Αρχική Blog Σελίδα 10323

Μάθε να μοιράζεσαι δίκαια με τους άλλους

Η τάση των ανθρώπων για δίκαιη μοιρασιά φαίνεται να έχει βάθιες ρίζες .

Πέρα απο τους ανθρώπους και οι χιμπατζήδες διαθέτουν ένα αίσθημα δικαιοσύνης, που φαίνεται πως τελικά δεν είναι αποκλειστικό ανθρώπινο προνόμιο, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα.

Αναλυτικότερα, οι ερευνητές έβαλαν τους στενότερους γενετικά συγγενείς του ανθρώπου να παίξουν ένα οικονομικό παίγνιο (το λεγόμενο «τελεσιγραφικό παίγνιο» ή “Ultimatum Game”).

Το εν λόγω παίγνιο, στο οποίο δύο άτομα καλούνται να συμφωνήσουν για να μοιράσουν μεταξύ τους ένα ποσό χρημάτων ή άλλων αγαθών, χρησιμοποιείται κατ? εξοχήν από τους οικονομολόγους σε πειράματα δίκαιης οικονομικής συμπεριφοράς με τους ανθρώπους. Συνήθως οι άνθρωποι προσφέρονται να δώσουν το 40% έως 50% των χρημάτων στον άλλο, ενώ δεν δέχονται να πάρουν κάτω από το 20%.

Στην τροποποιημένη εκδοχή του τεστ, δύο χιμπατζήδες κλήθηκαν να μοιράσουν χρωματιστές μάρκες (που αντιστοιχούσαν σε κομμάτια μπανάνας) και, όπως φάνηκε, δεν τους έλλειψε η γενναιοδωρία, καθώς μια έμφυτη αίσθηση δίκαιης μοιρασιάς τους απέτρεψε από το να τα κρατήσουν όλα για τον εαυτό τους. Το ποσοστό των απόλυτα δίκαιων προσφορών (50%-50%) κυμάνθηκε μεταξύ 58% και 92%.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το πείραμα αυτό αποτελεί μια ακόμα ένδειξη για το γεγονός ότι η δίκαιη μοιρασιά βρίσκεται στα θεμέλια των λίγο-πολύ συνεργατικών ανθρώπινων κοινωνιών (και πιθανώς εξηγεί γιατί οι άνθρωποι ενδόμυχα ενοχλούνται τόσο πολύ από την άδικη διανομή των αγαθών σε μια κοινωνία).

Η νέα έρευνα -που πειραματίστηκε με τρία ζευγάρια χιμπατζήδων- αφού έδειξε ότι τα ζώα είχαν την τάση να προσφέρουν στους άλλους ένα δίκαιο και ίσο μερίδιο τροφής, επανέλαβε το πείραμα με παιδιά ηλικίας δύο έως επτά ετών. Όπως φάνηκε, τόσο οι χιμπατζήδες όσο και οι άνθρωποι σε μικρή ηλικία τείνουν να μοιράζουν δίκαια την τροφή τους.

Είναι πάντως αξιοσημείωτο ότι και στα δύο πειράματα, όταν απαιτείτο η συμφωνία του άλλου για την μοιρασιά, τότε τόσο οι χιμπατζήδες όσο και τα παιδιά έτειναν να κάνουν δίκαιες προσφορές (συχνά του τύπου «μισά-μισά»). Όταν όμως το παίγνιο απαιτούσε από τον συμπαίκτη να είναι παθητικός και δεν απαιτείτο η συναίνεσή του για τη διανομή, τότε τόσο οι χιμπατζήδες όσο και τα παιδιά έκαναν πολύ πιο εγωιστικές προσφορές, προκειμένου να κρατήσουν όσο γινόταν περισσότερα για τους ίδιους.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα δύο είδη -άνθρωποι και πίθηκοι- εξελίχτηκαν σε ένα δύσκολο περιβάλλον όπου ήταν ανάγκη να συνεργάζονται για να επιβιώσουν. Έτσι, έχουν πλέον αφομοιώσει ότι, αν θέλουν να αποκομίζουν τα οφέλη της συνεργασίας, πρέπει να μοιράζονται δίκαια με τους άλλους. Αλλά πάντα καιροφυλακτεί η παράλληλη τάση για εγωιστική συμπεριφορά. 

Η συμπεριφορά είναι ο καθρέφτης της ψυχής και του νου

Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο ψυχοσωματικές παθήσεις ή ψυχοσωματικό σύνδρομο κλπ.

Σχετικές πληροφορίες δίνει στο www.Life2day.gr ο Αναστάσιος Καλαντζής χειρουργός Ουρολόγος-Ανδρολόγος.

symperifora

Με τον όρο αυτό εννοούμε τις παθήσεις της γενικής παθολογίας που οφείλονται σε συνειδητούς ή ασυνείδητους ψυχολογικούς παράγοντες και αφορούν όλες τις ιατρικές ειδικότητες.

Οι ψυχοσωματικές ασθένειες δεν είναι λιγότερο σημαντικές από τις ασθένειες που τα αίτια τους είναι καθαρά οργανικά. Το σώμα μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ψυχή και τον νου μας. Συναισθήματα και καταστάσεις που βιώνουμε και δεν μπορούμε να εκφράσουμε με λόγια, ή τα απωθούμε, ή δεν είναι ακόμα συνειδητά, τις περισσότερες φορές εκδηλώνονται μέσω συμπτωμάτων στο σώμα μας.

Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου παρατηρείται το αντίθετο. Η ίδια η γενική ιατρική κατάσταση, κάποιο οργανικό αίτιο δηλαδή, προκαλεί σαν σύμπτωμα διαταραχή της διάθεσης. Στην νόσο του Parkinson, για παράδειγμα, η έλλειψη ντοπαμίνης προδιαθέτει για καταθλιπτικού τύπου συμπεριφορά η οποία συνοδεύεται από απαισιοδοξία και απογοήτευση. Στην νόσο του Huntington και στην νόσο του Alzheimer, οι διαταραχές της διάθεσης και της προσωπικότητας οφείλονται κατά πρώτο λόγο στην εγκεφαλική εκφύλιση και όχι στην απογοήτευση που νιώθει ο ασθενής για την κατάσταση της υγείας του. Στην ίδια κατηγορία συμπεριλαμβάνονται η έλλειψη της Βιταμίνης Β12, οι ενδοκρινοπάθειες (π.χ. θυρεοειδοπάθειες), οι λοιμώξεις (π.χ. AIDS) κλπ.

Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας, οι ασθένειες αποδίδονταν σε μαγικά και άγνωστα φαινόμενα, όπως αμαρτωλές σκέψεις, κατάληψη από κακά πνεύματα και θέλημα εκδικητικών θεών. Το ξεκίνημα της δυτικής ιατρικής εντοπίζεται και χρονολογείται στην αρχαία Ελλάδα, με τον Ιπποκράτη να θέτει τα θεμέλια της ορθολογιστικής ιατρικής κατορθώνοντας να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις, τις δαιμονολογίες και τις δεισιδαιμονίες της εποχής. Ο Γαληνός αποτελεί μία άλλη σημαντική φυσιογνωμία της ιατρικής, καθώς στήριξε τη διάγνωση στην ανατομία και τη φυσιολογία. Τον 15ο αιώνα, η Αναγέννηση εισήγαγε τη νοησιαρχία και τον ορθολογισμό στο χώρο της ιατρικής. Το βιο-ιατρικό μοντέλο της ασθένειας, το οποίο αποτέλεσε για πολλούς αιώνες υπόδειγμα αξιωματικού χαρακτήρα, έχει βαθιές ρίζες στις φιλοσοφικές θεωρίες του αναγωγισμού και του δυϊσμού. Είναι αναγωγικό επειδή θεωρεί πως οποιαδήποτε διεργασία που οδηγεί σε ασθένεια μπορεί να γίνει κατανοητή αν αναλυθεί στα πιο απλά αλλά βασικά συστατικά στοιχεία της. Επίσης είναι δυϊστικό γιατί δεν ερμηνεύει το ρόλο που διαδραματίζουν οι ψυχολογικές και κοινωνικές διεργασίες στην αιτιολογία και εξέλιξη της ασθένειας, αλλά θεωρεί τους σωματικούς παράγοντες ανεξάρτητους από τους ψυχολογικούς.

