Αρχική Blog Σελίδα 10265

Πρόκριση ερευνητών «Δημόκριτος»στη Β’ Φάση του Διαγωνισμού «Η Ελλάδα Καινοτομεί»

0

 

«Υφαίνοντας στην νανοκλίμακα: “Εξυπνες”, νανοδομημένες επιφάνειες και βιοαναλυτικά μικροεργαστήρια», είναι ο τίτλος της πρότασης καινοτομίας ερευνητικής ομάδας του Τομέα Μικροηλεκτρονικής του Ινστιτούτου Προηγμένων Υλικών, Φυσικοχημικών Διεργασιών, Νανοτεχνολογίας και Μικροσυστημάτων του ΕΚΕΦΕ «Δ», σε συνεργασία με ερευνητές του Ινστιτούτου Πυρηνικών & Ραδιολογικών Επιστημών & Τεχνολογίας, Ενέργειας & Ασφάλειας που προκρίθηκε στις 20 καλύτερες στο Διαγωνισμό Εφαρμοσμένης Έρευνας & Καινοτομίας «Η Ελλάδα Καινοτομεί».

Στο διαγωνισμό αυτό, κατατέθηκαν 242 προτάσεις καινοτομίας από επιστήμονες ελληνικών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, ερευνητικών κέντρων, καθώς και ερευνητικών τμημάτων ελληνικών εταιριών.
Η ερευνητική ομάδα του ΕΚΕΦΕ «Δ» στην πρότασή της παρουσιάζει καινοτόμες εφαρμογές νανοτεχνολογίας εμπνευσμένες από την ίδια τη φύση. Μελετώντας τις θαυμαστές ιδιότητες ζωικών και φυτικών οργανισμών, όπως τα φτερά της πάπιας ή τα φύλλα του νούφαρου, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα εργαλεία της νανοτεχνολογίας για να δημιουργήσουν αυτοκαθαριζόμενες επιφάνειες που απωθούν το νερό, τον πάγο, τα λάδια και τους μικροοργανισμούς. Αυτή η έρευνα βρίσκει άμεση εφαρμογή σε τζάμια που δεν λερώνουν όταν βρέχει, πλαστικά που δεν κρατούν το νερό ή το λάδι ενώ ταυτόχρονα δεν ανακλούν το φως, καθώς και επιφάνειες που δεν πιάνουν ποτέ μικρόβια. Η ομάδα, όμως, πήγε τη χρήση της νανοτεχνολογίας και ένα βήμα παραπέρα, κατασκευάζοντας «βιοαναλυτικά μικροεργαστήρια», καταφέρνοντας δηλαδή να χωρέσουν ένα μικροβιολογικό εργαστήριο σε λίγα τετραγωνικά εκατοστά, με σκοπό την απλούστερη, ταχύτερη και φθηνότερη εξαγωγή καθημερινών βιοαναλυτικών αποτελεσμάτων.

Η ερευνητική ομάδα του ΕΚΕΦΕ «Δ» με επικεφαλής τον Δρ. Ευάγγελο Γογγολίδη αποτελείται από τους Δρ. Αγγελική Τσερέπη, Δρ. Σωτήριο Κακαμπάκο, Δρ. Παναγιώτα Πέτρου, Δρ. Νικόλαο Βούρδα, Δρ. Αικατερίνη Τσουγένη, Μαρία-Έλενα Βλαχοπούλου, Αντωνία Μαλαίνου και Κοσμά Έλληνα.

Δίαιτα για καλλίγραμμο κορμί στις διακοπές

0

 

Οι καλοκαιρινές διακοπές πλησιάζουν και για ακόμη μια φορά αγχωνόμαστε για να χάσουμε το περιττό βάρος, έτσι ώστε να απολαύσουμε χωρίς τύψεις τα γεύματα . 

 

magio-kormi

Σχετικές πληροφορίες δίνει στο www.Life2day.gr η Γεωργία Καπώλη,Κλινική Διαιτολόγος – ΔιατροφολόγοςΕπιστημονική Διευθύντρια ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Νεμέα Κορινθίας-Αντιπρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας.

