Οι Έλληνες ασθενείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση διοργανώνουν το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Πολλαπλής Σκλήρυνσης, σήμερα το Σάββατο 9 Μαρτίου 2013 στην Αθήνα.

Με κεντρικό θέμα «Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΣΚΠ) μια συνηθισμένη… αλλά ακόμα άγνωστη ασθένεια» η Πανελλήνια Ομοσπονδία ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας επιδικώκει το συνέδριο να λειτουργήσει ως «οδηγός για την ΣΚΠ-ΠΣ» για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν γι’ αυτήν (ασθενείς, ιατροί κ.λπ.).

Την υγεία τους στα χέρια τους παίρνουν οι Έλληνες ασθενείς, διοργανώνοντας το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Πολλαπλής Σκλήρυνσης, το Σάββατο 9 Μαρτίου 2013 στην Αθήνα. Με κεντρικό θέμα «Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΣΚΠ) μια συνηθισμένη… αλλά ακόμα άγνωστη ασθένεια» η Πανελλήνια Ομοσπονδία ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας επιδικώκει το συνέδριο να λειτουργήσει ως «οδηγός για την ΣΚΠ-ΠΣ» για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν γι’ αυτήν (ασθενείς, ιατροί κ.λπ.).

Στόχος του συνεδρίου είναι η ενημέρωση από ειδικούς επιστήμονες υγείας (ιατρούς νευρολόγους, ψυχολόγους, φυσίατρους κ.α.) για θέματα που αφορούν τα άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας. Επίσης θα γίνουν συζητήσεις πάνω στα κύρια προβλήματα που σήμερα αντιμετωπίζουν τα άτομα με ΣΚΠ-ΠΣ και η ιεράρχησή τους.

Στο συνέδριο θα παραστούν εκπρόσωποι της EMSP (European MS Platform), της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για τη ΣΚΠ (MSIF), των συλλόγων ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και άλλων φορέων.

Αναφερόμενος στην διοργάνωση του συνεδρίου ο Γιάννης Θεοδωράκης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ατόμων με ΣΚΠ εξηγεί ότι «το Πανελλήνιο Συνέδριο Πολλαπλής Σκλήρυνσης ήταν όνειρο πολλών στελεχών των συλλόγων και της ομοσπονδίας που τελικά γίνεται πραγματικότητα. Μέσα από αυτό θέλουμε να ενημερώσουμε τους συμπάσχοντες μας για ότι νεότερο υπάρχει γύρω από την ασθένεια μας, αλλά και την αντιμετώπιση προβλημάτων που μας δημιουργεί. Μεγάλο προβληματισμό έχουμε για την αντιμετώπιση των πασχόντων από ΣΚΠ-ΠΣ και όχι μόνο, από την ελληνική πολιτεία που με τις περικοπές που κάνει στα κονδύλια για την υγεία κινδυνεύουμε ακόμη περισσότερο. Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα με τα οικονομικά προβλήματα που όλοι βιώνουμε μας δημιουργεί πρόσθετο βάρος λόγω της κακής ψυχολογίας που προκαλεί. Ελπίζουμε οι πάσχοντες να μην είναι τα εξιλαστήρια θύματα των λαθών που τόσα χρόνια γίνονται και σίγουρα για τα οποία δεν φταίμε εμείς. Ούτε μαζί τα φάγαμε, ούτε μαζί αρρωστήσαμε, καιρός είναι να αποδοθούν οι ευθύνες σ’ αυτούς που τις έχουν. Εμείς θα συνεχίζουμε να ζούμε με την ασθένεια και όχι για την ασθένεια. Ο αγώνας συνεχίζεται.»

