυπικός έλεγχος θα γίνει πολύ πιο προσωπικός όταν του ζήτησαν να περάσει από ανιχνευτή μετάλλων και, στη συνέχεια, τον οδήγησαν σε έναν από τους σαρωτές ακτινών Χ.

Αξίζει να σημειώσουμε, ότι το πέος του Φάλκον θεωρείται ως το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί ποτέ στον κόσμο, μετά από ένα ντοκιμαντέρ του τηλεοπτικού δικτύου HBO το 1999.

Οι Ιταλοί αρχαιολόγοι, που άοκνα πασχίζουν επί αιώνες να ανακαλύψουν το υποθετικό  πρόσωπο που χρησίμεψε ως μοντέλο στον Λεονάρντο ντα Βίντσι για να φιλοτεχνήσει τον περίφημο πίνακα της Τζοκόντα, εντόπισαν πιθανώς τα οστά της μυστηριώδους γυναίκας στην περιφέρεια του μοναστηριού της Σαντ’ Όρσολα στη Φλωρεντία, ανακοίνωσαν σήμερα οι χρηματοδότες των ανασκαφών.

Έπειτα από πολύμηνη διακοπή, οι αρχαιολόγοι επέστρεψαν στο σκάμμα τους, που είχαν αρχίσει να ερευνούν τον περασμένο χρόνο στην περιφέρεια του μοναστηριού, όπου κατ’ αυτούς ενδέχεται να βρίσκονται τα λείψανα της Λίζα Γκεραρντίνι, η οποία θεωρείται πως υπήρξε το μοντέλο για τη διάσημη Μόνα Λίζα.

Τρεις νέοι τάφοι, περιέχοντες πολλούς σκελετούς, ήλθαν στο φως από την σκαπάνη των αρχαιολόγων, τονίζει η Επιτροπή Αξιολόγησης των Πολιτιστικών Αγαθών, που υποστηρίζει τις ανασκαφές.Τα λείψανα θα σταλούν εν συνεχεία στο Γραφείο Συντήρησης Πολιτιστικών Αγαθών, του οποίου η έδρα βρίσκεται στη Ραβένα, προκειμένου να εξετασθούν και να αξιολογηθούν, τονίζουν οι ερευνητές.

Yπάρχει μεγάλη διακύμανση μεταξύ των χωρών στην πρόσβαση των ασθενών στην περίθαλψη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη σε 12 χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, για τις κατευθυντήριες οδηγίες στην αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και το βαθμό συμφωνίας τους με τις τρέχουσες συστάσεις από την EULAR (European League Against Rheumatism).

Αυτό συμβαίνει είτε εξαιτίας αυστηρών κατευθυντήριων γραμμών που περιορίζουν την κλινική ελευθερία, είτε εξαιτίας καθυστερήσεων στην έναρξη της αρχικής θεραπείας, είτε λόγω περιορισμών στην πρόσβαση στα βιολογικά φάρμακα. Παράλληλα τα ευρήματα έρευνας που πραγματοποιήθηκε σε 1.000 ασθενείς από την Ιταλία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο έδειξαν ότι παρατηρούνται καθυστερήσεις ή εμπόδια στην πρόσβαση σε ρευματολόγο, καθώς και στο σύνολο των διαθέσιμων θεραπειών. Επιπλέον τα ευρήματα έδειξαν ότι οι ασθενείς οι οποίοι διαγνώστηκαν έγκαιρα με ρευματοείδη αρθρίτιδα  είχαν πολύ καλύτερη έκβαση της νόσου τους και λειτουργικότητα στη ζωή τους. Αξίζει να τονιστεί ότι η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία προοδευτική νόσος. Για το λόγο αυτό, αν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη παραμόρφωση των αρθρώσεων και σοβαρή αναπηρία.

