Επιστήμονες από την Ιατρική σχολή Weill Cornell ανακάλυψαν σε μια νέα μελέτη ότι ένα ένζυμο που εμπλέκεται σε αυτοάνοσες νόσους και ιογενείς λοιμώξεις ρυθμίζει επίσης την ικανότητα της ακτινοθεραπείας να προκαλέσει μια ανοσολογική απόκριση έναντι του καρκίνου. Η ανακάλυψή τους μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερο εξατομικευμένο σχεδιασμό θεραπείας για τους ασθενείς.
Η ανοσοθεραπεία είναι μια καινοτόμος προσέγγιση στη θεραπεία του καρκίνου που απελευθερώνει τη δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος για την καταπολέμηση της νόσου. Η μέθοδος έχει φέρει επανάσταση στην αντιμετώπιση αρκετών καρκίνων. Ωστόσο, μία μειονότητα των ασθενών ανταποκρίνεται στη θεραπεία. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να ενισχύσει την απάντηση των ασθενών στην ανοσοθεραπεία, αλλά ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα παραμένει ασαφές.
Σε μια μελέτη σε ποντίκια με καρκίνο του μαστού ή του ορθού, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Communications , ερευνητές ανακάλυψαν ότι η ακτινοβολία προκαλεί τη συσσώρευση του DNA σε ένα κυτταρικό διαμέρισμα όπου μιμείται την παρουσία ενός ιού, δημιουργώντας μοριακά σήματα τα οποία κανονικά προκαλούνται από την ιογενή μόλυνση. Ο πλέον σημαντικός μοριακός σηματοδότης είναι η ιντερφερόνη-βήτα, η οποία απαιτείται για την ενεργοποίηση των κυττάρων του ανοσοποιητικού που μπορεί να σκοτώσουν τα κύτταρα που είναι μολυσμένα με ιό.
Έτσι, η ακτινοθεραπεία ξεγελά το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε αυτό να εκλαμβάνει τα καρκινικά κύτταρα σαν να έχουν μολυνθεί από έναν ιό, και με αυτόν τον τρόπο, ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του όγκου. Ωστόσο, δεν επιτυγχάνουν όλοι οι τρόποι ακτινοβόλησης των όγκων αυτό το αποτέλεσμα, λόγω της επαγωγής ενός ενζύμου – του TREX1 – που κάνει εκκαθάριση στο DNA.
«Βρήκαμε ότι η επαγωγή της ιντερφερόνης-β από την ακτινοθεραπεία είναι υπό τον έλεγχο του TREX1», δήλωσε η κύρια συγγραφέας της μελέτης δρ Sandra Demaria, καθηγήτρια ογκολογίας στην Ιατρική σχολή Weill Cornell. «Όταν η δόση ακτινοβολίας που χρησιμοποιείται είναι αυξημένη πάνω από ένα ορισμένο όριο, τα επίπεδα του TREX1 αυξάνονται στα καρκινικά κύτταρα, αναστέλλοντας την παραγωγή της ιντερφερόνης.» Η ερευνητική ομάδα μελετά τώρα αν οι δόσεις ακτινοβολίας που επάγουν το TREX1 είναι παρόμοια σε άλλους τύπους καρκίνων. «Αυτό θα βοηθήσει στην καθοδήγηση της επιλογής της ακτινοβολίας που θα χρησιμοποιηθεί σε κλινικές δοκιμές οι οποίες θα εξετάσουν συνδυασμούς ακτινοθεραπείας με ανοσοθεραπεία επί διαφορετικών καρκίνων», δήλωσε η Demaria.