 Ωστόσο, δε θα πρέπει να αφήσουμε να μας καταβάλει ο πανικός για αποτοξίνωση και μονοφαγία, προκειμένου να επιτύχουμε γρήγορη απώλεια βάρους. Αντίθετα, θα πρέπει να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία μας, να θέσουμε ρεαλιστικούς στόχους. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι οι δίαιτες που υπόσχονται θεαματικά αποτελέσματα σε σύντομο χρονικό διάστημα στηρίζονται κυρίως στην απώλεια υγρών και όχι λίπους, γι’ αυτό δεν έχουν μόνιμο αποτέλεσμα και πολλές φορές να είναι επικίνδυνες για την υγεία. Όσον αφορά στην ποικιλία τροφίμων που πρέπει να καταναλώνουμε,  αυτή περιλαμβάνει τρόφιμα από όλες τις ομάδες στη σωστή ποσότητα και συχνότητα. Δεν υπάρχουν τρόφιμα που απαγορεύονται, ούτε τρόφιμα που πρέπει να υπερκαταναλώνονται. Όλα τα τρόφιμα συνεισφέρουν στην κάλυψη των θρεπτικών απαιτήσεων, αρκεί να καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες και στη σωστή συχνότητα.Η ενδεδειγμένη λοιπόν διατροφή θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από το τρίπτυχο «ποικιλία – μέτρο – ισορροπία».

Ενόψει καλοκαιριού δίνουμε προτεραιότητα στα ακόλουθα:

Εφόσον οι υψηλές θερμοκρασίες και η έκθεση στον ήλιο αποτελούν αίτια αφυδάτωσης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι πολύ σημαντική η επαρκής πρόσληψη υγρών, η οποία συμβάλλει σημαντικά και στον έλεγχο του βάρους.

Συγκεκριμένα, η κατανάλωση 500ml νερού μπορεί να προκαλέσει αύξηση του μεταβολισμού κατά 30%. Αντίθετα, η ανεπαρκής ενυδάτωση του οργανισμού αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης της παχυσαρκίας. Αυτό γιατί στην προσπάθεια του σώματος να αντιμετωπίσει την ανεπαρκή παρουσία υγρών αναζητά την πρόσληψη λιπαρής τροφής, αφού ο μεταβολισμός των λιπών αποδίδει αρκετά μεγάλη ποσότητα. Εκτός από την κατανάλωση νερού, η ενυδάτωση του οργανισμού μπορεί να επιτευχθεί και μέσω της κατανάλωσης: χυμών, ημίπαχου γάλακτος, τσάι, καφές, σόδα, αλλά και μέσα από αρκετές τροφές, όπως είναι τα φρούτα και τα λαχανικά.