«Με χαρά προσβλέπουμε το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου στο πρώτο Συνέδριο που διοργανώνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ατόμων με ΣΚΠ», συμπληρώνει ηΜαρία Αναγνωστούλη, επίκουρη καθηγήτρια Νευρολογίας του ΕΚΠΑ, υπεύθυνη του Ανοσογενετικού Εργαστηρίου στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, προσθέτοντας ότι «η συνύπαρξη τόσων διαφορετικών ειδικοτήτων επαγγελματιών υγείας μαζί με τους πάσχοντες είναι βέβαιο ότι θα ανοίξει νέους διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας, με εκατέρωθεν οφέλη. Εγώ από την πλευρά μου θα προσπαθήσω να τονίσω την σημασία που έχει η έγκαιρη έναρξη θεραπείας στην ΣΚΠ, αλλά και η έγκαιρη αλλαγή θεραπείας, όταν τα πρώτης γραμμής φάρμακα αποτυγχάνουν στην αναχαίτιση της εξέλιξης της νόσου. Επιπλέον με τα τόσα νέα θεραπευτικά μέσα και φάρμακα που έχουμε τα τελευταία χρόνια στα χέρια μας, αλλά και αυτά που πρόκειται να έρθουν για την ΣΚΠ, σίγουρα επιβεβαιώνονται τα μηνύματα αισιοδοξίας. Για τους πάσχοντες θα ήθελα να προτείνω το εξής: ‘Αναζητείστε συμμάχους στην απόφασή σας για μία θετική στάση ζωής’».

Η διατροφή σύμμαχος του ασθενή

«Η σωστή διατροφή μπορεί να αποτελέσει για τον πάσχοντα από Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) έναν πολύτιμο σύμμαχο, σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική αγωγή, στην καθημερινή μάχη για τη διατήρηση της υγείας του σε όσο το δυνατόν καλύτερη κατάσταση», εξηγεί ο Δημήτρης Γρηγοράκης, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc και πρόεδρος της Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας, που θα παρουσιάσει στο συνέδριο όλα τα νέα δεδομένα στη διατροφή για την αντιμετώπιση της ασθένειας .

Ο κ.Γρηγοράκης εξηγεί ότι τα θρεπτικά συστατικά που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση της πολλαπλή σκλήρυνση είναι τα ω-3 λιπαρά οξέα, το Λινολεϊκό οξύ (18:2, ω-6), τα Μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (ελαϊκό οξύ), η βιταμίνη D, η Βιταμίνη Β12, η βιταμίνη Ε, η Βιταμίνη C, το β- καροτένιο και το Σελήνιο.
Οι δίαιτες με ολοκληρωμένα γεύματα, που περιλαμβάνουν ιχθυέλαια και βιταμίνη D, μπορεί να αντιπροσωπεύουν την πρακτική λύση για την πρόληψη, αλλά και την αντιμετώπιση της νόσου. Παράλληλα, πέρα από την πιθανή πρακτική σχέση τους με τη νόσο, αποδεδειγμένα συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου προσβολής από άλλες χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες, όπως είναι ο σακχαρώδης διαβήτης, τα καρδιαγγειακά νοσήματα κ.λπ. Σημαντική επίσης είναι και η πρόσληψη αντιοξειδωτικών ουσιών».

Καθοριστικό το σεξ για τους ασθενείς
«H σεξουαλική ζωή, σημαντικό μέρος της ψυχικής-συναισθηματικής ολοκλήρωσης, είναι ένα από τα βασικά κομμάτια ποιότητας ζωής του ανθρώπου που πάσχει από ΣΚΠ», εξηγεί ο Δρ Θάνος Ασκητής, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας, που θα αναφερθεί στο συνέδριο στις διαταραχές της σεξουαλικής δραστηριότητας σε άνδρες και γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας.

