O Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ) υποστηρίζει ότι είναι «Αναλήθειες» δέκα σημεία των δηλώσεων του Ανδρέα Λυκουρέντζου στο “Κέρδος της Κυριακής”, τα οποία αντικρούει ένα προς ένα σε ανοιχτή επιστολή του προς τον υπουργό Υγείας.
Συγκεκριμένα ο ΙΣΑ, υποστηρίζει τα ακόλουθα :
1η αναλήθεια
Απορία και δέος προκαλούν οι δηλώσεις του Υπουργού Υγείας σε κυριακάτικη εφημερίδα, ομολογουμένως όταν δηλώνει: “Για μία επιλογή μου έχω μετανιώσει, για την εμπιστοσύνη την οποία έδειξα σε ανθρώπους και συλλογικές εκφράσεις και δεν την άξιζαν”.
Άκρως «δημοκρατική θέση», να μετανιώνει κανείς επειδή εισακούει τις συλλογικές εκφράσεις.
Βέβαια, αν το Υπουργείο Υγείας εισάκουε και συμβουλευόταν τους φορείς και τους συλλογικούς εκπροσώπους του υγειονομικού χώρου, θα αποφεύγονταν σωρεία άτοπων εγχειρημάτων και μέτρων που οδήγησαν και οδηγούν χιλιάδες γιατρούς και εκατομμύρια ασθενείς στην ταλαιπωρία.
Αξίζει μόνο να θυμίσουμε, το πρόσφατο μέτρο απαγόρευσης της συνταγογράφησης πραζόλης από τους κλινικούς γιατρούς, με τη δικαιολογία ότι η γαστροπροστασία είναι ιατρικό πεδίο των Γαστρεντερολόγων… Μέχρι και η Γαστρεντερολογική Εταιρεία εξανίστατο. Και αυτό ήταν ένα από τα πάρα πολλά… άτοπα.
Η ταλαιπωρία των γιατρών και πόσο μάλλον των ασθενών δεν έχει τελειωμό, σε ένα Σύστημα Υγείας που στοχεύει πως θα βάλει το χέρι στην τσέπη του ασφαλισμένου και πως θα κόψει το χέρι και τη φωνή του γιατρού, που απεγνωσμένα ωρύεται ότι δε μπορεί άλλο να ζήσει ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ. Οι υποσχέσεις περισσεύουν, τα χρέη των γιατρών συσσωρεύονται, η φλόγα του εθελοντισμού δεν αρκεί για να καλύψει τα προς το ζην… και ο κ. Υπουργός δηλώνει: “Ο ΕΟΠΥΥ το 2012 έλαβε επιπλέον κρατική επιχορήγηση τόσο από το Κοινωνικό Προϋπολογισμό όσο και από το αποθεματικό της χώρας. Το 2013 προβλέπονται 300 εκατ. ευρώ επιπρόσθετη επιχορήγηση από τον Κοινωνικό Προϋπολογισμό και θεωρώ ότι με την ορθολογική διαχείριση των εισφορών των φορέων κοινωνικής ασφάλισης δεν θα χρειαστεί περαιτέρω επιχορήγηση.”
Αλήθεια, πού είναι τα δεδουλευμένα των γιατρών; Πού είναι οι οφειλές 3 χρόνων;
Γιατί οι πολιτικοί της Υγείας και οι διοικητικοί του ΕΟΠΥΥ πληρώνονται κάθε μήνα… όταν οι γιατροί είναι απλήρωτοι χρόνια ολόκληρα… Πώς θα ζήσουν;
Πώς μπορούν και πληρώνονται αυτοί που χρωστούν σε εκείνους τους λειτουργούς Υγείας που ΔΕΝ πληρώνουν;
Ο γιατρός της γειτονιάς πληρώνεται με υποσχέσεις.
Φορολογείται για τα ποσά που του υποσχέθηκαν, αλλά ποτέ δεν του έδωσαν!!! Μόνο υποσχέσεις από τον ΕΟΠΥΥ λαμβάνει… και γι’ αυτές φορολογείται…
Μόνο υποσχέσεις από τα συγχωνευθέντα στον ΕΟΠΥΥ Ταμεία έλαβε… και γι’ αυτές ΚΑΙ κουρεύτηκε… ΚΑΙ φορολογήθηκε!!!