Η έρευνα για τις κατευθυντήριες οδηγίες στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Πολιτικών Αναλύσεων του London School of Economics και οι χώρες που συμμετείχαν ήταν οι: Βέλγιο, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Ολλανδία, Πολωνία, Σλοβενία, Ισπανία και Σουηδία. Στη Σουηδία οι κατευθυντήριες γραμμές είναι πιο ευέλικτες και οι ειδικοί έχουν αυτονομία στη λήψη αποφάσεων, ενώ στην Αγγλία υπάρχουν περισσότεροι περιορισμοί, με αποτέλεσμα πολλοί λιγότεροι ασθενείς να θεωρούνται υποψήφιοι για βιολογική θεραπεία. Οι κατευθυντήριες γραμμές της Γαλλίας και της Ισπανίας είναι πιο ελαστικές στη χρήση των βιολογικών παραγόντων, ενώ αυτές της Γερμανίας και της Ιταλίας είναι συγκρίσιμες με τις συστάσεις της EULAR.

Πιο συγκεκριμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Κλινικής Αριστείας (NICE) περιορίζει τη χρήση βιολογικών παραγόντων στα άτομα με σοβαρή ρευματοειδή αρθρίτιδα πριν από την έναρξη της θεραπείας, εν αντιθέσει με τη Σουηδία, την Ολλανδία και την Ισπανία, όπου έχει τεθεί όριο, το οποίο αντιπροσωπεύει ένα πιο μέτριο επίπεδο νόσου, ενώ στη Σλοβενία το όριο είναι DAS-28= 4,2. Μετά από πρόσφατη ανακοίνωση του NICE, δεν θα υπάρξουν αλλαγές στις τρέχουσες συστάσεις κατευθυντήριων οδηγιών για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα το 2012.Ωστόσο, κορυφαίοι ιατρικοί και επιστημονικοί φορείς της EULAR και της Βρετανικής Εταιρείας Ρευματολογίας συμφώνησαν ομόφωνα ότι η θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας με βιολογικούς παράγοντες θα πρέπει να ξεκινά νωρίτερα, ιδίως σε ασθενείς που δεν καταφέρνουν να επιτύχουν DAS-28 = 3,2 ή χαμηλότερο με τα τροποποιητικά της νόσου αντιρρευματικά φάρμακα (DMARD).

Στην Ελλάδα η πρώτη γραμμή θεραπείας είναι τα τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs) και σε περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας τότε προστίθενται οι βιολογικοί παράγοντες. Σε ορισμένους ασθενείς με πολύ επιθετική νόσο και παρουσία δυσμενούς πρόγνωσης, οι βιολογικοί παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σαν πρώτη θεραπεία, όπως ορίζουν οι διεθνείς αλλά και οι ελληνικές κατευθυντήριες οδηγίες.

 Πορεία ασθενή στην παροχή φροντίδας

Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών σε όλες τις χώρες λαμβάνουν θεραπεία και παρακολουθούνται από ρευματολόγο, ωστόσο το ποσοστό ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα στην Ιταλία (29%) που ανέφερε ότι η εθνική πολιτική υγειονομικής περίθαλψης καθυστέρησε ή εμπόδισε την πρόσβασή τους σε ρευματολόγο είναι μεγαλύτερο σε σύγκριση με τους ασθενείς στη Σουηδία (16%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (19%). Επιπλέον, τα αποτελέσματα  της έρευνας αποκάλυψαν ότι 30% των ασθενών με ΡΑ στη Σουηδία έπρεπε να περιμένουν περισσότερο από τρεις μήνες για να δουν ένα ρευματολόγο ή έναν ειδικό σε σύγκριση με το 23% των ασθενών στο Ηνωμένο Βασίλειο και το18% στην Ιταλία.