Ο κ.Ασκητής εξηγεί ότι «δεδομένου ότι οι περισσότεροι των προσβληθέντων από τη συγκεκριμένη νόσο και για τα δύο φύλλα είναι νέοι ηλικίας 18-25 χρόνων, είναι κατανοητό το πόσο η διατήρηση της ερωτικής ζωής είναι ένα ισχυρό κίνητρο ‘του να συνεχίσω να ζω’. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι ο έρωτας και το σεξ για τους ανθρώπους που πάσχουν από ΣΚΠ είναι καθοριστική παράμετρος της θεραπευτικής ανταπόκρισης διεκδικώντας το δικαίωμα μιας ενεργητικής και μαχητικής έκφρασης στο ‘δεν παραιτούμαι, θέλω να αρέσω, δικαιούμαι ενός συντρόφου στη ζωή μου’.

Η σεξουαλική ζωή των ανθρώπων με ΣΚΠ δεν είναι πολυτέλεια μιας δύσκολης επίμονης και μακροχρόνιας νόσου, αλλά είναι ανάγκη που γεφυρώνει τη ψυχή και το σώμα, ενώνει τον άνθρωπο με τον άνθρωπο και δίνει καλύτερα δεδομένα της καθημερινής ανάγκης ‘του ζω και υπάρχω’. Άλλωστε και ο σύντροφος εκείνου που πάσχει από ΣΚΠ συνεχίζει να διεκδικεί ερωτικά τον πάσχοντα σύντροφό του. Γι’ αυτό το σεξ στη ΣΚΠ είναι δικαίωμα στη ζωή και ανάγκη στη βελτίωση της νόσου που δεν πρέπει να ξεχνούν ούτε οι ίδιοι οι πάσχοντες ούτε φυσικά και οι γιατροί».

Το αλάτι είναι απαραίτητο για την ζωή και την καλή υγεία. «Αξίζει το βάρος του σε χρυσό» έλεγαν οι αρχαίοι και δεν είναι τυχαίο πως η λέξη αμοιβή στην αγγλική γλώσσα που είναι salary προέρχεται από τη λατινική λέξη salt (αλάτι), επειδή οι Ρωμαίοι συχνά ελάμβαναν την αμοιβή τους σε αλάτι.

Σχετικές πληροφορίες δίνει στο www.Life2day.gr η Ελένη Φουσέκα διαιτολόγος –διατροφολόγος -Απόφοιτη από την Σχολή Τεχνολογίας Τροφίμων Διατροφής στο Τμήμα Διατροφής Διαιτολογίας του Α-ΤΕΙ Θες/νίκης.Επιστημονικός συνεργάτης Meddiatrofi.

Η ιστορία του αλατιού είναι συνυφασμένη με την ιστορία του ανθρώπου επειδή είναι απαραίτητο για την επιβίωση του. Το έμβρυο αναπτύσσεται στο αλμυρό αμνιακό υγρό και το μητρικό γάλα περιέχει επίσης αλάτι. Ένα μέσο ενήλικο ανδρικό σώμα περιέχει 90 γρ νάτριο, από τα οποία τα μισά βρίσκονται στο αίμα και σε άλλα υγρά του σώματος, πάνω από το 1/3 βρίσκεται στα οστά και το υπόλοιπο στα κύτταρα του σώματος.

Το αλάτι βοηθά στον πολλαπλασιασμό των ερυθρών κυττάρων, στην μεταφορά θρεπτικών συστατικών στα κύτταρα και στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Το νάτριο είναι φορέας ενέργειας και υπεύθυνο για τη μεταφορά μηνυμάτων από τον εγκέφαλο προς τους μυς, μέσω του νευρικού συστήματος.
Το νάτριο και το χλώριο βοηθούν στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, ελέγχουν την ισορροπία των υγρών και διατηρούν τις σωστές συνθήκες για τη λειτουργία μυών και νεύρων. Το νάτριο διευκολύνει την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών, όπως η γλυκόζη και τα αμινοξέα.
Η υπερβολική πρόσληψη νατρίου όμως μπορεί να προκαλέσει υψηλή αρτηριακή πίεση, κατακράτηση υγρών και ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό και αυτά να αποτελέσουν αιτία για καρδιακή νόσο ή/και εγκεφαλικά επεισόδια.
Στη αγορά, μπορούμε να βρούμε δύο διαφορετικούς τύπους άλατος: Ανεπεξέργαστο ή ΜΗραφιναρισμένο αλάτι (θαλασσινό αλάτι), το οποίο αποτελείται από 84% χλωριούχο νάτριο και 16% άλλα μέταλλα και το Εξευγενισμένο ή ραφιναρισμένο αλάτι, το οποία αποτελείτε από 97,5% χλωριούχο νάτριο (NaCl) και περίπου 2,5% χημικά πρόσθετα.