Πού πάνε λοιπόν τα 300 εκατομμύρια ευρώ;
Ο νοσοκομειακός γιατρός εφημερεύει δωρεάν μήνες ολόκληρους… Ο αγροτικός γιατρός παίρνει 850 ευρώ το μήνα, όταν τα τρέχοντα έξοδά του υπερβαίνουν τα 1000 ευρώ… ο εργαστηριακός γιατρός βουλιάζει στη φτώχια χωρίς να του πληρώνουν τις εργαστηριακές πράξεις και τα αναλώσιμα… Όμως ο Υπουργός ισχυρίζεται ότι δε χρειάζεται επιχορήγηση…
Κε Υπουργέ,
Οι γιατροί πεινούν… και η υπόσχεση της αποπληρωμής τους δεν επαρκεί για να τους χορτάσει. Οι ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς πεθαίνουν και η υπόσχεση μιας κάρτας ανασφάλιστου δεν επαρκεί για να τους σώσει… Οι ακρίτες της άγονης γραμμής μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς γιατρό και η υπόσχεση ενός υγειονομικού χάρτη ανύπαρκτου δεν επαρκεί για να τους περιθάλψει.
2η Αναλήθεια
«Αξιοποιούμε κάθε διαθέσιμο ευρώ και περιορίζουμε τη σπατάλη του δημόσιου χρήματος, όπου αυτή εντοπίζεται. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι υποβαθμίζουμε την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας. Αντιθέτως, με τις καθημερινές μας προσπάθειες, επιδιώκουμε να διατηρήσουμε το υψηλό επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών.»
Για ποιό περιορισμό στη σπατάλη μιλάμε, όταν ο φαρμακοποιός χορηγεί το φάρμακο χωρίς ιατρική συνταγή και ο ασθενής πηγαίνει εκ των υστέρων, αφού το πήρε, και παρακαλεί το γιατρό να του το συνταγογραφήσει για να μην το πληρώσει;
Για ποιό περιορισμό στη σπατάλη του δημόσιου χρήματος μιλάμε όταν σε δεκάδες νησιά του Αιγαίου λόγω έλλειψης γιατρών -ιδιαίτερα εξειδικευμένων- χρειάζεται αεροδιακομιδή για την οποία καλείται να πληρώνει το ελληνικό κράτος 20.000 και 30.000 ευρώ, ενώ το κόστος του ιατρικού προσωπικού, ακόμη και το κόστος διατήρησης των απαραίτητων ΜΕΘ θα ήταν πολύ μικρότερο σε ετήσια βάση…
Και δεν έχει προβεί η ηγεσία του ΥΥΚΑ στο αυτονόητο, που χρόνια τονίζουμε: μια καθολική Εθνική Πολιτική Πρόληψης, ισότιμη για όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας, μέσα από την οποία θα μπορούμε να μιλούμε για Οικονομία στις Δαπάνες Υγείας. Αυτό πρέπει να είναι η πρώτιστη προτεραιότητα στον Εθνικό Επανασχεδιασμό Ανασυγκρότησης του όλου Συστήματος Υγείας. Αυτό μπορεί να περιορίσει αποτελεσματικά τη σπατάλη του δημόσιου χρήματος: Μια Πολιτική Υγείας Πρόληψης με Υγιείς Πολίτες.
3η Αναλήθεια
«Μειώνουμε κατά 50% τις Γενικές Διευθύνσεις και κατά 37% τις υπόλοιπες διοικητικές μονάδες του Υπουργείου Υγείας. Μετατρέπουμε το Υπουργείο Υγείας σε επιτελικό όργανο, το οποίο θα εργάζεται για να διασφαλίζει την παροχή του αγαθού της υγείας με ποιότητα και πληρότητα.»
Και ενώ οι κλίνες ΜΕΘ δεν επαρκούν για να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες παροχής υπηρεσιών εντατικής θεραπείας, ακόμη και αυτές οι ελάχιστες υπάρχουσες, συρρικνώνονται από τις συγχωνεύσεις και κλείνουν η μία μετά την άλλη σε όλη την Ελλάδα.