Θεραπεία και ενημέρωση των ασθενών σχετικά με τη θεραπεία τους

Ο κύριος στόχος στη θεραπεία είναι η ύφεση. Ορισμένοι ασθενείς εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν περιορισμούς στην πρόσβαση στα βιολογικά φάρμακα ανάλογα με τη χώρα στην οποία ζουν, παρά τις βέλτιστες πρακτικές που έχουν οριστεί από τις κατευθυντήριες οδηγίες της EULAR. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν ότι η πλειοψηφία των ασθενών που ζουν στην Ιταλία (75%), τη Σουηδία (84%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (84%) συμμετείχαν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τη θεραπεία τους, κάτι που οδήγησε σε υψηλότερο βαθμό ικανοποίησης της τρέχουσας φαρμακευτικής αγωγής τους για τη μείωση των συμπτωμάτων. Ωστόσο, πρέπει να γίνουν ακόμα περισσότερα καθώς σημαντικό ποσοστό των ασθενών που ζουν στην Ιταλία (18%), τη Σουηδία (14%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (19%), παραμένουν λίγο δυσαρεστημένοι ή δυσαρεστημένοι με την τρέχουσα φαρμακευτική αγωγή τους. Επιπλέον, 43% των ασθενών που έχουν διαγνωσθεί με ΡΑ στη Σουηδία έπρεπε να περιμένουν περισσότερο από έξι χρόνια για να λάβουν το τρέχον DMARD ή τη βιολογική θεραπεία τους, ενώ μόνο 18% των ασθενών στην Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έπρεπε να περιμένουν τόσο πολύ.

 Αξιολόγηση του δείκτη της υγείας – δείκτη αναπηρίας (HAQ-DI)

Οι ασθενείς  ρωτήθηκαν για τη λειτουργική τους κατάσταση και το επίπεδο αναπηρίας τους που σχετίζεται με διάφορες συνήθεις καθημερινές δραστηριότητες. Συνολικά, τα πιο σημαντικά στοιχεία ήταν η υγιεινή, το να μπορεί να φτάσει κανείς να πιάσει κάτι, ενώ το ντύσιμο, το να σηκωθεί από την καρέκλα ή το κρεβάτι, το φαγητό και το περπάτημα εμφανίστηκαν λιγότερο σημαντικά. Τα ευρήματα από το Ερωτηματολόγιο αξιολόγησης του δείκτη της υγείας (HAQ-DI), αποκάλυψαν ότι οι ασθενείς με διάγνωση της ΡΑ σε μεταγενέστερο στάδιο της ζωής τους είχαν χαμηλότερες βαθμολογίες HAQ-DI, δηλαδή μικρότερη λειτουργική ικανότητα.

‘Eνας στους τρεις ‘Ελληνες θα αναπτύξει κάποιου είδους αλλεργία κατά τη διάρκεια της ζωής του, σύμφωνα με τις στατιστικές.

Πρόσφατα επιδημιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι το 22% του πληθυσμού, σε παγκόσμιο επίπεδο, πάσχει από κάποια μορφή αλλεργίας.Οι ίδιες μελέτες δείχνουν επίσης ότι οι αλλεργίες ευθύνονται άμεσα ή έμμεσα για το θάνατο 180.000 ατόμων κάθε χρόνο, παγκοσμίως.

Η αλόγιστη παρέμβασή μας στη φύση, με την καταστροφή του δασικού πλούτου, την αύξηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, παράλληλα με την αλλαγή στον τρόπο διαβίωσης σε «αποστειρωμένα» διαμερίσματα, μακριά από τη φύση και χωρίς ουσιαστική επαφή με ζώα, έχει οδηγήσει σε περιβαλλοντικά αδιέξοδα και εντυπωσιακή αύξηση των αλλεργικών νοσημάτων, συμπεριλαμβανομένου και του αλλεργικού βρογχικού άσθματος. Τα κρούσματα αλλεργικών αντιδράσεων αυξήθηκαν κατά 50% τα τελευταία 30 χρόνια.

