«Ποτέ μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο» συνηθίζουμε να λέμε κόντρα σε προκαταλήψεις και κοινωνικά στερεότυπα, ωστόσο πρόσφατη επιστημονική έρευνα αποδεικνύει πως κάποιοι άνθρωποι με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά εμφάνισης έχουν καλύτερες κοινωνικές προοπτικές.
Για παράδειγμα ένας άνδρας κοντός και μία γυναίκα παχουλή έχουν λιγότερες ευκαιρίες στη ζωή και, κατά συνέπεια, βγάζουν λιγότερα χρήματα. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο British Medical Journal, έγινε από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Έξετερ στη Βρετανία, καθώς επίσης των πανεπιστημίων ΜΙΤ και Χάρβαρντ στις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον καθηγητή Timothy Frayling.
Η επιστημονική ομάδα ανέλυσε στοιχεία για περίπου 120.000 ανθρώπους ηλικίας 40 έως 70 ετών. Όπως διαπιστώθηκε, αν -για καθαρά γενετικούς λόγους- ένας άνδρας είναι επτά εκατοστά πιο κοντός από έναν άλλο άνδρα, τότε κατά μέσο όρο το ετήσιο εισόδημά του είναι περίπου 2.000 ευρώ μικρότερο. Αν μία γυναίκα έχει βάρος έξι κιλά περισσότερο από μία άλλη ίδιου ύψους, τότε το ετήσιο εισόδημά της είναι επίσης 2.000 ευρώ μικρότερο.
Προηγούμενες έρευνες είχαν συσχετίσει το ύψος και το βάρος με τα εισοδήματα ενός ατόμου, το επάγγελμά του, τον τόπο διαμονής του, το μορφωτικό επίπεδό του κ.α. Είναι επίσης ήδη γνωστό ότι οι άνθρωποι από φτωχότερες οικογένειες και περιοχές είναι πιθανότερο να έχουν μικρότερο ύψος και μεγαλύτερο βάρος, εν μέρει λόγω χαμηλότερης μόρφωσης και της χειρότερης διατροφής τους ήδη από την παιδική ηλικία.
«Η έρευνά μας είναι η καλύτερη έως τώρα απόδειξη ότι το ύψος και το βάρος μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τα εισοδήματα κάποιου, καθώς και άλλους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες της ζωής του», δήλωσε ο Frayling. «Έως τώρα οι περισσότεροι υπέθεταν ότι το μικρότερο ύψος και το μεγαλύτερο βάρος ήταν συνέπειες της χειρότερης διατροφής και των μικρότερων ευκαιριών στη ζωή. Τώρα δείξαμε ότι ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή ότι το μικρότερο ύψος και το μεγαλύτερο βάρος μπορούν να οδηγήσουν σε μικρότερο εισόδημα», πρόσθεσε.
Οι ερευνητές δεν μπορούν να εξηγήσουν επακριβώς γιατί συμβαίνει αυτό. Τονίζουν βέβαια πως ζούμε σε μια κοινωνία που αποδίδει υπερβολική αξία στην «εικόνα» άρα μπορεί να υπάρχει μειωμένη αυτοεκτίμηση (ή και κατάθλιψη) του ίδιου του ατόμου, προκατάληψη των εργοδοτών, ευρύτερες κοινωνικές διακρίσεις κ.α.