  • Κατανάλωση ζυμαρικών ολικής άλεσης που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες έναντι απλών ζυμαρικών. Είναι προϊόντα 100% φυτικά, εύγευστα και παράγονται με σύγχρονες  μεθόδους φυσικής επεξεργασίας από σιμιγδάλι ολικής άλεσης με όλο το φλοιό του σταριού
  • Κατανάλωση καστανού ρυζιού. Είναι 100% φυτικό προϊόν και πλούσιο σε φυτικές ίνες.  Οφείλει τη διατροφική αξία και το χρώμα του στο τμήμα του φλοιού που το περιβάλλει. Αποτελεί εύπεπτη και εύγευστη τροφή και ιδανική για όλη την οικογένεια
  • Μία ακόμα καλή επιλογή, χαμηλή σε λιπαρά και πλούσια σε φυτικές ίνες είναι το πλιγούρι το οποίο περιέχει πολύτιμα ιχνοστοιχεία και φυτικές ίνες. Παράγεται από τον κόκκο του σταριού και βρίσκεται στη βάση της διατροφικής πυραμίδας, λόγω της σημαντικής διαθρεπτικής του αξίας. Απολαύστε το σε δροσερές σαλάτες ταμπουλέ, πίτες, κροκέτες ή και στα γεμιστά σας
  • Κατανάλωση ακατέργαστης ζάχαρης στον καφέ και τα ροφήματα, η οποία  αποτελεί τη η φυσική εναλλακτική επιλογή αντί της επεξεργασμένης λευκής ζάχαρης. Η ακατέργαστη ζάχαρη μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην παρασκευή γλυκών εδεσμάτων
  • Κατανάλωση μαρμελάδας με φρουκτόζη, η οποία περιέχει ολόκληρα κομμάτια φρούτων, έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε θερμίδες και χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη
  • Κατανάλωση ρυζογκοφρέτων ως σνακ, οι οποίες είναι πολύ χαμηλές σε θερμίδες και λιπαρά ενώ είναι αρκετά περιεκτικές σε φυτικές ίνες.
  • Κατανάλωση σοκολάτας με γλυκαντικά φυσικής προέλευσης αντί για κάποιο άλλο γλυκό. Η σοκολάτα με γλυκαντικά φυσικής προέλευσης είναι χαμηλότερη σε θερμίδες και λιπαρά ενώ δεν υστερεί, σε καμία περίπτωση, σε γεύση αλλά ούτε και ποικιλία αφού υπάρχουν τόσο σοκολάτες υγείας όσο και σοκολάτες γάλακτος με δημητριακά ή ξηρούς καρπούς με γλυκαντικά

 

 

 

 

 

 

Συνταγή της ημέρας: Τραγανά μπουτάκια με πατάτες σαν τηγανιτές

0

 

Τραγανά μπουτάκια με πατάτες σαν τηγανιτές

Υλικά

• 1 κοτόπουλο κομμένο σε μερίδες ή μπουτάκια κοτόπουλου
• 1 λίτρο γάλα
• 2 κούπες φρυγανιά τριμμένη
• αλάτι
• πιπέρι
• Λίγο μοσχοκάρυδο
• 1 κ.σ. βούτυρο
• Για τις πατάτες
• 6 πατάτες
• αλάτι
• πιπέρι
• Λίγη ρίγανη
• 4 κ.σ. ελαιόλαδο

Εκτέλεση


Πλένουμε τα μπουτάκια και τα βάζουμε σε γυάλινο σκεύος. Τα καλύπτουμε με το γάλα. Σκεπάζουμε και αφήνουμε το λιγότερο για 2 ώρες. Καλύτερα όμως να μείνει μία νύχτα στο ψυγείο. Την επόμενη ημέρα στραγγίζουμε καλά και αλατοπιπερώνουμε. Τα βουτάμε στην φρυγανιά να καλυφθούν καλά. Τα αραδιάζουμε σε ταψί με λαδόκολλα. Πασπαλίζουμε προαιρετικά μοσχοκάρυδο. Ακουμπάμε ένα μικρό κομματάκι βούτυρο σε κάθε κομμάτι.Κόβουμε τις πατάτες σε μικρά κυβάκια και τις βάζουμε σε μπολ. Αλατοπιπερώνουμε, πασπαλίζουμε ρίγανη και περιχύνουμε λίγο ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε καλά. Αραδιάζουμε τις πατάτες πλάι στα μπουτάκια και ψήνουμε για 50’ περίπου στους 180 C με 200 C αέρα να ροδίσουν.

Περισσότερες καταπληκτικές συνταγές της Αργυρούς μπορείτε να βρείτε στο www.argiro.gr

Χειρουργεία μιας ημέρας: πολλαπλά τα οφέλη για πολίτες και πολιτεία

 

Έως και 225 εκατομμύρια ευρώ μπορεί να εξοικονομήσουν Ταμεία και κράτος.Σημαντικά οφέλη για τονa κρατικό προϋπολογισμό, τα Ταμεία, αλλά και τους ίδιους τους ασθενείς, «υπόσχεται» η εισαγωγή του θεσμού του χειρουργείου ημέρας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Ωστόσο, το ελληνικό σύστημα υγείας παρουσιάζει ιδιαίτερη υστέρηση στην ενσωμάτωση του χειρουργείου ημέρας στη στρατηγική αντιμετώπισης αρκετών περιστατικών, με αποτέλεσμα την αύξηση των ημερών νοσηλείας και συνεπώς της δαπάνης των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων.