Στην εκδήλωση «Αλλεργικό Βρογχικό Άσθμα: Προκλήσεις στην Αντιμετώπιση μιας Χρόνιας Νόσου», εξετάστηκαν οι δυνατότητες πρόληψης του αλλεργικού βρογχικού άσθματος, ελέγχου της νόσου και φαρμακευτικής αντιμετώπισής της, δεδομένου ότι υπάρχουν πλέον καινοτόμες θεραπείες στη φαρέτρα των γιατρών. Ένα απ’ αυτά είναι η Ομαλιζουμάμπη, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, που συμβάλει σημαντικά στη μείωση των παροξυσμών του άσθματος, τη βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας και εν τέλει στη συνολική βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Στοχεύει στη «ρίζα» του προβλήματος, δεσμεύοντας την ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE) η οποία, αναγνωρίζοντας ως «εχθρούς» τα αλλεργιογόνα, ενεργοποιεί την αλλεργική αντίδραση, με τελικό αποτέλεσμα τα συμπτώματα της αλλεργίας.

Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, το βρογχικό άσθμα είναι χρόνια νόσος των πνευμόνων. Χαρακτηρίζεται από μόνιμη φλεγμονή των αεραγωγών που με τη σειρά της προκαλεί υπεραντιδραστικότητα των βρόγχων και στένωση των αεραγωγών.

Εκδηλώνεται κυρίως με ξηρό βήχα, πιο έντονο νωρίς το πρωί, ή όταν έχει προηγηθεί έντονη σωματική άσκηση. Άλλα συμπτώματα είναι η δύσπνοια – οι ασθενείς αναφέρουν ότι «δε φτάνει ο αέρας» ή ότι έχουν «σφίξιμο και βάρος στο στήθος» – ο συριγμός (σφύριγμα στο στήθος), το «βράσιμο» στο στήθος («γατάκια»), καθώς και το νυχτερινό ξύπνημα από δύσπνοια ή βήχα. Μάλιστα, ο βήχας μπορεί να είναι το μαναδικό σύμπτωμα άσθματος που εκδηλώνει ο ασθενής.

Στις περισσότερες περιπτώσεις το βρογχικό άσθμα οφείλεται σε κάποιο αλλεργιογόνο, το οποίο όπως και στην περίπτωση της αλλεργικής ρινίτιδας μπορεί να είναι γύρη, ακάρεα οικιακής σκόνης, μύκητες της ατμόσφαιρας και επιθήλια ζώων, όπως σκύλος, γάτα. Τότε χαρακτηρίζεται ως αλλεργικό βρογχικό άσθμα.

Τα συμπτώματα του άσθματος επιδεινώνονται με:

• την επίδραση ενός ή περισσοτέρων αλλεργιογόνων κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης εποχής μέσα στο χρόνο ή και κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου
• την επίδραση των ιογενών λοιμώξεων, κυρίως τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες
• την επίδραση παραγόντων όπως είναι ο καπνός του τσιγάρου, οι έντονες οσμές (π.χ. απορρυπαντικά), η υγρασία, οι μεταβολές της θερμοκρασίας στον περιβάλλοντα χώρο (από ζεστό σε κρύο ή αντίστροφα), το έντονο γέλιο ή η σωματική άσκηση (ιδίως στα παιδιά και σε νεαρά άτομα).

Τα συμπτώματα μπορεί να είναι σχετικά ήπια και να εκδηλώνονται περιστασιακά ανά 3 – 4 ημέρες ή κατά τη σωματική άσκηση ιδίως σε ανοικτούς χώρους. Ενδέχεται όμως να είναι εντονότερα, σε καθημερινή βάση, με νυκτερινές αφυπνίσεις λόγω δύσπνοιας ή βήχα και με έντονο πρόβλημα στην αναπνοή. Στην δεύτερη περίπτωση, εκτός από την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του, ο ασθενής μπορεί να έχει δυσκολία ακόμα και στο να εκτελέσει καθημερινές ασχολίες του. Ως εκ τούτου, χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Όταν η στένωση των αεραγωγών είναι έντονη, συνήθως επί ιογενών λοιμώξεων ή κατά την αιχμή μιας αλλεργικής περιόδου, τότε τα συμπτώματα γίνονται έντονα και εκδηλώνονται, συχνά αιφνίδια, ως ασθματική κρίση.