Στα μέσα του 20ου αιώνα, οι Dunbar και Alexander προετοίμασαν το δρόμο για την ανάπτυξη του πεδίου της ψυχοσωματικής ιατρικής, συνδέοντας τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας με συγκεκριμένες σωματικές ασθένειες. Μέχρι πρότινος, οι ψυχολόγοι ασχολούνταν σχεδόν αποκλειστικά με τον ψυχισμό. Η συντήρηση του βιο-ιατρικού μοντέλου της ασθένειας είχε σχεδόν αποκλείσει τη συμμετοχή των κοινωνικών επιστημών από την αντιμετώπιση των ζητημάτων της υγείας. Το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο της υγείας προτάθηκε από τον ψυχίατρο George Engel το 1977. Ο ίδιος ο όρος βιοψυχοκοινωνικός τονίζει το γεγονός ότι τόσο οι βιολογικοί, όσο και οι ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες αποτελούν συντελεστές της υγείας.

Η ραγδαία εξέλιξη των κοινωνικών επιστημών, η σχετική αλλαγή νοοτροπιών απέναντι στα θέματα υγείας, η αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας της παραδοσιακής ιατρικής επιστήμης, η αναζήτηση χαμηλού κόστους θεραπευτικών παρεμβάσεων καθώς και άλλοι παράγοντες οδήγησαν στην ανάπτυξη της ψυχολογίας της υγείας. Τα τελευταία σαράντα χρόνια, οι ψυχολόγοι άρχισαν να μελετούν τη σχέση της ψυχικής ασθένειας με το σώμα και να εφαρμόζουν τις ψυχολογικές αρχές στο χώρο της υγείας. Η ψυχολογία της υγείας έχει λάβει σημαντικές προεκτάσεις στο έργο της, καθώς περιλαμβάνει πλέον θέματα σχετικά με την απόκτηση και τη διατήρηση της σωματικής υγείας και ευεξίας.

Για παράδειγμα, καταστάσεις πόνου στον αυχένα συχνά συνδυάζονται με άγχος ή στρες και αποτελούν την σωματοποιημένη εξωτερίκευση συναισθημάτων ή ψυχολογικών συγκρούσεων του ατόμου.

Η Αμερικάνικη Ψυχιατρική Εταιρεία (ASA), έφτιαξε έναν κατάλογο, αρκετά ελλιπή πάντως, που κατατάσσει τις ψυχοσωματικές παθήσεις στις εξής δέκα κατηγορίες:

> Δερματικά: νευροδερματίτιδα, αλλεργική δερματίτιδα, έκζεμα, τριχόπτωση κ.ά.

> Μυοσκελετικά: πόνοι στη μέση, κράμπες, νευρόπονοι, πονοκέφαλοι τάσεως, ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.ά.

> Αναπνευστικά: άσθμα, υποτροπιάζουσα βρογχίτιδα κ.ά.

> Κυκλοφορικά: υπέρταση, ταχυκαρδία, άλλες καρδιακές παθήσεις όπως αρρυθμία ή στένωση στεφανιαίων, ημικρανίες κ.ά.

> Αιματολογικά: διαταραχές στο αίμα όπως αύξηση πηκτικότητας και διαταραχές στο λεμφικό σύστημα.

> Γαστρεντερικά: έλκος, γαστρίτιδα, σπαστική κολίτιδα κ.ά.

> Γεννητουρικά: διαταραχές στον κύκλο της περιόδου, έλλειψη σεξουαλικού ενδιαφέροντος, ψυχοσεξουαλικές διαταραχές κ.ά.

> Ενδοκρινικά: υπερθυρεοειδισμός, ψυχογενής βραχυσωμία, ζαχαρώδης διαβήτης κ.ά.

> Διαταραχές αισθητηρίων οργάνων: ψυχογενής πόνος κ.ά.

> Διαταραχές νευρικού συστήματος: στις οποίες ο συναισθηματικός παράγοντας παίζει σημαντικό ρόλο, όπως σκλήρυνση κατά πλάκας κ.ά.

Πολλές επίσης ουρολογικές παθήσεις θα μπορούσαμε να τις εντάξουμε στον κατάλογο της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας.

Το ουρηθρικό σύνδρομο είναι μία πάθηση η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως ψυχοσωματικό σύνδρομο. Χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο συμπτωμάτων, όπως ημερήσια συχνουρία, επιτακτική ούρηση, δυσουρία και, σπανιότερα, υπερηβικό άλγος (αίσθημα δυσφορίας στην περιοχή χαμηλά στην κοιλιά) και πόνο στην ουρήθρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ένταση των συμπτωμάτων έχει σχέση με την έμμηνο ρύση.

Το σύνδρομο παρουσιάζεται στη γόνιμη ηλικία και σπανιότερα σε άτομα νεαρής ηλικίας. Πολλές φορές η έναρξη του παρουσιάζεται με μία ουρολοίμωξη.

Η διάγνωση τίθεται εξ αποκλεισμού και απαιτείται η πλήρης διερεύνηση των ασθενών με ουρηθρικό σύνδρομο, πριν τεθεί η διάγνωση του ψυχολογικού υπόβαθρου. Η θεωρεία της σωματοποίησης του συνδρόμου στηρίζεται στο γεγονός ότι μεγάλο ποσοστό γυναικών με το σύνδρομο παρουσιάζουν έντονα ψυχολογικά προβλήματα όπως άγχος, υστερία, ψυχοπάθειες, κλπ.

Η στυτική δυσλειτουργία θα μπορούσε επίσης να ενταχθεί στο παραπάνω κατάλογο. Σε άντρες που παρουσιάζουν στυτική δυσλειτουργία τα αίτια ποικίλλουν. Μπορεί να οφείλεται σε οργανικούς ή ψυχολογικούς παράγοντες ή σε συνδυασμό και των δύο.

Εκτός από τα οργανικά αίτια (αγγειακά, νευρογενή, ορμονικά, χρόνιες παθήσεις, χρήση φαρμακευτικών ουσιών, λοιμώξεις, λανθάνουσες κακοήθεις παθήσεις του κατώτερου ουρογεννητικού), επίσης και ψυχολογικά αίτια όπως το άγχος, η κατάθλιψη, το αίσθημα ενοχής, η έλλειψη γνώσεων και εμπειριών σχετικά με την σεξουαλική πράξη σε άτομα νεότερης ηλικίας, το άγχος απόδοσης, προβλήματα στον γάμο, η μη ανταπόκριση του συντρόφου τους, είναι σημαντικοί παράγοντες που επηρεάζου τους άντρες, με αποτέλεσμα την εμφάνιση διαταραχών και δυσλειτουργιών στην στύση και την σεξουαλική τους επαφή.

Οι διαταραχές της σεξουαλικής επιθυμίας, η διαταραχή του οργασμού (ανοργασμία), οι διαταραχές σεξουαλικού πόνου, και οι διαταραχές στην ούρηση είναι παθήσεις που τα αίτια τους σε πολλές περιπτώσεις οφείλονται σε ψυχολογικούς παράγοντες.

Η ανθρώπινη ψυχική και σωματική υγεία σχετίζεται με κάποιους παράγοντες τους οποίους αναφέρει ο Siegel στα βιβλία του: ειρήνη (που σημαίνει αποδοχή του εαυτού μας και του κόσμου), αγάπη, ελπίδα, άνοιγμα στη χαρά, υπευθυνότητα απέναντι στον εαυτό μας, χαλάρωση, έκφραση των αυθεντικών συναισθημάτων μας (αυτό σημαίνει ότι έχουμε μάθει να αναγνωρίζουμε και να καταλαβαίνουμε τα συναισθήματα μας) και σχέσεις αρμονίας με τους άλλους.

