Παρά τις πρώτες επιτυχίες των ερευνητών, η ανακάλυψη ενός εμβολίου κατά του κοροναϊού είναι ιδιαίτερα δύσκολη, διότι με την πάροδο του χρόνου η Covid-19 μεταλλάσσεται συνεχώς. Περίπου μισό χρόνο μετά το ξέσπασμα της πανδημίας οι επιστήμονες έχουν καταγράψει σχεδόν 100 διαφορετικές μεταλλάξεις του SARS-CoV-2.
Όσο περνά ο χρόνος, τόσο περισσότερες διαφορετικές εκδοχές του γενετικού υλικού κάνουν την εμφάνισή τους, με αποτέλεσμα είτε την ενίσχυση της επιθετικότητας του ιού, είτε την σταδιακή εξασθένησή του. Οι πολλές μεταλλάξεις εξηγούν για παράδειγμα γιατί η πανδημία συνιστά μεγαλύτερη ή μικρότερη απειλή για την ανθρώπινη υγεία σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη.
Παρά τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα, τα οποία εφάρμοσαν το τελευταίο διάστημα οι κινεζικές αρχές ο SARS-CoV-2 φαίνεται ότι επανήλθε σε διάφορες επαρχίες της χώρας. «Πρώτα τεστ στο Πεκίνο έδειξαν ότι τα κρούσματα οφείλονται σε έναν ελαφρώς μεταλλαγμένο ιό από εκείνον που εντοπίστηκαν στην Γουχάν την περασμένη χρονιά», δηλώνει ο Ζενγκ Γκουάνγκ, επιδημιολόγος των κινεζικών υγειονομικών αρχών στην εφημερίδα Global Times. Tα αποτελέσματα των κινεζικών τεστ θα συγκριθούν τώρα με άλλα από το εξωτερικό για να εντοπιστούν πόσες και ποιες μεταλλάξεις έχει ήδη υποστεί ο ιός.
Οι μεταλλάξεις οφείλονται σε ανεπαίσθητα λάθη
Η ιχνηλάτηση των κρουσμάτων οδήγησε τις κινεζικές αρχές το περασμένο Σαββατοκύριακο στην αγορά Σινφάντι του Πεκίνου και στα σημεία όπου τεμαχίζονται τεράστιες ποσότητες σολομού, που εισάγονται στη Κίνα από το εξωτερικό. Άγνωστο μέχρι στιγμής αν ο σολομός έχει πράγματι σχέση με τα κρούσματα, μιας και είναι γνωστό ότι ο ιός προσβάλει και μεταδίδεται, συνήθως, από θηλαστικά. Καθοριστική είναι ωστόσο η δομή των ενζύμων αγγειοτενσίνης (ACE 2) στους αποκαλούμενους ξενιστές, διότι στο ένζυμο αυτό προσκολλάται ο κορωνοϊός για να εισχωρήσει στη συνέχεια στα ανθρώπινα κύτταρα.
Για να πολλαπλασιαστούν οι ιοί χρησιμοποιούν ένα κύτταρο-ξενιστή. Όταν εισχωρούν σε αυτό εκτοξεύουν το γενετικό τους υλικό, το οποίο στη συνέχεια αναπαράγεται με ταχύτατους ρυθμούς. Σε κάθε αναπαραγωγή του γενετικού υλικού γίνονται ωστόσο μικρά, ανεπαίσθητα λάθη, τα οποία δρομολογούν μια μετάλλαξη του ιού.
Υπό κανονικές συνθήκες ο ανθρώπινος οργανισμός είναι σε θέση να αμυνθεί σε επιθέσεις ιών, δημιουργώντας αντισώματα. Όταν όμως οι ιοί μεταλλάσσονται συνεχώς, ο οργανισμός μας δεν προλαβαίνει να δημιουργήσει νέα αντισώματα και προσπαθεί, ανεπιτυχώς, να αντισταθεί σε νέες μεταλλάξεις με ακατάλληλα αντισώματα. Έτσι εξηγείται γιατί μια στις τόσες είμαστε συναχωμένοι. Μετά από το τελευταίο κρύωμα ο ανθρώπινος οργανισμός δημιουργεί αντισώματα, τα οποία ωστόσο δεν είναι σε θέση να καταπολεμήσουν μια νέα εκδοχή του ίδιου ιού.