Στα μικρά παιδιά μπορεί να εκδηλώνεται με ευερεθιστότητα, κλάμα, περιορισμό στη λήψη τροφής, γρήγορη αναπνοή (ταχύπνοια), αφύπνιση στη διάρκεια της νύχτας ή νωρίς το πρωί με συμπτώματα άσθματος. Συνήθως, η κρίση ξεκινά με ήπια ρινίτιδα («μπούκωμα» στη μύτη και καταρροή) για να «κατέβει» τις επόμενες μέρες και να ξεκινήσει μια ασθματική κρίση. Συνηθέστερο αίτιο αυτών των λοιμώξεων είναι μια συνήθης ομάδα ιών, οι ρινοϊοί.

Στους ενήλικες τα συμπτώματα του άσθματος γίνονται εντονότερα, ο ασθενής μπορεί να ξυπνά το βραδύ ή νωρίς το πρωί λόγω δύσπνοιας, να κουράζεται εύκολα, να αναπνέει γρήγορα. Επίσης, τα φάρμακα που λάμβανε μπορεί να έχουν παροδικό ή μικρότερο αποτέλεσμα. Σε μέτριες ως σοβαρές κρίσεις ο ασθενής αισθάνεται δυσφορία όταν ξαπλώσει λόγω δύσπνοιας, κουράζεται ακόμα και κατά την ομιλία, έχει ταχύπνοια, κάνει εργώδη προσπάθεια να αναπνεύσει με χρήση βοηθητικών μυών (εισολκές στο θώρακα), και μπορεί να βρίσκεται σε διέγερση ή σε κατάσταση λήθαργου, όταν επέλθει η κόπωση. Στις περιπτώσεις αυτές χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση και παρέμβαση.

Το ποσοστό εκδήλωσης βρογχικού άσθματος στην παιδική ηλικία κυμαίνεται από 8% – 15% και είναι πιο συχνό στα αγόρια. Βάσει των στατιστικών, το 35% – 50% των παιδιών στην εφηβεία σταματούν να έχουν πρόβλημα. Τα μισά απ’ αυτά όμως, θα εκδηλώσουν ξανά συμπτώματα άσθματος στην ηλικία των 25 – 35 ετών.

Η αντιμετώπιση των αλλεργικών παθήσεων του αναπνευστικού στηρίζεται στην αποφυγή του υπεύθυνου αλλεργιογόνου, στην αντιμετώπιση με φαρμακευτική θεραπεία και στην απαλλαγή από αυτές με την ανοσοθεραπεία ή θεραπεία απευαισθητοποίησης.

Η αποφυγή των αλλεργιογόνων έχει πρακτική σημασία μόνο στην περίπτωση αλλεργίας σε επιθήλια ζώων. Σε ευαισθησία σε ακάρεα οικιακής σκόνης υπάρχουν μέτρα που μπορούν να ληφθούν για τη μείωση των ακάρεων στο σπίτι όπως τακτικός καθαρισμός, χρήση ειδικών καλυμμάτων σε κρεβάτια, αφαίρεση όλων των χαλιών, μοκετών, κουβερτών κ.λ.π. ιδιαίτερα από το υπνοδωμάτιο, χρήση ακαρεοκτόνων sprays κ.α. χωρίς όμως πάντα με ιδιαίτερη επιτυχία. Στην περίπτωση των γύρεων, η αποφυγή είναι απλώς αδύνατη και αυτό γιατί ο αέρας την Άνοιξη μεταφέρει τις γύρεις σε μεγάλες αποστάσεις και έτσι ο ασθενής εκτίθεται αναγκαστικά σε αυτές. Η συγκέντρωση των γύρεων στην ατμόσφαιρα είναι μεγαλύτερη τις πρωινές ώρες, νωρίς το απόγευμα και όταν υπάρχει ξηρό κλίμα με ρεύμα αέρα ενώ η βροχή μειώνει παροδικά τη γυρεοφορία. Την περίοδο της αυξημένης γυρεοφορίας, η απομόνωση του αλλεργικού ασθενή στο σπίτι με κλειστά παράθυρα και πόρτες μαζί με τη χρήση κλιματισμού είναι τρόπος αποφυγής των γύρεων με όλες τις επιπτώσεις όμως που έχει στην ποιότητα ζωής του.

