Αυξήθηκαν οι εισαγωγές στα νοσοκομεία απο ανθρώπους με σοβάρα αναπνευστικά προβλήματα απο την αιθαλομίχλη.

Οι ειδικοί του Ιατρικού Συλλόγου της Αθήνας (ΙΣΑ) αλλά και του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας (ΕΚΕΠΥ) , κατέγραψαν αύξηση στα περιστατικά εισαγωγών στα νοσοκομεία .

Συγκεκριμένα, ο ΙΣΑ αναφέρει «Σύμφωνα με τα απολογιστικά στοιχεία του τελευταίου διμήνου, το συμπέρασμα είναι ότι σε ημέρες που ο μέσος όρος των αιωρούμενων μικροσωματιδίωνPM10 ήταν αυξημένος πάνω από τα επιτρεπτά όρια του ΠΟΥ (> 50 μg/m3), υπήρχε αντίστοιχη αύξηση στις εισαγωγές των ασθενών που παρουσίασαν αναπνευστικά προβλήματα (άσθμα, βρογχίτιδα, ΧΑΠ, και άλλες πνευμονοπάθειες) ενώ πολύ μεγαλύτερη αύξηση παρουσιάστηκε στις προσελεύσεις, χωρίς ανάγκη εισαγωγής, των ασθενών με αναπνευστικά προβλήματα στα ΤΕΠ των νοσοκομείων».

Ο Πρόεδρος του ΕΚΕΠΥ Πάνος Ευσταθίου δήλωσε ότι υπάρχει καθημερινή παρακολούθηση των ατμοσφαιρικών και μετεωρολογικών δεδομένων με χρήση κατάλληλων μοντέλων προσομοίωσης, των καταγραφών στις παθολογικές και πνευμονολογικές κλινικές αναπνευστικών και καρδιαγγειακών περιστατικών καθώς και ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των προσελεύσεων και των εισαγωγών.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γιώργος Πατούλης ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει κοινή ενέργεια ΙΣΑ και ΕΚΕΠΥ μέσα από ένα δίκτυο συνεργασίας με τη συμμετοχή 45 πνευμονολόγων γιατρών μελών και 6 Κλινικών Ιδιωτικών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων, με σκοπό την καταγραφή των επιδημιολογικών στοιχείων βάσει συγκεκριμένου πρωτοκόλλου, την καταγραφή των περιστατικών στα δημόσια νοσοκομεία και σε έξι ιδιωτικές κλινικές, την παρακολούθηση των περιστατικών στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και τη βελτίωση του στατιστικού δείγματος για την καλύτερη τεκμηρίωση των ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων.

«Είμαστε σε εγρήγορση και θα συνεχίσουμε να είμαστε ως την άνοιξη, επανεξετάζοντας τα δεδομένα σε μηνιαία βάση και δρομολογώντας τρόπους παρέμβασης σε περιόδους απαγορευτικής αύξησης των αιωρούμενων μικροσωματιδίων PM10 και PM2,5», δήλωσε ο Πρόεδρος του ΙΣΑ.

Μια μορφή κληρονομικής κώφωσης, μπορεί να προλάβει ένα μικροσκοπικό γενετικό επίθεμα.

Το παραπάνω συμπέρασμα προκύπτει από πειραματική μελέτη τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο Nature Medicine.

Συγκεκριμένα, οι πάσχοντες από σύνδρομο Usher έχουν ελαττωματικά τμήματα στο γενετικό τους κώδικα που τους προκαλούν προβλήματα στην ακοή, την όραση και την ισορροπία.

Υπάρχουν πολλοί τύποι του συνδρόμου Usher που σχετίζονται με διάφορα σφάλματα στο DNA του ασθενή. Μια εκ των μεταλλάξεων αυτών είναι κληρονομική ειδικά σε άτομα που ζουν στη Βόρεια Αμερική και οι πρόγονοι των οποίων είχαν μεταναστεύσει από την Γαλλία.

Στη συγκεκριμένη λοιπόν μορφή του συνδρόμου Usher, στο στάδιο της οικοδόμησης της πρωτεΐνης χαρμονίνης η οποία είναι αναγκαία για τον σχηματισμό των τριχιδίων του αυτιού που ανιχνεύουν τον ήχο, η διαδικασία δεν ολοκληρώνεται επιτυχώς.

Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια της ακοής εκ γενετής, ενώ υπάρχει και παρόμοια επίδραση στα μάτια, προκαλώντας βαθμιαία απώλεια της όρασης.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Ιατρική και Επιστήμης «Rosalind Franklin» στο Σικάγο σχεδίασαν μια μικρή δέσμη γενετικού υλικού που προσκολλάται στη μετάλλαξη και βοηθά τον οργανισμό να οικοδομήσει τη χαρμονίνη.

Όταν οι ερευνητές εμφύτευσαν στα πειραματόζωα με σύνδρομο Usher το γενετικό επίθεμα, παρατήρησαν ότι τα ποντίκια αναπτύχθηκαν έχοντας κανονική ακοή και χωρίς κανέναν πρόβλημα ισορροπίας.

Μάλιστα του πρώτους μήνες η ακοή ήταν σχεδόν σε φυσιολογικά πλαίσια στις χαμηλές συχνότητες, αλλά μετά το εξάμηνο άρχισε να φθίνει.

Η Δρ Μισέλ Χέιστινγκς, επίκουρος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο «Rosalind Franklin» εξηγεί ότι «το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό, αφού μπορέσαμε να θεραπεύσουμε την κώφωση λίγο μετά την γέννηση των πειραματόζωων».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εμφύτευση του επιθέματος έγινε αρκετά νωρίς, δηλαδή τις πρώτες 10 με 13 ημέρες από τη γέννα.

Προς το παρόν οι ερευνητές δεν γνωρίζουν αν το επίθεμα πρέπει να είναι στη σωστή θέση κατά την διάρκεια των πρώτων ημερών της ζωής του πειραματόζωου ώστε να είναι αποτελεσματικό ή αν προσπαθεί να μετακινηθεί προς το έσω ους από ένα χρονικό σημείο και έπειτα.

Αν δεν δοθούν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, θα είναι δύσκολος ο σχεδιασμός μιας παρόμοιας θεραπείας για τους ανθρώπους. Το ανθρώπινο έμβρυο περνά περισσότερο χρόνο στη μήτρα από τα τρωκτικά, άρα οποιαδήποτε θεραπεία θα πρέπει να γίνει πριν τον τοκετό.