Η απόφαση είναι δική μας. Ποιο θα είναι τελικά το αποτέλεσμα; 

Η αντιμετώπιση του αυχενικού με την συμβολή της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής

0

 

Με τον γενικό όρο «Αυχενικό σύνδρομο» χαρακτηρίζουμε το σύνολο των εκφυλιστικών αλλαγών στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

Σχετικές πληροφορίες δίνει στο www.Life2day.gr o Σπύρος Α.Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός Γ.Γ. Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασσικής Ομοιοπαθητικής.

Πρόκειται στην ουσία για περισσότερες από μία παθήσεις με κυριότερες την εκφύλιση των δίσκων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, την ανάπτυξη οστεοφύτων και την συσσώρευση αλάτων στον αυχένα. Πόνος και δυσκαμψία του αυχένα είναι τα κυριότερα συμπτώματα που παρατηρούνται, ενώ κάποιες φορές μπορεί να συνυπάρχουν φαινόμενα μυϊκής δυσλειτουργίας. Ο πόνος μπορεί να επεκτείνεται στην ωμοπλάτη, στον ώμο ή στην ράχη, ενώ υπάρχει και η μορφή της αυχεναλγίας που επεκτείνεται στο άνω άκρο μέχρι και τα δάχτυλα όπου μπορεί να υπάρχουν και αιμωδίες. Η συμμετοχή νευρολογικών συμπτωμάτων είναι πιο σπάνια, αλλά πάντα υποδηλώνει πιο σοβαρή διαταραχή όπως είναι η αυχενική μυελοπάθεια. Πέραν των ανατομικών παθήσεων (εκφυλίσεων, κακώσεων, προβολών ή κηλών του μεσοσπονδυλίου δίσκου) η πιο συνηθισμένη μορφή είναι το ιδιοπαθές αυχενικό σύνδρομο με πολυπαραγοντικά αίτια, μεταξύ των οποίων κυριότερος είναι ο μυϊκός σπασμός .

Η ιδιοπαθής αυτή μορφή του αυχενικού συνδρόμου, έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα σε μικρότερες ηλικίες, γεγονός μη αναμενόμενο. Η ανάλυση κάθε περιστατικού, αποκαλύπτει συνήθως χρόνιο μυϊκό σπασμό στην περιοχή του αυχένα, που ενώ σε λίγες περιπτώσεις φαίνεται ότι οφείλεται σε κακή στάση του σώματος (συχνότατα λόγω πολύωρης καθημερινής απασχόλησης με υπολογιστή), στις περισσότερες ιδιοπαθείς περιπτώσεις αποκαλύπτονται βαθύτερα ψυχικά αίτια.

Μία μόνιμη μυϊκή σύσπαση στην περιοχή, σχετίζεται με υπερβολική ένταση του σώματος, συνεχή μυϊκή τάση, σαν ο ασθενής να βρίσκεται σε πολύωρο καθημερινό μυϊκό κάματο. Η σύσπαση αυτή υπάρχει και σε άλλα μέρη του σώματος, αλλά τα συμπτώματα εκδηλώνονται συνηθέστερα στην ευαίσθητη ανατομικά περιοχή του αυχένα. Οι περισσότεροι ασθενείς, περιγράφουν την κατάσταση αυτή , σαν ένα μόνιμο σφίξιμο του σώματος και ιδιαίτερα της περιοχής του αυχένα, όταν δεν ζητείται να χρονολογήσουν την συμπτωματολογία, σχεδόν πάντα αυτή σχετίζεται με την επίδραση κάποιου μόνιμου συνεχή στρεσογόνου παράγοντα. Σημειώνουμε ξανά ότι αυτές είναι περιπτώσεις με ελάχιστη ή καθόλου ανατομική παθολογία, εκφυλιστικού ή άλλου τύπου, που δεν δικαιολογεί την έντονη συμπτωματολογία του πόνου και της δυσκαμψίας, περιπτώσεις που συναντώνται όλο και περισσότερο στο ιατρείο τελευταία. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί οι ασθενείς να απευθυνθούν στην Ομοιοπαθητική Ιατρική, αναζητώντας μία αποτελεσματική λύση.

Αυτό το αναφερόμενο «σφίξιμο» δεν είναι παρά η σωματοποίηση καταπιεσμένων συναισθημάτων, αρνητικών βεβαίως πρωτίστως, που δεν εκφράστηκαν λεκτικά την στιγμή που έπρεπε. Οποιοσδήποτε κάνει μόνος του, για μισό λεπτό το απλό πείραμα να σφιχτεί για λίγο σαν να είναι θυμωμένος , θα αισθανθεί την μυϊκή σύσπαση στον αυχένα του, σαν πρώτο σημείο βίωσης αυτής της καταπιεσμένης έκφρασης. Ας φανταστούμε έναν ασθενή λοιπόν, να βρίσκεται σε αυτή την στάση για μήνες ή χρόνια, χωρίς ούτε καν ο ίδιος να το αντιλαμβάνεται. Πολύ συχνά , στα έμπειρα ιατρικά μάτια, ακόμα και μία πρώτη ματιά στην στάση του ασθενούς αποκαλύπτει αυτό τον μόνιμο πλέον μυϊκό αυχενικό σπασμό. Οπωσδήποτε, σε κάθε περίπτωση, ακόμα και σε αυτές τις προφανείς όπως προαναφέραμε, θα πρέπει να προηγείται ο αποκλεισμός ανατομικών αιτιών με όλες τις απαιτούμενες εξετάσεις.

Στις ιδιοπαθείς αυτές περιπτώσεις, ένα αναλυτικό ιδιοσυγκρασιακό ιστορικό, που περιλαμβάνει οπωσδήποτε και την διερεύνηση των καταπιεσμένων αυτών συναισθημάτων (θλίψης, οργής, αγανάκτησης) θα οδηγήσει τον Ομοιοπαθητικό ιατρό στην εξεύρεση μίας εξατομικευμένης θεραπείας. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πολλά μη αναμενόμενα ιατρικά συμβάματα προκύπτουν ως ένδειξη της λύσης του μόνιμου αυτού μυϊκού σπασμού. Δεν είναι ασύνηθες να προκύπτουν άλλες πιο υγιείς εκφράσεις αυτών των συναισθημάτων αμέσως μετά την ομοιοπαθητική αγωγή.

Συχνά γοερό κλάμα, ή νεύρα που επί καιρώ δεν είχαν εκφραστεί, κάνουν ξανά την εμφάνισή τους , προς έκπληξη του ασθενούς, ο οποίος δεν είχε καν προετοιμαστεί για αυτό το ενδεχόμενο με την ομοιοπαθητική αγωγή, αντιθέτως πίστευε ότι θα αισθανθεί αμέσως καλύτερα. Σε κάποιες δε περιπτώσεις εμφανίζεται το φαινόμενο της ομοιοπαθητικής θεραπευτικής κρίσης , δηλαδή επίταση των συμπτωμάτων του πόνου για τις πρώτες ημέρες της θεραπείας, πριν την οριστική βελτίωση, γεγονός που ξενίζει επίσης τον ασθενή ο οποίος πρέπει να υποστηριχθεί και να ενημερωθεί στην φάση αυτή. Σε κάθε περίπτωση όμως η τελική ανακούφιση και θεραπεία των ασθενών με ιδιοπαθές αυχενικό σύνδρομο, είναι τόσο μεγάλη που καθιστά την Ομοιοπαθητική θεραπεία, επιλογή πρώτης εκλογής, εφόσον έχει προηγηθεί ο αποκλεισμός των ανατομικών αιτιών του συνδρόμου.
 

Novo Nordisk: γιορτάζει τα 90 χρόνια ιστορίας στην αντιμετώπιση του διαβήτη


Η Δανέζικη φαρμακευτική εταιρεία, Novo Nordisk ,συμπληρώνει φέτος 90 χρόνια από τότε που οι πρώτοι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία αντιμετώπισης του διαβήτη με ινσουλίνη της εταιρείας. Από το 1923, η εταιρεία έχει επικεντρωθεί στην ανάπτυξη νέων και ολοένα καλύτερων θεραπειών για τα άτομα με διαβήτη και είναι σήμερα η μεγαλύτερη εταιρεία φροντίδας του διαβήτη παγκοσμίως. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 23 εκατομμύρια άνθρωποι με διαβήτη παγκοσμίως αντιμετωπίζουν το διαβήτη τους με δικά της προϊόντα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Novo Nordisk παράγει περίπου το 50% του συνόλου της ινσουλίνης στον κόσμο.

