Η κίρρωση ήπατος κάθε είδους συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, ειδικά αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου, σε μια μεγάλη εθνική αντιπροσωπευτική μελέτη κοόρτης που δημοσιεύθηκε στο JAMA Neurology.
«Η κίρρωση είναι γνωστό ότι σχετίζεται με εξωηπατικές αιμορραγικές και θρομβωτικές διεργασίες, όπως η αιμορραγία του πεπτικού και η φλεβική θρομβοεμβολική νόσος. [Αλλά] τα αγγειακά εγκεφαλικά ως επιπλοκές της κίρρωσης είναι συγκριτικά λιγότερο καλά κατανοητά. Προηγούμενες μελέτες της συσχέτισης με εγκεφαλικό επεισόδιο ήταν μικρές και είχαν δώσει αντικρουόμενα αποτελέσματα, με κάποιες να δείχνουν μειωμένη συχνότητα εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου και άλλες να βρίσκουν αύξηση μεταξύ των ασθενών με κίρρωση», ανέφεραν ο Neal Parikh, MD και οι συνεργάτες του, από την ιατρική σχολή Weill Cornell, στη Νέα Υόρκη.
Οι ερευνητές εξέτασαν μια πιθανή συσχέτιση σε μια αναδρομική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 1.618.059 δικαιούχοι του προγράμματος Medicare κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 6 ετών. Αυτοί περιελάμβαναν 15.586 ασθενείς (1%) που είχαν κίρρωση κατά την έναρξη. Συνολικά 77.268 εμφάνισαν εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια παρακολούθησης κατά μέσο όρο 4,3 έτη. Η συνολική συχνότητα εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου ήταν 2,17% ετησίως μεταξύ των ασθενών με κίρρωση, σε σύγκριση με μόνο 1,11% ετησίως μεταξύ εκείνων χωρίς κίρρωση.
Μετά από προσαρμογή των δεδομένων για τους παράγοντες κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου, τις σχετικές συνοσηρότητες, και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η ετήσια συχνότητα εμφάνισης κάθε είδους εγκεφαλικού επεισοδίου ήταν σημαντικά υψηλότερη σε άτομα με κίρρωση από ότι χωρίς κίρρωση (με αναλογία κινδύνου = 1,4). Η σχέση ήταν ισχυρότερη για ενδοκρανιακή αιμορραγία (με αναλογία κινδύνου = 1,9) και υπαραχνοειδή αιμορραγία (με αναλογία κινδύνου = 2,4) απ ‘ότι για ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο (με αναλογία κινδύνου = 1,3). Η συσχέτιση ήταν ισχυρότερη μεταξύ των ασθενών που είχαν αντιρροπούμενη κίρρωση ενώ δεν ήταν εμφανής μεταξύ των ασθενών που είχαν ήπια ηπατική νόσο, ανέφεραν ο Δρ Parikh και οι συνεργάτες του.
Κατά τους ερευνητές «η κίρρωση συνοδεύεται από μια μικτή διαταραχή της πήξης, με πιθανές συνέπειες για αιμορραγικές και θρομβωτικές διαδικασίες. Έχει συσχετισθεί με πολλές αιμορραγικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης, πιο πρόσφατα, της εγκεφαλική μικροαιμοραγίας, που είναι ανιχνεύσιμη στη μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. Επιπλέον, οι υποκείμενες αιτίες της κίρρωσης, συμπεριλαμβανομένων της κατάχρησης αλκοόλ και της μόλυνσης από ηπατίτιδα μπορεί επίσης να συνεισφέρουν στον κίνδυνο του εγκεφαλικού επεισοδίου.