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του νοσοκομείου της Ρόδου, που είχε 8 κλίνες ΜΕΘ και με το νέο οργανόγραμμα των συρρικνώσεων, λόγω έλλειψης γιατρών και λόγω οριζόντιων περικοπών, τώρα έχει μόνο 5 κλίνες ΜΕΘ.
5 κρεβάτια ΜΕΘ στο κεντρικό νοσοκομείο του Νοτίου Αιγαίου για να εξυπηρετήσουν τους πολυτραυματίες, τους εμφραγματίες, το επείγον στα παιδιά από το Καστελλόριζο, τη Σύμη, τη Χάλκη, τη Νίσυρο, την Κάσο, την Κάρπαθο, όλο το σύμπλεγμα των μικρών νησιών των Δωδεκανήσων, αλλά και των μεγάλων νησιών, στα οποία οι κλίνες των ΜΕΘ εξαλείφονται καθημερινά.
Ποιός πρώτα, πού πρώτα, πώς; Όταν το ΕΚΑΒ έρχεται στο νησί 15 ώρες μετά την κλίση, όταν ψάχνει σε όλο το Αιγαίο ΜΕΘ και δε βρίσκει, όταν φτάνει η οικογένεια να μεταναστεύει στην Κρήτη και από κει κάπου αλλού… όπου υπάρχει κρεβάτι για τον ασθενή… αν υπάρχει….
4η Αναλήθεια
«Σημαντική προτεραιότητα είναι ο περιορισμός της σπατάλης του δημόσιου χρήματος, την όποια προανέφερα και στην κατεύθυνση αυτή, επιστρατεύουμε και αξιοποιούμε τόσο τα πληροφοριακά συστήματα όσο και την τελευταία νομοθεσία στο πλαίσιο των δανειακών μας υποχρεώσεων.»
Η εφαρμογή των πληροφοριακών συστημάτων ηλεκτρονικής διαχείρισης της συνταγογραφίας και της παραπεμπτικογραφίας ήταν διαχρονικό αίτημα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Φυσικά, πιστεύουμε ότι το σύστημα θα έπρεπε να έχει διασφαλισμένη την κατάλληλη ποιότητα και ασφάλεια, ώστε να μην “πέφτει” τις ώρες αιχμής και ταλαιπωρεί χιλιάδες χρήστες-γιατρούς και εκατομμύρια ασθενείς.
Όμως για ποιόν περιορισμό σπατάλης στη φαρμακευτική δαπάνη συζητάμε, όταν ο ασθενής έχει το δικαίωμα να αυτοθεραπεύεται, να λαμβάνει το όποιο φάρμακο θέλει από το βοηθό φαρμακείου και στη συνέχεια… άτυπα να πηγαίνει στο γιατρό και να τον χιλιοπαρακαλεί, με οποιεσδήποτε προφάσεις, να το συνταγογραφήσει, για να μην το πληρώσει;
Για ποιόν περιορισμό στη δαπάνη του φαρμάκου γίνεται λόγος, όταν αμφιβόλου ποιότητας γενόσημα χρηματοδοτούνται από τα ασφαλιστικά ταμεία, αποδεικνύονται αναποτελεσματικά… και ανεβαίνει το κόστος της φαρμακευτικής δαπάνης, γιατί ο ασθενής πρέπει να καταναλώσει πολλαπλάσιες ποσότητες για το ίδιο κλινικό αποτέλεσμα και το φθηνό βγαίνει ακριβό; …και όταν αφορά τα ενδοφλέβια… μπορεί να εμφανίσει τέτοιες αλλεργικές αντιδράσεις, που να χρειαστεί μονάδα αυξημένης φροντίδας από τη λήψη αμφιβόλου ελέγχου και ποιότητας φθηνά σκευάσματα.
