Για τις παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος και η ιατρική παρακολούθηση είναι απολύτως απαραίτητη , ωστόσο, μπορούν να βοηθήσουν τους ασθενείς και δεκάδες βότανα . Σας παραθέτουμε οκτώ βότανα .
Το αμπέλι έχει περισσότερες από 3.000 ποικιλίες, πολλές εκ των οποίων έχουν εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες. Τα φύλλα του, κυρίως αυτά που είναι πιο κόκκινα, τονώνουν την κυκλοφορία του αίματος και αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά παθήσεις όπως η φλεβίτιδα και οι κιρσοί.
Για τη θεραπεία των συγκεκριμένων ασθενειών συνιστάται το αφέψημα φύλλων το οποίο πρέπει να καταναλώνεται πριν από το πρόγευμα.
Επιπλέον, 30 γραμμάρια φύλλων σε ένα λίτρο νερού δημιουργούν ένα εκχύλισμα από το οποίο πρέπει να καταναλώνονται τρία φλιτζανάκια του καφέ την ημέρα πριν από κάθε γεύμα.
Η άρνικα είναι φυτό που απαντάται στην Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Οι φαρμακευτικές της ιδιότητες έγιναν γνωστές λόγω της χρήσης της από τις γερμανικές φυλές.
Η πιο σημαντική θεραπευτική ιδιότητά της είναι η τόνωση του κυκλοφορικού συστήματος και η αύξηση της πίεσης. Για εσωτερική χρήση βάζουμε τέσσερα γραμμάρια ξερού φυτού σε ένα λίτρο νερό και πίνουμε πολύ μικρές ποσότητες, πάντα σε συνεννόηση με τον γιατρό.
Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή καθώς είναι δηλητηριώδες. Μεγάλες ποσότητες ενδέχεται να προκαλέσουν πονοκέφαλο, εμετό, κρύο ιδρώτα, σπασμούς, αιμορραγίες και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και θάνατο.
Το γκι ή ιξός είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται σε πολλά είδη δέντρων. Μεγαλύτερη θεραπευτική δράση έχει το γκι της βελανιδιάς, το οποίο αποτελούσε ιερό φυτό για τους Γαλάτες και διάφορες γερμανικές φυλές.
Μεταξύ άλλων, θεωρείται αγγειοδιασταλτικό των περιφερειακών αγγείων, ενώ ρυθμίζει και την κυκλοφορία του αίματος. Το γκι χρησιμοποιείται ως έμβρεγμα σε κρασί.
Τοποθετούμε 40 γραμμάρια φρέσκου φυτού σε ένα λίτρο λευκό κρασί από το οποίο πίνουμε 130 γραμμάρια την ημέρα. Σε μεγάλες δόσεις, ωστόσο, το γκι είναι τοξικό για την καρδιά.
Το τζίνσενγκ είναι γνωστό εδώ και 5.000 χρόνια. Εχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον στην παραδοσιακή ιατρική της Αμερικής και της Απω Ανατολής. Γενικά θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά θεραπευτικά βότανα με δράση εναντίον δεκάδων παθήσεων.
Μεταξύ άλλων, το τζίνσενγκ ηρεμεί την καρδιά και ρυθμίζει την κυκλοφορία του αίματος.
Για να έχει κάποιος το μέγιστο όφελος από τη χρήση του τζίνσενγκ θα πρέπει να μασήσει ή να φτιάξει αφέψημα από τη ρίζα του.
Πρέπει να σημειωθεί ότι μεγάλες δόσεις τζίνσενγκ προκαλούν πονοκέφαλο, ενώ το τσάι που εισάγεται από χώρες όπως η Κορέα δεν έχει πολύ ικανοποιητική δράση καθώς το φυτό είναι αναμεμειγμένο με άλλα βότανα.
Ο φλοιός της κανέλας περιέχει αιθέριο έλαιο, το οποίο είναι πλούσιο σε κινναμική αλδεϋδη, τανίνη, άμυλο, άλατα, μαρμυτόλη και γλοιώδη ουσία. Τα συστατικά αυτά βοηθούν τον οργανισμό να αντιμετωπίσει παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος όπως είναι η φλεβίτιδα.
Η πιο διαδεδομένη χρήση της κανέλας είναι το αφέψημα με δοσολογία τα οκτώ γραμμάρια φλούδας σε ένα λίτρο νερό, ενώ για να παρασκευαστεί θεραπευτικό σιρόπι χρειάζονται 30 ? 60 γραμμάρια σε ένα μεγάλο φλιτζάνι. Κάποιες από τις θεραπευτικές ιδιότητες της κανέλας μπορούμε να τις κερδίσουμε χρησιμοποιώντας την ως μπαχαρικό.
Το κριθάρι είναι το πρώτο φυτό που καλλιέργησε ο άνθρωπος πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Στην αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία παθήσεων του πεπτικού συστήματος. Αν και παρουσιάζει κάποια τοξικότητα, το κριθάρι συμβάλλει στην αντιμετώπιση μεγάλου φάσματος ασθενειών.
Μεταξύ άλλων τονώνει την περιφερική κυκλοφορία αφού προκαλεί ελαφρά σύσπαση των αγγείων.
Το αφέψημα από κριθάρι, η βύνη και το κριθαρόμελο -ένα αφέψημα στο οποίο ανακατεύεται μέλι- χρησιμοποιούνται ως μαλακτικά και, παράλληλα, αυξάνουν τη ρευστότητα του αίματος.
Η βύνη μπορεί να χορηγηθεί ως σκόνη σε δόση 2-4 γραμμαρίων σε ένα ποτήρι νερό ή ως αφέψημα.
Ο μαϊντανός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην ιατρική της αρχαίας Ελλάδας ως διουρητικό.
Με το πέρασμα των χρόνων αποδείχτηκε ότι μπορεί να αντιμετωπίσει πολλές και διαφορετικές ασθένειες μεταξύ των οποίων είναι και αυτές του κυκλοφορικού συστήματος.
Οφείλει τις θεραπευτικές ιδιότητές του σε συστατικά όπως οι βιταμίνες Α και C, το μαγγάνιο, το ασβέστιο, ο σίδηρος, ο φώσφορος και τα αιθέρια έλαια.
Οι ειδικοί συνιστούν να προτιμάμε το έγχυμα από το αφέψημα γιατί το τελευταίο προκαλεί παρενέργειες αν χρησιμοποιηθεί για πάνω από τρεις μέρες.
Για να παρασκευάσουμε έγχυμα ρίχνουμε ένα ή δύο κλωνάρια μαϊντανού σε ένα φλιτζάνι καυτό νερό και το αφήνουμε για 20 λεπτά.
Το πράσο: Η πρώτη αναφορά για την καλλιέργεια του πράσου γίνεται στην αρχαία Αίγυπτο το 3200 π.Χ. Ως βότανο χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα για να καταπολεμήσει προβλήματα του λαιμού αλλά στην πορεία αποδείχτηκε ότι μπορεί να αντιμετωπίσει και άλλες ασθένειες.
Το πράσο αποτελείται κυρίως από νερό, σε ποσοστό 88%, ενώ τα υπόλοιπα συστατικά του είναι υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, ανόργανα άλατα ασβεστίου, καλίου και φωσφόρου και βιταμίνες Α, C και Ε.
Αν πιούμε χυμό πράσου πριν από το πρόγευμα βοηθάμε τον οργανισμό να αποτοξινωθεί, αποβάλλουμε βλαβερές ουσίες του τσιγάρου και τονώνουμε το κυκλοφορικό σύστημα για όλη τη διάρκεια της ημέρας.