Η φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει αρκετές κατηγορίες φαρμάκων όπως εισπνεόμενα φάρμακα για την άμεση αντιμετώπιση της δύσπνοιας όπως οι λεγόμενοι β2 διεγέρτες, καθώς και φάρμακα για τον έλεγχο και μείωση της φλεγμονής όπως είναι εισπνεόμενα κορτιζονούχα, αντιλευκοτριενικά, θεοφυλλίνη κ.α. Τα τελευταία χρόνια στη θεραπεία του άσθματος έχουν εισαχθεί νεώτερα φάρμακα όπως η ομαλιζουμάμπη η οποία είναι μονοκλωνικό αντίσωμα που αναστέλλει τη λειτουργία της IgE και έχει θέση στο μέτριο και βαρύ βρογχικό άσθμα. Γενικά, η θεραπεία ενός χρόνιου νοσήματος όπως το βρογχικό άσθμα απαιτεί τακτική παρακολούθηση από τον Αλλεργιολόγο, σαφή καθορισμό του θεραπευτικού πλάνου, οδηγίες χρήσης των φαρμάκων, πρόληψη για την περίπτωση αιφνίδιων ασθματικών κρίσεων και καταγραφή της συμπτωματολογίας εκ μέρους του ασθενούς με τη μορφή ειδικών ερωτηματολογίων και ροομέτρου.

 Η ανοσοθεραπεία ή θεραπεία απευαισθητοποιήσεως (αλλεργικά εμβόλια) αποτελεί μορφή «θεραπείας» για περιπτώσεις αλλεργικής ρινίτιδας, αλλεργικού βρογχικού άσθματος και αλλεργίας στο δηλητήριο των Υμενοπτέρων (σφηκών και μελισσών). Τα φάρμακα για την αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας και του άσθματος στοχεύουν στο να είναι καλά ο ασθενής και να μην έχει συμπτώματα (συμπτωματική αγωγή). Δεν δίνουν όμως μόνιμη λύση στο πρόβλημα και ο ασθενής παραμένει αλλεργικός. Έτσι, αν σταματήσει τα φάρμακα θα εμφανίσει ξανά συμπτώματα λόγω της αλλεργίας του. Με την ανοσοθεραπεία επιχειρείται η μόνιμη αποκατάσταση του προβλήματος (ρινίτιδας και/ή άσθματος). Η θεραπεία διενεργείται σε επιλεγμένους ασθενείς και όχι σε κάθε ασθενή με θετικές δερματικές δοκιμασίες (αλλεργικά tests). Προτιμώνται ασθενείς με ελάχιστες ευαισθησίες ή μονοευαισθησίες (ευαισθησία σε ένα μόνον αλλεργιογόνο). Όσο περισσότερα είναι τα θετικά αλλεργιογόνα τόσο περιορίζεται η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 3 έως 5 έτη και η χορήγηση των αλλεργιογόνων εκχυλισμάτων γίνεται είτε υποδορίως (στον βραχίονα με μικρές ενέσεις), είτε με τη μορφή υπογλωσσίων σταγόνων. Ανοσοθεραπεία γίνεται με εκχυλίσματα γύρεων, ακάρεων οικιακής σκόνης, αλλεργιογόνων γάτας και σκύλου και εκχυλίσματα ορισμένων μυκήτων.