Τα τελευταία χρόνια έχει αναγνωριστεί η αξία του φυσικού θαλασσινού άλατος. Το φυσικό ανεπεξέργαστο αλάτι είναι ένα εξαιρετικό καρύκευμα που διεγείρει τη σιελόρροια και εκτός από την ανώτερη γεύση του, υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους θα θέλατε να αντικαταστήσετε το κοινό ιωδιούχο αλάτι με θαλασσινό.

Το ανεπεξέργαστο αλάτι παράγεται μέσω της εξάτμισης του θαλασσινού νερού στον ήλιο. Κάποιες φορές είναι ελάχιστα επεξεργασμένο, σε τέτοιο βαθμό όμως που η επεξεργασία αυτή αφήνει αναλλοίωτα πολλά από τα φυσικά ιχνοστοιχεία, όπως μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, βρώμιο και φώσφορο κ.α. Περιέχει 92 ζωτικής σημασίας ιχνοστοιχεία, προωθώντας την καλύτερη δυνατή βιολογική λειτουργία και την συντήρηση των κυττάρων και βοηθά στην ισορροπία αλλά και την αναπλήρωση όλων των ηλεκτρολυτών του σώματος.

Αντιθέτως, κατά την υψηλή θερμική επεξεργασία του ανεπεξέργαστου άλατος έως ότου φτάσει στη μορφή του επιτραπέζιου (επεξεργασμένο), αφαιρούνται από αυτό τα περισσότερα φυσικά ορυκτά αφήνοντας ένα προϊόν με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε Na. Το επεξεργασμένο αλάτι ανατρέπει την ισορροπία των υγρών και υπερφορτώνει το σύστημα αποβολής. Το σώμα προσπαθώντας να απομακρύνει την υπερδοσολογία NaCl, καταλήγει να θυσιάσει το αποθηκευμένο στα κύτταρα νερό, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα αφυδατωμένα κύτταρα να πεθαίνουν πρόωρα.

Κατά βάρος, το ανεπεξέργαστο αλάτι με το επεξεργασμένο περιέχουν την ίδια ποσότητα νατρίου. Η εντονότερη γεύση του πρώτου όμως συνεπάγεται και μικρότερη ποσότητα στη χρήση του.

Το επιτραπέζιο-επεξεργασμένο αλάτι πριν από αρκετές δεκαετίες εμπλουτίστηκε με ιώδιο, λόγο μεγάλου αριθμού πληθυσμού με έλλειψη ιωδίου και ανάπτυξη βρογχοκήλης. Και ενώ πράγματι έχει βοηθήσει στην εξάλειψη της βρογχοκήλης, αντιθέτως έχει αυξηθεί η συχνότητα του υποθυρεοειδισμού.

Το φυσικό θαλασσινό αλάτι περιέχει μικρότερες ποσότητες ιωδίου και ενώ μπορεί στο τελικό προϊόν το επεξεργασμένο αλάτι να περιέχει περισσότερο ιώδιο από το θαλασσινό, στην πραγματικότητα οι άνθρωποι που ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή δεν παρουσιάζουν έλλειψη σε αυτό το θρεπτικό συστατικό. Αν παρόλα αυτά υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη πρόσληψη ιωδίου μπορείτε να βρείτε θαλασσινό ανεπεξέργαστο αλάτι εμπλουτισμένο με ιώδιο.