5η Αναλήθεια
«Έχει ολοκληρωθεί η εφαρμογή του σχεδίου συνένωσης κλινικών και τμημάτων με την έκδοση των Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων (ΚΥΑ) για τη συγκρότηση των νέων νομικών προσώπων των Νοσοκομειακών Μονάδων. Επιχειρούμε επίσης να μεταφέρουμε κλινικές σε καινούργιες νοσοκομειακές μονάδες, όπως ήδη γίνεται με την κατάργηση των θεραπευτηρίων του ΙΚΑ. Έχει μάλιστα και συνέχεια αυτή η επιλογή, διότι επιτυγχάνουμε να εργάζεται το επιστημονικό προσωπικό υπό καλύτερες συνθήκες και οι ασθενείς να φιλοξενούνται σε περισσότερο φιλικούς και αξιοπρεπείς χώρους.»
Η εικόνα των νοσοκομείων σήμερα είναι μια θλιβερή εικόνα διάλυσης και εξελίσσεται σαν ταινία θρίλερ τόσο για τους υγειονομικούς, όσο και για τους ασθενείς. Το Ε.Σ.Υ. έχει απόλυτα εγκαταλειφθεί και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες που υπάρχουν.
Οι προσλήψεις έχουν σταματήσει και δε διασφαλίζεται η επάρκεια σε φάρμακα, υλικά και ούτε ακόμη περισσότερο σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό.
Οι συγχωνεύσεις και το κλείσιμο νοσοκομείων, με συνέπεια τη μείωση κλινών και θέσεων εργασίας, αλλά και η περαιτέρω μείωση κατά 50 εκ. ευρώ στο κονδύλι των εφημεριών καθιστούν ακόμα πιο δύσκολη την πρόσβαση των ασθενών στα νοσοκομεία και πιο χαοτικά τα προγράμματα των εφημεριών.
6η Αναλήθεια
«Όπως ανέφερα και προσφάτως στη Βουλή, ο ιατρικός τουρισμός αποτελεί αναπτυξιακό πυλώνα και μπορεί να ενισχύσει τη φήμη της χώρας. Να συνεισφέρει σημαντικά στην οικονομία μας με την προσέλκυση επενδύσεων, εκ των οποίων δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο, το προβλεπόμενο θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει την πιστοποίηση νοσοκομειακών μονάδων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.»
Σκέφτηκε ποτέ κανείς πολιτικός της ηγεσίας της υγείας, ότι τα υπερπολυτελή και υπερεξοπλισμένα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα της Ελλάδας είναι απρόσιτα για το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού πληθυσμού; Οι οριζόντιες διαδικασίες περικοπών οδηγούν καθημερινά σε αδιέξοδο χιλιάδες πολίτες που δεν έχουν πια να πληρώσουν για να βρουν την υγειά τους. Εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι δε μπορούν να πληρώσουν ούτε τη συμμετοχή στη θεραπεία τους και καθημερινά, ολοένα και περισσότεροι από αυτούς, φτάνουν στο σημείο να μη μπορούν να πληρώσουν ούτε την ασφάλισή τους, ούτε τους φόρους τους..και γίνονται ανασφάλιστοι. Και ο άνεργος, ο εξαθλιωμένος, ο περιθωριοποιημένος πολίτης που έχει χάσει και την τελευταία δύναμή του, την Υγεία του, έχει πια να περιμένει μόνο το θάνατο: πρώτα τον ψυχικό και μετά το σωματικό.
Πώς να αναπτυχθεί ο ιατρικός τουρισμός όταν σε 9 νησιά είναι χωρίς παιδίατρο, όταν η ανεργία και η ιατρική μετανάστευση είναι η λύση του γιατρού που πεινάει και δεν έχει ούτε το φαγητό της ημέρας…. Αύριο τα 9 νησιά που δεν έχουν σήμερα παιδίατρο θα γίνουν 19 και θα βρεθεί ίσως κάποιος παιδίατρος από το πλωτό νοσοκομείο της γείτονας χώρας να τα μεγαλώσει, αφού η Ελλάδα δεν έχει κανέναν…
7η Αναλήθεια
«Όπως γνωρίζετε, αξιοποιούμε τους διαθέσιμους πόρους από την τέταρτη προγραμματική περίοδο για να ανταποκριθούμε, έστω στοιχειωδώς, στη ζήτηση υπηρεσιών υγείας από συμπολίτες μας, οι οποίοι έχουν χάσει λόγω της οικονομικής ύφεσης την ασφαλιστική τους ικανότητα.