Μελέτη που διεξήχθη από ομάδα ερευνητών του Τομέα Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), δείχνει ότι η ετήσια εξοικονόμηση δαπανών τόσο για τον ΕΟΠΥΥ όσο και για τον κρατικό προϋπολογισμό μπορεί να φθάσει έως και τα 225 εκατομμύρια ευρώ. Τα αποτελέσματα της μελέτης, η οποία ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2013, παρουσίασαν σε Συνέντευξη Τύπου ο επιστημονικός υπεύθυνος, καθηγητής κ. Γιάννης Κυριόπουλος, ο υπεύθυνος Συντονισμού Έργου κ. Αναστάσιος Σκρουμπέλος, η ερευνήτρια της ΕΣΔΥ κυρία Κατερίνα Μυλωνά και ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) κ. Γιώργος Πατούλης. Χαιρετισμό απηύθυναν ο πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου κ. Μιχάλης Βλασταράκος, ο πρόεδρος του Ελληνικού Κολλεγίου Οφθαλμολογίας κ. Αναστάσιος Κανελλόπουλος και ο πρόεδρος της Ενωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Ιατρών Αττικής κ. Γιάννης Δατσέρης.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο του χαιρετισμού της εκδήλωσης:

• Ο κ. Μιχάλης Βλασταράκος, υπογράμμισε πως «Εν όψει των περιοριστικών συνθηκών και της συνεχώς μειούμενης δαπάνης υγείας που επιβάλλει η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας και η τριμερής επιτήρηση, ο θεσμός του χειρουργείου ημέρας οφείλει να εξετασθεί σοβαρά και να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο μεταρρυθμιστικό πλαίσιο του Εθνικού Συστήματος Υγείας».

• Ο κ. Αναστάσιος Κανελλόπουλος αναφέρθηκε στις επεμβάσεις οφθαλμολογικού τομέα λέγοντας πως «Οι επεμβάσεις του οφθαλμολογικού τομέα αποτελούν μία από τις κατηγορίες επεμβάσεων οι οποίες έχουν μελετηθεί αρκετά ως χειρουργεία ημέρας. Σύμφωνα, με στοιχεία από την ετήσια έκθεση του Medicare, ο όγκος των επεμβάσεων καταρράκτη οι οποίες πραγματοποιούνται σε αυτόνομες δομές ημερήσιας νοσηλείας έναντι των εντασσόμενων σε νοσοκομεία δομών ημερήσιας νοσηλείας, αγγίζει σε ποσοστό το 70% του συνόλου των επεμβάσεων καταρράκτη για το έτος 2010 στις ΗΠΑ, καθώς η εξοικονόμηση η οποία προκύπτει από τη διαχείριση της επέμβασης καταρράκτη σε αυτόνομη δομή ανέρχεται σε 671 δολάρια». Ο κ. Γιάννης Δατσέρης σημείωσε πως «Η διενέργεια συγκεκριμένων χειρουργικών ιατρικών πράξεων διαγνωστικού και θεραπευτικού χαρακτήρα μέσα σε ημερήσιο χρονικό πλαίσιο το οποίο δεν απαιτεί την εισαγωγή και παραμονή του ασθενούς στη μονάδα υγείας για διάστημα μεγαλύτερο της μίας ημέρας, αναδεικνύεται σε ιδιαίτερα διαδεδομένη πρακτική καθώς αποτελεί υψηλής ποιότητας, ασφαλή και οικονομικά αποδοτική προσέγγιση της χειρουργικής φροντίδας υγείας και σε θεσμό ευρέως αποδεκτό από τους χρήστες των υπηρεσιών υγείας. Προκαλεί ερωτηματικά όμως το γεγονός, πως, ενώ η πολιτεία έχει στη διάθεσή της ένα μέσο εξοικονόμησης πόρων με παράλληλη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, και, ενώ το νομοθετικό πλαίσιο είναι έτοιμο εδώ και ενάμιση χρόνο, το προεδρικό διάταγμα για την εφαρμογή του θεσμού, κωλυσιεργεί ως προς την έκδοσή του ακόμη και σήμερα».