Ξεφυλλίζοντας τις «Καθοριστικές στιγμές» μας

Το 1922, ο Δανός Νομπελίστας, August Krogh και η σύζυγός του Μαρία- που πάσχει από διαβήτη 2-, βρίσκονται σε περιοδεία για μια σειρά διαλέξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η είδηση της ανακάλυψης της ινσουλίνης, σπρώχνει το ζευγάρι στον Καναδά, όπου ζητείται και η σχετική άδεια από τον συντονιστή της ομάδας Mackleod, για την παραγωγή ινσουλίνης στη Δανία. Λίγους μήνες αργότερα αρκετοί διαβητικοί ασθενείς απολαμβάνουν τη νέα θεραπεία σε νοσοκομείο της Κοπεγχάγης. Πρόκειται για την πρώτη «Καθοριστική Στιγμή» στην ιστορία της Novo Nordisk όπως την ξέρουμε σήμερα.

Από τότε, η εταιρεία έχει πρωτοπορήσει σε πολλές σημαντικές εξελίξεις στη θεραπεία του διαβήτη συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης ινσουλίνης (1982) και το πρώτο στυλό ινσουλίνης στον κόσμο, το NovoPen ® (1985). Αργότερα αναπτύχθηκαν πολλές σύγχρονες ινσουλίνες (ανάλογα ινσουλίνης με βελτιωμένες ιδιότητες) και τώρα είναι επίσης ο ηγέτης σε μια νέα κατηγορία θεραπειών διαβήτη τις – GLP-1 θεραπείες. Παράλληλα, η Novo Nordisk έχει αναπτύξει προϊόντα βιοτεχνολογίας για τη θεραπεία της αιμορροφιλίας και τη διαταραχή της ανάπτυξης.
Ο μεγαλύτερος μέτοχος της Novo Nordisk, είναι το «Novo Nordisk Foundation, ένα ίδρυμα της Δανίας, το οποίο παρέχει μια σταθερή βάση για τις δραστηριότητες της εταιρείας ενώ στηρίζει επιστημονικούς σκοπούς και τις ανθρωπιστικές δράσεις της εταιρείας.

Το 2002, η Novo Nordisk ίδρυσε το Παγκόσμιο Ίδρυμα Διαβήτη- World Diabetes Foundation-, το οποίο έχει εξελιχθεί σε ένα κορυφαίο διεθνή οργανισμό χρηματοδότησης και υποστήριξης στον τομέα της πρόληψης και αντιμετώπισης του διαβήτη στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Το 2005 η Novo Nordisk ίδρυσε και το «Haemophilia Foundation» – ίδρυμα για την αντιμετώπισης της Αιμορροφιλίας- με όραμα την κατάλληλη φροντίδα και θεραπεία όλων των πασχόντων με αιμορροφιλία ή συναφών διαταραχών αιμορραγίας.

Με έδρα στη Δανία, η Novo Nordisk απασχολεί περίπου 35.000 εργαζόμενους σε 75 χώρες και διαθέτει τα προϊόντα της σε περισσότερες από 180 χώρες. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε novonordisk.com

Οι πολύπλευρες συνέπειες της υπογλυκαιμίας

0

Η υπογλυκαιμία είναι μια ανεπιθύμητη ενέργεια της αντιδιαβητικής αγωγής με πολύπλευρες συνέπειες.

Πρόκειται για μια ανεπιθύμητη ενέργεια της αντιδιαβητικής αγωγής με πολύπλευρες συνέπειες: ιατρικές σε σχέση με την έκβαση και την επιτυχία μιας θεραπείας, ψυχολογικές αφού αποτελεί πηγή φόβου και ανασφάλειας, οικονομικές αφού συνοδεύεται από ένα σημαντικό και πολλές φορές κρυφό (άυλο) κόστος και κοινωνικές αφού επηρεάζει την συμμετοχή των ατόμων με διαβήτη στα κοινωνικά δρώμενα. Συνειδητοποιώντας το φορτίο και την επίπτωση της υπογλυκαιμίας οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική η ανάπτυξη νέων καινοτόμων θεραπευτικών λύσεων που έρχονται να καλύψουν αυτήν την ανάγκη δηλαδή τη μείωση ή εξάλειψη της υπογλυκαιμίας .

Η υπογλυκαιμία αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου θανάτου, ενώ το 6% των θανάτων εξαιτίας του διαβήτη συνδέονται με υπογλυκαιμικά επεισόδια.Είτε πρόκειται για διαβήτη τύπου 1 είτε για τύπου 2 η διάρκεια της θεραπείας αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρής υπογλυκαιμίας. Είναι μύθος ότι είναι πρόβλημα περισσότερο των διαβητικών τύπου 1 και λιγότερο των διαβητικών τύπου

Η συχνή εμφάνιση υπογλυκαιμίας οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο επαναλαμβανόμενων επεισοδίων που σταδιακά ελαττώνουν την επίγνωση των προειδοποιητικών συμπτωμάτων της υπογλυκαιμίας. Αυτό έχει σαν συνέπεια τη μειωμένη αντίληψη της υπογλυκαιμίας αφού δεν γίνονται αρκετά αισθητά τα προειδοποιητικά συμπτώματα. Στην περίπτωση αυτή αυξάνεται ο κίνδυνος το άτομο με διαβήτη να αντιμετωπίσει μια απότομη σοβαρή υπογλυκαιμία που μπορεί να εξελιχθεί σε υπογλυκαιμικό κώμα.

Περίπου το 50% των επεισοδίων σοβαρής υπογλυκαιμίας εμφανίζονται τη νύχτα και μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες, όπως «το σύνδρομο του επικείμενου θανάτου στο κρεβάτι».

Από ψυχολογικής πλευράς, η υπογλυκαιμία προκαλεί αυξημένο άγχος, κακή ποιότητα ζωής και επιδεινώνει τη γενική υγεία του ατόμου. Ο ψυχολογικός αντίκτυπος μπορεί να είναι τρομακτικός όχι μόνο στα ίδια τα άτομα με διαβήτη αλλά και στην οικογένειά τους, στους φίλους τους και στους συνεργάτες τους.

Ο φόβος της υπογλυκαιμίας προκαλεί ενστικτωδώς τροποποίηση της θεραπείας από πλευράς των ατόμων με διαβήτη σε μια προσπάθεια να την αποφύγουν ή μετριάσουν, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της ρύθμισης και συνεπώς την αύξηση του κινδύνου εμφάνισης επιπλοκών. Σύμφωνα με μελέτες, τα άτομα με διαβήτη που έχουν βιώσει υπογλυκαιμία έχουν μειωμένη ικανοποίηση από τη θεραπεία τους και έχουν μειωμένη συμμόρφωση σε αυτήν. Αν καταφέρουμε να μειώσουμε το φόβο της υπογλυκαιμίας μπορούμε να βελτιώσουμε τη συμμόρφωση στη θεραπεία.

Οικονομικές επιπτώσεις της υπογλυκαιμίας

Από οικονομικής πλευράς, η υπογλυκαιμία συνοδεύεται από ένα σημαντικό κόστος, άμεσο αλλά και έμμεσο. Πάνω από 16% των ατόμων με διαβήτη βιώνουν τόσο έντονα επεισόδια υπογλυκαιμίας που χρειάζονται ιατρική περίθαλψη. Σύμφωνα με στοιχεία από χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης το μέσο άμεσο κόστος μιας σοβαρής υπογλυκαιμίας ξεπερνάει τα 500€.

Ακόμη όμως και τα ήπια υπογλυκαιμικά επεισόδια έχουν ένα σημαντικό άμεσο και έμμεσο κόστος. Στο άμεσο κόστος περιλαμβάνονται ένα σημαντικό ποσοστό της τάξης του 25% που αναφέρονται στους επαγγελματίες υγείας και απαιτούν ιατρικό χειρισμό. Επίσης, κατά μέσο όρο, γίνονται 5,6 φορές περισσότερες μετρήσεις γλυκόζης μετά από ένα ήπιο υπογλυκαιμικό επεισόδια.