Παρά το γεγονός πως το θαλασσινό αλάτι προσφέρει πολλά θρεπτικά συστατικά αλλά και οφέλη για την υγεία σε σύγκριση με το επιτραπέζιο αλάτι, δεν πρέπει να ξεχνάτε πως το νάτριο πρέπει να καταναλώνεται στο ελάχιστο. Λόγω της έντονης γεύσης του θαλασσινού άλατος, μπορείτε να μειώσετε την ποσότητα που χρησιμοποιείται στο φαγητό σας. Μισό κουταλάκι του γλυκού θαλασσινό αλάτι αρκεί για το φαγητό μιας 4μελούς οικογένειας.

Μη σας ξεγελάει ο τίτλος! Δεν είναι πίτα, είναι αλμυρά μπισκότα για όλες τις ώρες.

Υλικά

• 125 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
• 1/2 φλ. ελαιόλαδο
• 1 κεσεδάκι γιαούρτι 2%
• 1/2 φλ. κεφαλοτύρι τριμμένο
• 1/2 φλ. φέτα τρίμματα
• 2 κ. γ. αλάτι
• 1 1/2 κ.γ. baking powder
• 3 1/ 2 φλ. αλεύρι.
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση 

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 C. Κοσκινίζουμε το baking powder και το αλεύρι. Στρώνουμε λαδόκολλα σε λαμαρίνες. Χτυπάμε το μαλακό βούτυρο στο μίξερ για 5′-6′ να αφρατέψει καλά. Χαμηλώνουμε την ταχύτητα στο μίξερ, προσθέτουμε το λάδι και συνεχίζουμε το χτύπημα για λίγα λεπτά. Προσθέτουμε το γιαούρτι και χτυπάμε συνεχώς μέχρι το μείγμα να γίνει σαν κρέμα. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και τα τυριά και ανακατεύουμε καλά. Βάζουμε το μισό αλεύρι και με κουτάλι ανακατεύουμε. Όταν αρχίσει να παίρνει μορφή ζύμης τη βάζουμε στον πάγκο και ζυμώνουμε προσθέτοντας αλεύρι έως ότου έχουμε μια εύπλαστη μαλακή ζύμη όπως του κουραμπιέ. Ανοίγουμε τη ζύμη σε χοντρό φύλλο με χοντρό πλάστη σε πάχος 0,5 εκ. Κόβουμε μπακλαβαδωτά κομμάτια 2 εκ.

Τα αραδιάζουμε στις λαμαρίνες. Ψήνουμε για 20 ‘ περίπου μέχρι να ροδίσουν.

μερίδες 35
Χρόνος Προετοιμασίας 10 λεπτά
Χρόνος ψησίματος 20 λεπτά

Περισσότερες καταπληκτικές συνταγές της Αργυρούς μπορείτε να βρείτε στο www.argiro.gr

Οι μεγάλες ποσότητες αλατιού μπορεούν να στρέψουν το ανοσοποιητικό σύστημα εναντίον του εαυτού του, με συνέπεια την εκδήλωση αυτοάνοσων παθήσεων, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature.

Το αλάτι -που είναι ήδη γνωστό πως αυξάνει τον αγγειακό κίνδυνο για την καρδιά και τον εγκέφαλο- φαίνεται πως επίσης μπορεί να «πυροδοτήσει» ένα τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος, έτσι ώστε το τελευταίο να στραφεί εναντίον των υγιών ιστών, αντί να αποτελεί την άμυνα του οργανισμού και να καταπολεμά τους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτή η δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος ενδεχομένως να συντελεί στην εμφάνιση ή επιδείνωση διαφόρων αυτοάνοσων παθήσεων όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο διαβήτης τύπου Ι, η ψωρίαση και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αυξηθεί σημαντικά τα περιστατικά αυτοάνοσων παθήσεων διεθνώς. Έως τώρα οι επιστήμονες πίστευαν ότι τόσο οι γενετικοί, όσο και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες (κάπνισμα, έλλειψη βιταμίνης D, μόλυνση από ιούς κ.α.) αυξάνουν τον κίνδυνο για την εμφάνιση των παθήσεων αυτών.