Η μελέτη και τα οφέλη

Η μελέτη αποδεικνύει ότι το χειρουργείο ημέρας ενέχει σημαντικά μικρότερο κόστος από τις αντίστοιχες επεμβάσεις με νοσηλεία.
Συνοπτικά έχει υπολογιστεί ότι το νοσοκομειακό κόστος είναι από 17%% έως 70% μικρότερο για τα χειρουργεία ημέρας συγκριτικά με τις αντίστοιχες επεμβάσεις που διεξάγονται με νοσηλεία.

Τα οφέλη είναι πολλαπλά τόσο για το Σύστημα, όσο και για τους ασθενείς. Στη μελέτη αναφέρεται ότι με την εισαγωγή στο Σύστημα του θεσμού του χειρουργείου μιας ημέρας:

• Η εξοικονόμηση δαπανών για του ΕΟΠΥΥ υπερβαίνει τα 93 εκατομμύρια ευρώ ετησίως (στη μέση διάρκεια νοσηλείας των έξι ωρών) και τα 71 εκατομμύρια ευρώ (στη μέση διάρκεια παραμονής του ασθενούς στην δομή, που είναι 12 ώρες).

• Για τον κρατικό προϋπολογισμό η εξοικονόμηση που προκύπτει, συμπεριλαμβάνοντας το κόστος ευκαιρίας των ανθρωπίνων πόρων, οδηγεί σε υπερδιπλάσια ετήσια εξοικονόμηση η οποία εκτιμήθηκε στα 225 εκατομμύρια όταν η μέση διάρκεια νοσηλείας είναι 6 ώρες) και στα 171 εκατομμύρια όταν η νοσηλεία διαρκεί κατά μέσο όρο 12 ώρες.

¨     Μειώνεται στο ελάχιστο η εμφάνιση ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων λόγω της μη παραμονής των ασθενών στο χώρο του Νοσοκομείου για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

¨     Μειώνεται η ανάγκη των Νοσοκομείων για κλίνες, οι οποίες επίσης αποτελούν σημαντικό παράγοντα στην εκτίμηση του κόστους μιας επέμβασης.

 

¨     Οι ασθενείς επιστρέφουν άμεσα στην οικία τους και στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Από παλαιότερη μελέτη που διεξήχθη στη Μεγάλη Βρετανία, για την ικανοποίηση των ασθενών μετά από ημερήσια επέμβαση καταρράκτη, προέκυψε ότι το 87% των ερωτηθέντων θα επέλεγε ξανά το χειρουργείο ημέρας για την ίδια επέμβαση. Άλλη μελέτη που έγινε σε γονείς έδειξε ότι το 97% των ερωτηθέντων θα επέλεγε ξανά – αν χρειαζόταν και ήταν εφικτό – το χειρουργείο ημέρας για το παιδί του.