Στο έμμεσο κόστος των ήπιων υπογλυκαιμικών επεισοδίων συμπεριλαμβάνονται ο αυξημένος αριθμός ημερών εκτός εργασίας και η μειωμένη παραγωγικότητα. Έχει υπολογιστεί ότι μετά από ένα ήπιο έως μέτριο υπογλυκαιμικό επεισόδιο το 11% των ατόμων με διαβήτη παραμένει στο σπίτι την άλλη μέρα, ενώ το 17% των ατόμων φεύγουν από την εργασία πιο νωρίς. Παράλληλα χάνονται 9,9 ώρες εργασίας για κάθε επεισόδιο ήπιας υπογλυκαιμίας που προκύπτει κατά τις ώρες εργασίας.

Το γεγονός της αυξημένης απουσίας από την εργασία αλλά και η μειωμένη παραγωγικότητα στην εργασία παριστάνουν και την κοινωνική διάσταση του προβλήματος της υπογλυκαιμίας σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πολλές φορές οι άνθρωποι που βρίσκονται στον κοινωνικό περίγυρο του ατόμου με διαβήτη αντιμετωπίζουν δυσκολίες να χειριστούν την κατάσταση. Ιδιαίτερα σε περιβάλλοντα όπως το σχολικό ένα επεισόδιο υπογλυκαιμίας μπορεί να θέσει σε αμφισβήτηση την κοινωνική αποδοχή του ατόμου.
Το μέσο κόστος ενός επεισοδίου σοβαρής υπογλυκαιμίας υπολογίστηκε στα €366, με τα €239 να αντιστοιχούν στο άμεσο κόστος και τα €127 στο έμμεσο κόστος (στοιχεία Ισπανίας).

Μελέτη GAPP2

Τον Δεκέμβριο του 2012 δημοσιεύθηκε η μελέτη GAPP2 (Global Attitudes of Patients and Physicians) στην οποία συμμετείχαν συνολικά περισσότεροι από 5.000 επαγγελματίες υγείας και άτομα με διαβήτη με διαβήτη τύπου 2 σε 6 χώρες.
Η μελέτη αυτή έδειξε ότι 4 στα 5 άτομα με διαβήτη (80%) έχουν βιώσει τουλάχιστον ένα επεισόδιο υπογλυκαιμίας που αντιμετώπισαν μόνοι τους, ενώ το 36% είχε ένα επεισόδιο εντός του τελευταίου μήνα. Τα επεισόδια αυτά επηρέασαν και τον τρόπο που τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 χειρίστηκαν τη θεραπεία τους. Το 40% ανέφεραν αυξημένο αριθμό μετρήσεων σακχάρου μετά το τελευταίο τους επεισόδιο ενώ περισσότεροι από 1 στους 10 τροποποίησαν τη δόση της μακράς δράσης ινσουλίνης τους. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη το 16% των ατόμων με διαβήτη δήλωσαν ότι εκ προθέσεως δεν πήραν την ινσουλίνη τους όπως τους είχε συσταθεί και το 14% δήλωσε ότι κράτησε τα επίπεδα σακχάρου ψηλότερα από τους στόχους που τους είχαν τεθεί για να αποφύγουν την υπογλυκαιμία τη νύκτα.
Οι επαγγελματίες υγείας δήλωσαν ότι οι θεραπευτικές αποφάσεις τους επηρεάστηκαν από τον κίνδυνο ήπιας υπογλυκαιμίας. Στην απόφαση για το ποια ινσουλίνη θα προτιμήσουν το 82% έλαβε υπόψη του τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας και περισσότεροι από τους μισούς (57%) ξεκίνησαν την ινσουλίνη σε χαμηλότερη δόση από την προτεινόμενη.

Νέα θεραπευτική αντιμετώπιση της υπογλυκαιμίας

Εγκρίθηκαν πρόσφατα από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, οι ινσουλίνες degludec και degludec plus της Novo Nordisk. Πρόκειται για ινσουλίνες υπερ-παρατεταμένης διάρκειας, άνω του 24ώρου.

Συγκεκριμένα πρόκειται για την ινσουλίνη degludec καθώς και το μίγμα αυτής με την ινσουλίνη aspart. Με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 25 ώρες και διάρκεια δράσης τουλάχιστον 40 ώρες εξασφαλίζουν πολύ μεγάλη ευελιξία στη χορήγησή τους αφού οι διαβητικοί δεν χρειάζεται να τις παίρνουν την ίδια ώρα κάθε μέρα, ενώ η παράλειψη μιας δόσης δεν θέτει σε κίνδυνο τη ρύθμιση των ασθενών.

Η ινσουλίνη degludec χαρακτηρίζεται από το επίπεδο και σταθερό προφίλ δράσης, το οποίο εξασφαλίζει σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο υπογλυκαιμιών, και ειδικά των νυχτερινών, οι οποίες συχνά αποτελούν σημαντικό κλινικό πρόβλημα και θέτουν σε κίνδυνο τη ρύθμιση, αλλά και τη ζωή των ασθενών.

Οι νέες ινσουλίνες θα κυκλοφορήσουν στην Ελληνική αγορά όταν διευθετηθεί το θέμα με την κυκλοφορία νέων φαρμάκων που εδώ και δυο χρόνια δεν κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά. Προς το παρόν μόνο η ινσουλίνη degludec, διατίθεται σε Αγγλία και Δανία ενώ σύντομα αναμένεται και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Μελλοντικά, αναμένεται και έτοιμος συνδυασμός της ινσουλίνης degludec με ανάλογο GLP-1 ο οποίος φαίνεται να έχει θεαματικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2. 

Η διατροφή που θα σας βοηθήσει να πετύχετε τους στόχους σας

Δεν είναι λίγες οι φορές που νοιώθετε ότι μία κατάσταση είτε έχει να κάνει με τη ψυχολογική σας διάθεση είτε με τη λήψη κάποιας απόφασης, σας αγχώνει, σας εξαντλεί και σας κάνει να αναρωτηθείτε, από πού θα μπορούσατε να αντλήσετε δύναμη.

Σχετικές πληροφορίες δίνει στο www.Life2day.gr η Γεωργία Καπώλη Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος-Επιστημονική Διευθύντρια ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Νεμέα Κορινθίας-Αντιπρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας.

woman-eating

Η απάντηση βρίσκεται στο πιάτο σας μιας και τα τρόφιμα τονώνουν τον οργανισμό με ποικίλα θρεπτικά συστατικά. Έτσι την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε μία αντίστοιχη κατάσταση οργανώστε τη διατροφή σας ως εξής:

Έχετε συνέντευξη για δουλειά; Ο στόχος σας παραμένει να κερδίσετε τις εντυπώσεις και φυσικά τη δουλειά!

sinenfksi gia doyleia

Τι καλύτερο λοιπόν από το να ενισχύσετε τη διατροφή σας με τροφές που θα σας χαρίσουν λαμπερή όψη, και θα σας αποφορτίσουν από το άγχος της προετοιμασίας για τη συνέντευξη. Τέτοιες είναι τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα εσπεριδοειδή, οι φράουλες, ο σολομός, τα θαλασσινά, τα πουλερικά, οι ξηροί καρποί, το συκώτι και τα αυγά. Αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε βιταμίνες Α, C, E και σε σελήνιο, ψευδάργυρο, τα οποία έχουν αντιοξειδωτική δράση με αποτέλεσμα αφενός να ενισχύουν το κολλαγόνο και την ελαστίνη της επιδερμίδας και αφετέρου να μειώνουν το οξειδωτικό στρες.

Προσοχή στα παρακάτω:

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας δεν πρέπει να ακολουθείτε αυστηρή δίαιτα αδυνατίσματος, η οποία θα σας εξαντλήσει.