Τώρα, για πρώτη φορά, προκύπτουν στοιχεία ότι και το αλάτι μπορεί να παίζει το δικό του όχι αμελητέο ρόλο. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου «Broad» του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), με επικεφαλής τον βιολόγο Αβίβ Ρεγκέβ, διαπίστωσαν ότι τα πειραματόζωα που είχαν ακολουθήσει διατροφή πλούσια σε αλάτι, ήταν πιθανότερο να εμφανίσουν μια ασθένεια παρόμοια με τη σκλήρυνση κατά πλάκας (αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα).

Μια άλλη ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου «Yale», με επικεφαλής τον καθηγητή ανοσοβιολογίας Ντέιβιντ Χάφλερ, που έκαναν ανάλογα πειράματα με ποντίκια, κατέληξαν σε ανάλογες διαπιστώσεις, καθώς η αύξηση του αλατιού στη διατροφή των πειραματόζωων είχε εμφανή αρνητική επίπτωση στην αυτοάνοση πάθηση.

Οι μελέτες βρίσκονται ακόμα σε αρχικό στάδιο και είναι συνεπώς πρόωρο να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα. Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους με υψηλή αρτηριακή πίεση, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει σχέση ανάμεσα στην κατανάλωση αλατιού και στην εμφάνιση των αυτοάνοσων παθήσεων.

Παράλληλα, ο Δρ Χάφλερ πήρε έγκριση για να ελέγξει τις επιπτώσεις της μείωσης του αλατιού στη διατροφή των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας, προκειμένου να διαπιστωθεί αν και κατά πόσο βελτιώνονται τα συμπτώματά της νόσου. Θα περάσουν χρόνια όμως ωσότου γίνει γνωστό το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης, αν και, όπως συμβουλεύει ο ερευνητής, καλό θα ήταν κανείς να μειώσει άμεσα τα πρόχειρα γεύματα, που περιέχουν πολύ αλάτι.

«Προς το παρόν, αυτό που μπορούμε να κάνουμε, είναι να ενημερώνουμε το κοινό για τα ευρήματα των ερευνών. Δεν έχουμε απολύτως καμία σύσταση να κάνουμε, καθώς υπάρχει ακόμα χάσμα ανάμεσα στις επιστημονικές ανακαλύψεις και στην ‘μετάφρασή’ τους σε κλινικό επίπεδο», συμπληρώνει ο Δρ Ρεγκέβ. Από την πλευρά του, ο Δρ Χάφλερ επισημαίνει ότι και μια διατροφή με λίγο αλάτι είναι απίθανο να προκαλεί κάποια βλάβη.

«Απρόσμενα και πολύ ενδιαφέροντα» χαρακτήρισε τα ευρήματα ο καθηγητής Αλαστερ Κόμπστον του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, τονίζοντας ότι η νέα έρευνα «όπως όλη η καλή επιστήμη, φέρνει μια τελείως νέα ιδέα, που κανείς δεν είχε σκεφτεί έως τώρα».

Όπως εξηγεί, το αλάτι μπορεί να έχει παρόμοια επίδραση με άλλους παράγοντες, όπως το κάπνισμα και η έλλειψη βιταμινών, που επίσης παίζουν ρόλο στην εμφάνιση και την εξέλιξη των αυτοάνοσων παθήσεων. Τονίζει όμως ότι η μείωση ή η διακοπή της κατανάλωσης του αλατιού δεν πρόκειται να αποτελέσουν θεραπεία για μια νόσο, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, που πλήττει το κεντρικό νευρικό σύστημα.