Πού είναι η κάρτα υγείας των ανασφάλιστων; Δεν υπάρχει.
Πού είναι η δευτεροβάθμια δωρεάν νοσηλεία των ανασφάλιστων; Δεν υπάρχει…τα λογιστήρια των νοσοκομείων έχει εξαπολύσει ένα απίστευτο ανθρωποκυνηγητό ολοένα αυξανόμενης πίεσης των νοσηλευόμενων ανασφάλιστων ασθενών που δεν έχουν να πληρώσουν, για να πληρώσουν..
Πού είναι η χειρουργική επέμβαση στους ανασφάλιστους ογκολογικούς ασθενείς; Δεν υπάρχει. Τους ταλαιπωρούν, τους καθυστερούν, ώσπου ο όγκος να μεγαλώσει και ο ασθενής πάρει ανεπιστρεπτί το δρόμο του θανάτου…εκτός και αν στην πορεία, βρει τα χρήματα να χειρουργηθεί…
Ας μας πει ο κος Υπουργός,
πόσοι ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς χειρουργούνται το μήνα δωρεάν;
Πόσες έγκυοι υψηλού κινδύνου κάνουν καισαρικές δωρεάν;
Πόσα φάρμακα έχει δώσει σε πόσους ανασφάλιστους ασθενείς το μήνα;
Ποια είναι τα αληθή νούμερα;….γιατί εμείς την αλήθεια τη ζούμε στο Ιατρείο Κοινωνικής Αποστολής κάθε μέρα – με 300 εθελοντές γιατρούς που δίνουν τον εαυτό τους στην Μονάδα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας που δημιουργήσαμε ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών και η ΑΠΟΣΤΟΛΗ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Και σε αυτούς τους 300 εθελοντές γιατρούς που αναλαμβάνουν 200 – 300 ασθενείς ημερησίως, ο Υπουργός δεν είπε ούτε ένα δημόσιο ευχαριστώ.
8η Αναλήθεια
«Για παράδειγμα είναι άνεργοι ή υποχρεώθηκαν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους. Οι νοσηλευτικές μονάδες α’/θμιας και β’/θμιας φροντίδας δεν έχουν κλείσει τις πόρτες τους αλλά αυτό πρέπει να γίνεται με κανόνες και μέτρο. Σε καμία χώρα του κόσμου, η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας είναι απολύτως δωρεάν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα περαιτέρω κοινωνικής προσφοράς αποτελούν το Σισμανόγλειο και το Νοσοκομείο «Ελπίς», που κάθε ημέρα ιατροί και νοσηλευτές περιθάλπουν, χωρίς αμοιβή, ανασφάλιστους συμπολίτες μας.»
Είναι πρωτοβουλία του Ιατρείου κοινωνικής Αποστολής, και δυστυχώς όχι του Υπουργείου υγείας…καθώς θα έπρεπε…
Τουλάχιστον, καλούμε τον Υπουργό να το στηρίξει και να διαμηνύσει και στα άλλα νοσοκομεία να ακολουθήσουν…
9η Αναλήθεια
«Σύντομα με προσλήψεις τακτικού και επικουρικού προσωπικού θα ανταποκριθούμε στην κάλυψη των κενών που έχουν δημιουργηθεί μετά τις αποχωρήσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού με προτεραιότητα τις ΜΕΘ, τις μονάδες της νησιωτικής και ηπειρωτικής Ελλάδας».
Είναι πάντως γεγονός ότι οι διορισμένοι εδώ και δύο χρόνια, ακόμη και με αποφάσεις του ΣΚΕΟΠΝΙ…δεν έχουν διοριστεί…
Τί θα κάνει με αυτούς; θα τους διορίσει ή θα τους αναγκάσει να τραπούν στη φυγή της ιατρικής μετανάστευσης ΚΑΙ αυτοί και όλοι οι άλλοι;
10η Αναλήθεια
«H Ελλάδα διαθέτει ολοκληρωμένο σύστημα Α’/θμιας Φροντίδας Υγείας.»