Την τελευταία ημέρα πριν τη συνέντευξη μην καταναλώνετε φαγητό που σας προκαλεί αποστροφή ή που δεν έχετε ξαναδοκιμάσετε, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να σας προκαλέσει δυσανεξία ή στομαχικές διαταραχές, ιδιαίτερα λόγω του αυξημένου άγχους της ημέρας. Μεγαλύτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο δείπνο, καθώς ένα βαρύ βραδινό μπορεί να επηρεάσει τη χαλάρωση και την ξεκούραση σας τη μέρα πριν τη συνέντευξη.

Έχετε εξετάσεις; στην δύσκολη περίοδο των εξετάσεων είναι σημαντική η κατανάλωση τροφίμων από όλες τις ομάδες (γαλακτοκομικά, φρούτα, λαχανικά, ρύζι, μακαρόνια, κρέας, ψάρι) προκειμένου ο μαθητής να μη νιώθει στέρηση και να λαμβάνει όλα τα θρεπτικά συστατικά.

eksetaseis -diabasma

Ωστόσο, ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει μνα δίνουμε σε τρόφιμα πλούσια σε:

Ω-3 λιπαρά οξέα: εμφανίζουν πιο ομαλή ανάπτυξη όλου του νευρικού συστήματος βοηθώντας στην καλύτερη απόδοση σε τεστ νοημοσύνης, προσοχής και μνήμης. Πηγές: σολομός, τόνος, σκουμπρί, σαρδέλες, μαλακές μαργαρίνες, ξηροί καρποί.

Σίδηρος: η έλλειψη του προκαλεί διαταραχές προσοχής, μνήμης και συμπεριφοράς ενώ συνδέεται στενά με χαμηλότερους δείκτες νοημοσύνης (IQ). Πηγές: μοσχάρι, συκώτι, δαμάσκηνα αποξηραμένα, φακές, οστρακοειδή, σουσάμι.

Ψευδάργυρος: Πρόσφατη έρευνα από το Ινστιτούτο Υγείας της Ολλανδίας έδειξε ότι τα παιδιά που λάμβαναν συστηματικά ψευδάργυρο είχαν αυξημένη μαθησιακή ικανότητα και επίδοση στο γραπτό λόγο και καλύτερη μνήμη. Πηγές: Κολοκύθια, οστρακοειδή, κόκκινο κρέας, σαρδέλες, συκώτι.

Βιταμίνες συμπλέγματος Β: συμμετέχουν στην παραγωγή της ακετυλοχολίνης που είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά ερεθισμάτων στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου και βελτιώνουν τη νοητική ικανότητα. Η έλλειψη των βιταμινών αυτών μπορεί να οδηγήσουν σε κόπωση, κατάθλιψη, αδυναμία συγκέντρωσης και απώλεια μνήμης. Πηγές: Γάλα, αυγά, όσπρια, ψωμί πολύσπορο, καστανό ρύζι, δημητριακά/ζυμαρικά ολικής αλέσεως.

Μαγνήσιο: Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για πολλές λειτουργίες του σώματος. Ένας από αυτούς είναι και η διατήρηση του νευρικού και μυϊκού συστήματος. Το άγχος και το στρες μειώνουν τα επίπεδα μαγνησίου. Σε περιόδους άγχους και κούρασης ενισχύστε τη διατροφή με μαγνήσιο, ενεργεί ως παράγοντας χαλάρωσης. Τρόφιμα που μπορείτε να καταναλώσετε είναι οι ξηροί καρποί, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και τα πράσινα λαχανικά.

Νερό: Η αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση και ατονία με αποτέλεσμα αυτό να σας προκαλεί άγχος. Προσλαμβάνετε καθημερινά 10-12 ποτήρια υγρών (νερό, χυμοί, τσάι, ημίπαχο γάλα). Έτσι, επιτυγχάνεται η καλύτερη μεταφορά οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών σε όλα τα κύτταρα.

Αγχώνεστε ή Νευριάζετε εύκολα; στη δική σας περίπτωση αξίζει να μιλήσουμε για τροφές που βελτιώνουν τη διάθεση! Έτσι λοιπόν καλό είναι να έχετε κατά νου τα ακόλουθα:

nevriasmenos

Τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες: βοηθούν στην αύξηση του επιπέδου σεροτονίνης στο σώμα, μιας χημικής ουσίας που προσφέρει στον οργανισμό ηρεμία και χαλάρωση. Τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες: δημητριακά, ψωμί, πατάτες, ζυμαρικά, ρύζι, φρούτα.

Σοκολάτα: περιλαμβάνει περισσότερα από 300 συστατικά που επηρεάζουν τη διάθεσή μας. Έχει τη δυνατότητα να διεγείρει τις ενδορφίνες στον εγκέφαλο, που «ευθύνονται» για τη δημιουργία της καλής διάθεσης.

Τρόφιμα πλούσια σε λιπαρά: αυξάνουν τις ενδορφίνες που παράγονται από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, έχουν δράση ανάλογη των οπιοειδών και αποτελούν μια κατηγορία νευροδιαβιβαστων που μας προκαλούν ευεξία. Συνεπώς, η κατανάλωση τροφών που περιέχουν «καλά» λιπαρά -κυρίως μονοακόρεστα-, όπως το ελαιόλαδο, τα αμύγδαλα και το αβοκάντο αλλά και τα ω-3 λιπαρά που βρίσκονται κυρίως στα θαλασσινά, προσφέρουν ευφορία.

Πρωτεΐνες: το αμινοξύ τυροσίνη ευθύνεται για τη διέγερση που νιώθουμε όταν η διάθεσή μας είναι «ανεβασμένη». Τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνες: αβγά, γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά, ψάρι, γαλοπούλα, κοτόπουλο, μοσχάρι.

Βιταμίνες και μέταλλα: συγκεκριμένα, το φυλλικό οξύ και το σελήνιο βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Η έλλειψή τους μπορεί να προκαλέσει άγχος ακόμη και έντονο εκνευρισμό. Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά αποτελούν καλές πηγές φυλλικού οξέος ενώ τα δημητριακά ολικής άλεσης, οι ντομάτες, ο τόνος, το μπρόκολο και οι ηλιόσποροι περιέχουν μεγάλες δόσεις σεληνίου.

Καφεΐνη: μια μικρή ποσότητα καφεΐνης (2 φλιτζάνια ελληνικού ή στιγμιαίου καφέ καθημερινά) είναι αρκετή για να μας ανεβάσει τη διάθεση και να μας κρατήσει σε εγρήγορση.

Θέλετε να μείνετε έγκυος; Η σύλληψη ενός μωρού εξαρτάται απόλυτα από τη γονιμότητα τόσο τη δική σας όσο και του συντρόφου σας.

egkyos

Συνεπώς, είναι σημαντικό να ακολουθήσετε τις παρακάτω διατροφικές συμβουλές έτσι ώστε να ενισχύσετε τη δύναμη του οργανισμού σας και να αυξήσετε στο μέγιστο τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος:

Διατηρείστε σε υγιή επίπεδα το σωματικό βάρος σας. Το σωματικό λίπος επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητά του ανθρώπου να τεκνοποιήσει. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες με πολύ χαμηλό και πολύ υψηλό βάρος συχνά παρουσιάζουν διαταραχές της εμμήνου ρύσεως και προβλήματα σύλληψης. Στους άνδρες το αυξημένο σωματικό βάρος συχνά προκαλεί χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης με αποτέλεσμα προβλήματα υπογονιμότητας.

Προτιμήστε ανεπεξέργαστα δημητριακά πλούσια σε φυτικές ίνες, όπως το μαύρο ρύζι, τα δημητριακά/ζυμαρικα ολικής άλεσης και αποφύγετε τρόφιμα που περιέχουν ζάχαρη, τα οποία αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων ωορρηξίας στις γυναίκες..

Στραφείτε στην κατανάλωση των ω-3 λιπαρών οξέων, τα οποία αυξάνουν τη ροή του αίματος προς τα όργανα αναπαραγωγής και μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση των ορμονών της αναπαραγωγής. Βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια, στις εμπλουτισμένες μαλακές μαργαρίνες, στους ανάλατους ξηρούς καρπούς.

