Μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση των καρδιακών βαλβίδων χωρίς ανοικτή καρδιοχειρουργική επέμβαση φαίνεται να παρέχει μια ανθεκτική θεραπεία για άτομα με απειλητική για τη ζωή καρδιακή νόσο (στένωση της αορτικής βαλβίδας με αποτέλεσμα μείωση της αιματικής ροής).
Η διαδικασία, η οποία ονομάζεται και TAVR, έχει χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε ηλικιωμένους ασθενείς που δεν είναι καλοί υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς . Όμως μέχρι τώρα δεν είχαν παρουσιαστεί αποτελέσματα μελετών που να τεκμηριώνουν την ανθεκτικότητά του θεραπευτικού αποτελέσματός της σε διάστημα πέντε έως 10 ετών. Αυτό είχε δημιουργήσει ερωτήματα σχετικά με το αν η TAVR θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε νεότερα και υγιέστερα άτομα. Τώρα, μια μελέτη από το Duke University Medical Center, που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση JAMA Cardiology, παρέχει κάποιες απαντήσεις.
Χρησιμοποιώντας δεδομένα και παρακολούθηση από τις πρώτες και μεγαλύτερες μελέτες σχετικά με την ασφάλεια της TAVR, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι οι βιολογικές βαλβίδες που χρησιμοποιούνται σε μια διαδικασία TAVR, καθώς και εκείνες που χρησιμοποιούνται στην ανοικτή καρδιοχειρουργική επέμβαση, συνεχίζουν να λειτουργούν καλά μέχρι πέντε χρόνια μετά την εμφύτευση. «Νομίζω ότι αυτά τα ευρήματα είναι απίστευτα καθησυχαστικά τουλάχιστον για πέντε χρόνια», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Pamela Douglas, MD, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Duke. “Η βαλβίδα παραμένει αρκετά ανθεκτική και ασφαλής.” Η Douglas και οι συνάδελφοί της ανέλυσαν δεδομένα από περισσότερους από 2.700 ασθενείς που συμμετείχαν σε μια μεγάλη κλινική μελέτη που ονομάζεται PARTNER, η οποία καθιέρωσε την ασφάλεια της TAVR.
Οι ασθενείς της μελέτης υποβλήθηκαν είτε σε μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία TAVR – η οποία χρησιμοποιεί έναν καθετήρα ο οποίος κατευθύνεται μέσω ενός αιμοφόρου αγγείου στο κάτω άκρο ή το θώρακα για πρόσβαση στην καρδιά ή σε επέμβαση ανοικτής καρδιάς για αντικατάσταση της βαλβίδας. Όλοι οι ασθενείς της μελέτης έλαβαν βιολογικές βαλβίδες, που αναπτύχθηκαν από ζωικό ή ανθρώπινο ιστό. Οι βιολογικές βαλβίδες ευνοούνται όλο και περισσότερο έναντι των μηχανικών βαλβίδων, οι οποίες πρέπει να εμφυτεύονται χειρουργικά και απαιτούν μακροχρόνια χρήση αντιπηκτικής αγωγής για την προστασία από θρόμβωση.
Στην ανάλυσή τους, οι συγγραφείς της μελέτης συμπεριέλαβαν επίσης ηχοκαρδιογραφήματα περίπου 475 ασθενών πέντε χρόνια μετά από την TAVR ή χειρουργική αντικατάσταση της βαλβίδας. Η μέση ηλικία των ασθενών στην ομάδα μελέτης ήταν 84,5 έτη. Μεταξύ των 2.404 ασθενών με TAVR στη μελέτη, το 34% επέζησε πέντε έτη. Παρομοίως, το 37% των 313 ασθενών, των οποίων οι βαλβίδες είχαν αντικατασταθεί σε ανοικτή χειρουργική επέμβαση, επέζησε επίσης πέντε έτη.