…Μύθος…
Ποιά Ελλάδα; αυτή που έχει ολόκληρα νησιά και αμέτρητες άγονες γραμμές που μένουν χωρίς αγροτικό γιατρό μήνες ολόκληρους; γι αυτή την Ελλάδα μιλάμε; με τους ξεχασμένους Έλληνες που τους αφήνει στα χέρια του πλωτού τούρκικου νοσοκομείου;
Ποιά Ελλάδα; των λίγων και εκλεκτών πλουσίων που έχουν τσέπη για να βάλουν το χέρι μέσα ή για την Ελλάδα των πολλών φτωχών που δε βρίσκουν πουθενά μια ανοιχτή πόρτα λόγω της άδειας τσέπης τους;
Αυτή η Ελλάδα έχει ολοκληρωμένο σύστημα Α’/θμιας Φροντίδας Υγείας; Με το μήνυμα: ο έχων επιβιώνει – ο μη έχων αποβιώνει;
Οι οριζόντιες διαδικασίες περικοπών, η καθολική συμμετοχή των ασφαλισμένων στο 25% της φαρμακευτικής δαπάνης, η ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή στις εξετάσεις και στα νοσήλια, καθώς και το λειτουργικό πλαίσιο του ΕΟΠΥΥ οδηγούν σε αδιέξοδο χιλιάδες ασφαλισμένους που δεν έχουν πια να πληρώσουν για να βρουν την υγειά τους.
Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται ολοένα και περισσότεροι ασφαλισμένοι που δε μπορούν να πληρώσουν τη θεραπεία τους, οι οποίοι, όταν πια φτάσουν στο σημείο, να μη μπορούν να πληρώσουν ούτε την ασφάλισή τους, ούτε τους φόρους τους, γίνονται ανασφάλιστοι. Και ο άνεργος, ο εξαθλιωμένος, ο περιθωριοποιημένος πολίτης που έχει χάσει και την τελευταία δύναμή του, την Υγεία του, έχει πια να περιμένει μόνο το θάνατο: πρώτα τον ψυχικό και μετά το σωματικό. Η οικονομική κρίση του στέρησε τη δημιουργία, η ανθρωπιστική κρίση του στέρησε την υγεία και σήμερα η ανθρωποκτονική κρίση του στερεί την ελευθερία και την ευτυχία.
Στο βάθος αυτής της οικονομικής κρίσης που οι έχοντες ευθύνη για την Υγεία ψάχνουν λύσεις, ενώ οι εθελοντές του συστήματος Υγείας βρίσκουν λύσεις, θα ήταν σημαντικό το ευχαριστώ, ως ο ελάχιστος φόρος τιμής από τους πρώτους στους δεύτερους σε ένα κοινωνικό κράτος που έχει να επιδείξει ΑΞΙΟΥΣ και να αναδείξει ΑΞΙΕΣ.
Κε Υπουργέ,
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ:
• μια Εθνική Στρατηγική Κοινωνικής Ευθύνης που θα προσδιορίζει τη συμμετοχή του ασφαλισμένου στο φάρμακο και στις εργαστηριακές εξετάσεις, βάσει εισοδήματος και θα επιτρέπει σε όλους τους πολίτες να έχουν τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και φάρμακα, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση
• μια Στρατηγική Αξιοποίησης του Εξειδικευμένου Ιατρικού Δυναμικού της χώρας με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να καλύψει τις υγειονομικές ανάγκες των πολιτών, από τον ορεινό όγκο της Ελλάδας ως το κάθε άγονο νησί ισότιμα, όπως ορίζει το Σύνταγμα και το Ελληνικό Δημοκρατικό Πολίτευμα.
• μια Στρατηγική που θα εγκαθιδρύει την ισότιμη αντιμετώπιση όλων των αρρώστων σε κάθε βαθμίδα περίθαλψης ως την υπέρτατη ένδειξη σεβασμού προς κάθε ανθρώπινη ζωή: αυτό το συνταγματικό δικαίωμα της ισότιμης προσβασιμότητας στο Σύστημα Υγείας, που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη και καθορίζει τη βάση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης σε κάθε Δημοκρατικό Πολίτευμα