Μην καταναλώνετε Αλκοόλ. Η καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ πιθανότατα να μειώσει την ποιότητα και την ποσότητα του σπέρματος στους άνδρες δυσκολεύοντας τη διαδικασία της σύλληψης. Συστήνεται σε περίοδο που επιθυμείτε να τεκνοποιήσετε να μην ξεπερνάτε το 1 ποτό ημερησίως ή ακόμη και να αποφεύγετε τελείως τα αλκοολούχα ποτά.
Διατροφή πλούσια σε φυτοοιστρογόνα. Τα φυτοοιστρογόνα είναι ενώσεις που προσομοιάζουν με τα οιστρογόνα, τις γυναικείες ορμόνες, και περιέχοντα κυρίως στη σόγια και στα προϊόντα της. Έχει φανεί ότι πιθανότητα επιδρούν αρνητικά στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα κυρίως στις περιόδους που αυτό αναπτύσσεται και γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγονται από τους εφήβους.

Έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών. Η ανεπάρκεια σε ψευδάργυρο, σελήνιο και φυλλικό οξύ ακόμη και για μικρό χρονικό διάστημα επιδρούν αρνητικά στην γονιμότητα. Προς αποφυγή ελλείψεων καταναλώστε άφθονα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όσπρια, ξηρούς καρπούς, οστρακοειδή και δημητριακά ολική άλεσης.

Το κάπνισμα μειώνει την πυκνότητα του σπέρματος, την κινητικότητα και τη μορφολογία του και συνεπώς αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα ο οποίος επιδρά στο αναπαραγωγικό σύστημα του άνδρα αλλά και της γυναίκας.

Καθιστική Ζωή: Η απουσία φυσικής δραστηριότητας πιθανότατα να επιτείνει προβλήματα υπογονιμότητας. Δεδομένης της ευεργετικής επίδρασης της άσκησης στην αιμάτωση όλων των ιστών του σώματος και στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος συστήνονται 30 λεπτά άσκησης τις περισσότερες μέρες την εβδομάδα. 

Συνταγή της ημέρας : Πατάτες φούρνου σαν τηγανητές

0

Kανείς δεν θα πιστεύει ότι είναι ψητές και όχι τηγανητές

Υλικά

1/2 κιλό πατάτες
3/4 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
αλάτι

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200°C. Ζεσταίνουμε στο φούρνο τη λαμαρίνα του. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε μέγεθος μεγάλης μπουκιάς. Βράζουμε νερό αλατισμένο σε κατσαρόλα. Βυθίζουμε τις πατάτες και τις βράζουμε για 6΄-7΄, τις αφήνουμε να στραγγίσουν καλά σε σουρωτήρι, να φύγει όσο περισσότερο νερό έχουν μαζέψει. Με προσοχή βγάζουμε την καυτή λαμαρίνα από το φούρνο. Ρίχνουμε μέσα το ελαιόλαδο να ζεσταθεί. Ανακινούμε καλά το σουρωτήρι με τις πατάτες ώστε να κάνουν εξογκώματα και αγριάδες στην επιφάνεια τους. Τις πασπαλίζουμε με αλάτι και τις ρίχνουμε στην καυτή λαμαρίνα με το λάδι. Μόλις πέσουν στο καυτό λάδι θα τσιτσιρίσουν ελαφρά. Με ένα κουτάλι θα τις ανακατέψουμε ώστε να πάει παντού το καυτό λάδι και να πιάσουν κρούστα. Αν θέλουμε, σ’ αυτή τη φάση πασπαλίζουμε με κάποιο μυρωδικό της αρεσκείας μας. Εμένα προσωπικά μου αρέσουν σκέτες με αλάτι. Προσπαθήστε να μην είναι η μία πατάτα κολλημένη με την επιφάνεια της άλλης ώστε να ροδίσουν και να τραγανίσουν γύρω γύρω. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μεγάλο ταψί. Τις βάζουμε στο φούρνο και τις ψήνουμε στην τελευταία σχάρα χωρίς να ανοιγοκλείνουμε την πόρτα για 40΄-45΄, ώσπου να ροδίσουν καλά και η όψη τους να θυμίζει τηγανισμένη πατάτα. Τέλος τις βάζουμε σε απορροφητικό χαρτί να στραγγίσουν και τις σερβίρουμε.

μερίδες 6
Χρόνος Προετοιμασίας 10 λεπτά
Χρόνος ψησίματος 40 λεπτά

Περισσότερες καταπληκτικές συνταγές της Αργυρούς μπορείτε να βρείτε στο www.argiro.gr

“Τα 4 πρόσωπα ενός τενόρου”

Η πρώτη εμφάνιση του Γιώργου Τσιριγώτη -τον Μάρτιο- στη σκηνή του Half Note, προκάλεσε μεγάλη αίσθηση! Ο Γιώργος Τσιριγώτης, ξεδίπλωσε με περισσή μαεστρία τα 4 μουσικά του πρόσωπα, τα «4 πρόσωπα ενός τενόρου», όπως χαρακτηριστικά τιτλοφορεί την παράστασή του.

Επανέρχεται λοιπόν στη σκηνή του Half Note, άυριο τη Δευτέρα 1 Απριλίου, πλαισιωμένος από τέσσερεις μοναδικούς δεξιοτέχνες μουσικούς, για να μας χαρίσει και πάλι μοναδικές στιγμές συγκίνησης και πάθους. Ξεκινώντας με άριες και ναπολιτάνικες καντσονέτες, περνώντας στην Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη με τραγούδια που κύριο εκπρόσωπο έχουν τον Αντώνη Νταλγκά, συνεχίζοντας με Βασίλη Τσιτσάνη και Μίκη Θεοδωράκη και δείχνοντας τέλος το σύγχρονο πρόσωπό του, παίζοντας τα καινούργια του τραγούδια γραμμένα από τους Ανδρέα Κατσιγιάννη και Νίκο Πιτλόγλου.

Μαζί του οι δεξιοτέχνες: Παναγιώτης Παπαγεωργίου: πιάνο, Κυριάκος Γκουβέντας: βιολί, Θανάσης Σοφράς: κοντραμπάσο, Θανάσης Βασιλάς: μπουζούκι.

Ο Γιώργος Τσιριγώτης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά, όπου έμαθε να παίζει και να τραγουδά τα λαϊκά μας τραγούδια. Συνέχισε τις σπουδές του στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου έζησε για δέκα χρόνια. Εκεί, μελέτησε με εξαιρετικούς δασκάλους φωνητική και μουσική και συνεργάστηκε με γνωστούς μαέστρους της Β. Καλιφόρνιας, διεθνείς μουσικούς και κλασικές ορχήστρες (Zoila Munoz, Michael Goodwin, Marla Volovna), τραγουδώντας όπερες και άριες, κυρίως του ιταλικού ρεπερτορίου. Ταυτόχρονα συμμετείχε σε μικρότερα μουσικά σχήματα παίζοντας παραδοσιακές μουσικές της χώρας μας και της Μεσογείου.

Τα τελευταία δύο χρόνια συνεργάζεται στενά με κάποιους από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής, όπως τους: Κυριάκο Γκουβέντα, Θανάση Βασιλά, Ντάσο Κούρτη, Θανάση Σοφρά καθώς και με τον Μανώλη Καραντίνη και τον Ανδρέα Τσεκούρα, κάνοντας αφιερώματα για τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Μίκη Θεοδωράκη.

ΕΝΑΡΞΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 22:00

ΕΙΣΟΔΟΣ: 10€ / τραπέζι: 10, 15€

Half Note Jazz Club Τριβωνιανού 17, Μετς / www.halfnote.gr

Κρατήσεις: 210 9213310 

Ζωντανή Βιβλιοθήκη: δεν δανείζεσαι βιβλία αλλά ανθρώπους

Υπάρχει «Ζωντανής Βιβλιοθήκης» στην οποία οι αναγνώστες δεν δανείζονται βιβλία αλλά ανθρώπους, οι οποίοι αποτελούν τα βιβλία της και αφηγούνται τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες.

Η «Ζωντανή Βιβλιοθήκη» δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 2009 από μια ομάδα εθελοντών, οι οποίοι αναζητούσαν ένα μέσο εκπαίδευσης στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αποτελεί δε μέλος του Διεθνούς Δικτύου Ζωντανών Βιβλιοθηκών, πρωτοβουλίας που ξεκίνησε από τη Δανία.


Σήμερα η ελληνική πρωτοβουλία αποτελείται από 50 και πλέον άτομα – ζωντανά βιβλία με διαφορετικές εμπειρίες: πρόσφυγες, ανθρώπους με αναπηρία, αντιρρησίες συνείδησης, χρήστες ψυχιατρικών υπηρεσιών και άλλους, που έχουν βιώσει από πρώτο χέρι τον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στόχος είναι με τις αφηγήσεις τους να πολεμήσουν την προκατάληψη και τις διακρίσεις που βιώνουν οι ίδιοι και οι συμπολίτες τους. «Αφηγούμαι σημαίνει αντιστέκομαι» είναι το σύνθημά τους.


Οι αναγνώστες της «Ζωντανής Βιβλιοθήκης» έχουν την ευκαιρία μέσα από την προτεινόμενη βιβλιογραφία να διαλέξουν το ζωντανό βιβλίο, με το οποίο μπορούν να συνομιλήσουν για μισή ώρα. Μάλιστα, εάν δεν μιλούν τη γλώσσα του ζωντανού βιβλίου, τότε η «Ζωντανή Βιβλιοθήκη» τούς παρέχει ένα ζωντανό λεξικό (διερμηνέα), κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Οι αναγνώστες ακούν την αφήγηση του ζωντανού βιβλίου και στη συνέχεια μπορούν να θέσουν ερωτήσεις σχετικά με τη ζωή και τις αξίες του. Μόνος περιορισμός: να μην θίξουν την αξιοπρέπειά του.


Επίσης, οι αναγνώστες της «Ζωντανής Βιβλιοθήκης» μπορεί να μην κρατούν στα χέρια τους παραδοσιακά βιβλία, αλλά έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τη συμβατική βιβλιοθήκη: να δανειστούν τα βιβλία για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, να τα σεβαστούν και να τα επιστρέψουν στην ίδια κατάσταση που τα δανείστηκαν.


Μερικά από τα βιβλία που διατίθενται για ανάγνωση από τη βιβλιοθήκη αυτή είναι τα εξής: «Ζώντας (ορο)θετικά. Με το να με “διαβάσεις” δεν θα κολλήσεις. Ίσως να ξεκολλήσεις!», «Νανισμός. Οι άνθρωποι που μια μέρα δραπέτευσαν από τα παραμύθια και από τότε, το δικό τους παραμύθι ψάχνουν», «Αντιρρησίας Συνείδησης. Είκοσι χρόνια δημόσιας δράσης για την άρνηση στράτευσης», «Η ζωή μέσα από τα χέρια μου. Χέρια που επικοινωνούν στη νοηματική γλώσσα», «Η καθημερινότητα μετά την απώλεια όρασης», «Azadi θα πει ελεύθερος. Οι περιπέτειες ενός πρόσφυγα από το Αφγανιστάν στην Ευρώπη- φρούριο» και «Μια Guerilla στην Αθήνα. Από αντάρτισσα στη Ζιμπάμπουε, σκλάβα στο Μαρούσι».


Η «Ζωντανή Βιβλιοθήκη» δεν έχει σταθερή έδρα, αλλά περιοδικά στεγάζεται σε χώρους της Αθήνας. Την Κυριακή 31 Μαρτίου, από τις 12 το μεσημέρι ως τις 5 το απόγευμα, η «Ζωντανή Βιβλιοθήκη» θα διαθέσει τα «βιβλία» της προς ανάγνωση στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18Α και Νεότητος), στο Νέο Ηράκλειο Αττικής.


Επίσης, τα μέλη της «Ζωντανής Βιβλιοθήκης» έχουν προχωρήσει στη δημιουργία σύντομου οδηγού με συμβουλές για την παρέμβαση των πολιτών που γίνονται μάρτυρες ρατσιστικών επιθέσεων και τίτλο «Αν όχι εσύ, ποιος». Ο οδηγός διατίθεται μέσα από την ιστοσελίδα της «Ζωντανής Βιβλιοθήκης» www.humanlibrary.gr

Το αλκοόλ μειώνει τα όνειρα

0

Το αλκοόλ μειώνει τα όνειρα , σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, η οποία έρχεται να διαλύσει την όποια μυθολογία υπάρχει διάχυτη γύρω από τις επιπτώσεις του αλκοόλ στον ύπνο.

Συγκεκριμένα , οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια συγκριτική αξιολόγηση (μετα-ανάλυση) 20 δημοσιευμένων μελετών για τη σχέση αλκοόλ-ύπνου, που αφορούσαν περισσότερους από 500 ανθρώπους.

Οι έρευνες δείχνουν ότι άσχετα με το πόσο πολύ πίνει κανείς το βράδυ, το αλκοόλ μειώνει τον χρόνο που χρειάζεται εως ότου αποκοιμηθεί. Επιπλέον, μέχρι τα μισά του ύπνου, το αλκοόλ αυξάνει το βαθύ ύπνο, ενώ όσο περισσότερο έχει πιει κανείς, τόσο πιο βαθύς είναι αρχικά ο ύπνος του.

Όμως, κατά το υπόλοιπο της νύχτας, μετά τα μισά του ύπνου, αυτός διαταράσσεται και γίνεται λιγότερο βαθύς και ικανοποιητικός. Ακόμα, το αλκοόλ τόσο σε μέτριες (δύο έως τέσσερα ποτά), όσο και σε υψηλές ποσότητες (πάνω από τέσσερα ποτά), μειώνει σημαντικά τη λεγόμενη «φάση REM», στη διάρκεια της οποίας ο εγκέφαλος είναι πιο ενεργός και συμβαίνουν τα όνειρα. Η διάρκεια των ονείρων θεωρείται σημαντικός παράγων για τη λειτουργία της συγκέντρωσης και της μνήμης, συνεπώς η συχνή κατανάλωση αλκοόλ το βράδυ μπορεί να εξασθενήσει τελικά την μνήμη εξαιτίας των διαταραχών που προκαλεί στον κύκλο του ύπνου.

«Το αλκοόλ γενικά δεν είναι χρήσιμο για τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου. Ο ύπνος μπορεί να γίνεται βαθύτερος στην αρχή, αλλά μετά διαταράσσεται. Πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί για την κατανάλωση αλκοόλ σε τακτική βάση. Ένα ή δύο ποτήρια μπορεί να είναι ωραίο πράγμα πού και πού, όμως αν κανείς τα καθιερώσει πριν πέσει για ύπνο, τότε μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα» δήλωσε ο υπεύθυνος της μελέτης.

Όπως είπε ο Εμπραχίμ, «αν πρόκειται κανείς να πιει αλκοόλ το βράδυ, καλύτερα να αφήσει να περάσουν μιάμιση έως δύο ώρες προτού πέσει στο κρεβάτι, ώστε να αφήσει χρόνο για να εξαφανιστεί το αλκοόλ (στον οργανισμό)». Προειδοποίησε ακόμα ότι ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να εξαρτηθούν από το αλκοόλ, προκειμένου να κοιμηθούν, ενώ, μεταξύ άλλων, μπορεί να αποκτήσουν και τη συνήθεια του έντονου ροχαλητού.

«Όσο αυξάνεται η δοσολογία, τόσο το αλκοόλ δυσκολεύει την αναπνοή. Έτσι, ένας άνθρωπος που ποτέ δεν ροχάλιζε, μπορεί να αρχίσει να ροχαλίζει, ενώ κάποιος που ροχάλιζε, μπορεί να εμφανίσει πλέον υπνική άπνοια, δηλαδή η αναπνοή του να σταματά περιοδικά» τόνισε.

Οι ερευνητές επισήμαναν ακόμα ότι η δράση του αλκοόλ πάνω στον ύπνο μοιάζει με την επίπτωση που έχουν τα αντικαταθλιπτικά χάπια, τα οποία επίσης μειώνουν τα όνειρα.