Οι συντάκτες της μελέτης συμπεραίνουν επίσης ότι η μετατόπιση ασθενών υψηλότερου κινδύνου σε αυτόνομες δομές ημερήσιας νοσηλείας δεν συνεπάγεται την αύξηση των δυσμενών συνεπειών για την υγεία τους, ούτε αυξάνει την πιθανότητα εισαγωγής τους για νοσηλεία.Η μεγαλύτερη πηγή εξοικονόμησης προκύπτει από την μεταφορά των οφθαλμολογικών επεμβάσεων σε χειρουργείο ημέρας, η οποία υπολογίσθηκε περί του 21,2% της συνολικής εξοικονόμησης. Ακολουθούν οι επεμβάσεις του πεπτικού συστήματος (11,8%), των νεοπλασμάτων (9,8%), του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος (9,6%), η διαχείριση περιστατικών εγκυμοσύνης και λοχείας (9,3%), οι επεμβάσεις του ηπατοχολικού και του παγκρέατος (8,2%) και του ΩΡΛ συστήματος (6,7%).
«Η μελέτη περιπτώσεων αξιολόγησης του χειρουργείου ημέρας αποδεικνύει ότι η εισαγωγή του θεσμού δύναται να μειώσει το κόστος αυξάνοντας ταυτόχρονα την αποτελεσματικότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών όπως και την ικανοποίηση του ασθενούς», τόνισε ο κ. Κυριόπουλος. Όπως είπε, η διαφορά κόστους μεταξύ ημερήσιας και μη νοσηλείας, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, δύναται να κυμανθεί μεταξύ 17% και 70% αναλόγως της επέμβασης χωρίς σε αυτό να συνυπολογίζεται το κόστος των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και το έμμεσο κόστος από την απώλεια παραγωγικότητας.

Δεδομένων των ωφελειών που προκύπτουν από την υιοθέτηση του χειρουργείου ημέρας – ανέφερε ο κ. Κυριόπουλος – το ποσοστό των επεμβάσεων που διαχειρίζονται σε κλινικές ημέρας προς το σύνολο των επεμβάσεων ξεπερνούσε, το 2003, το 40% σε χώρες όπως η Αυστραλία, η Δανία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ άγγιζε το 88% στον Καναδά.Από την πλευρά του, ο κ. Πατούλης τάχθηκε κατά των οριζόντιων περικοπών με λογιστικά κριτήρια και υπέρ της εξοικονόμησης πόρων με επιστημονικά κριτήρια πάντα προς όφελος του ασθενή πολίτη.Αναφερόμενος ιδιαίτερα στην καθιέρωση της ημερήσιας νοσηλείας στις οφθαλμολογικές επεμβάσεις είπε ότι έχει πολλά οφέλη, αφενός γιατί ανακουφίζει οικονομικά τα ασφαλιστικά ταμεία και τον ίδιο τον ασθενή, αλλά ταυτόχρονα  απλοποιεί τη διαδικασία των οφθαλμολογικών επεμβάσεων, ελαχιστοποιεί το χρονικό διάστημα παραμονής του ασθενή στο Νοσοκομείο και την πιθανότητα εκδήλωσης νοσοκομειακών λοιμώξεων.«Είναι αδήριτη ανάγκη, όπως συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη,  να συμβεί το ίδιο και στην Ελλάδα: η Πολιτεία να προβεί στις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις, που θα επιτρέπουν τα ημερήσια χειρουργεία σε Μονάδες ημερήσιας νοσηλείας με προδιαγραφές, όπως κάποια κέντρα οφθαλμολογικών επεμβάσεων, προκειμένου να αξιοποιηθούν στο μέγιστο τα οφέλη της ημερήσιας νοσηλείας», επισήμανε ο κ. Πατούλης.

Το 9% των Κλειστών Ενοποιημένων Νοσηλίων (ΚΕΝ) δύνανται να διαχειριστούν σε χειρουργείο ημέρας. Το 2011, σε αυτά τα ΚΕΝ αντιστοιχούσε περισσότερο από το 17% του συνόλου των εισαγωγών εκ των οποίων, τουλάχιστον το 65% (262.000 εισαγωγές)  θα μπορούσε να είχε μεταφερθεί σε χειρουργεία ημέρας. Δεδομένου ότι το 96% της διακύμανσης της νοσοκομειακής δαπάνης εξηγείται από τις ημέρες νοσηλείας και ότι το οριακό κόστος που επιφέρει κάθε αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά μια ημέρα εκτιμήθηκε στα 563 ευρώ, καθίσταται σαφές ότι το μέγεθος της εξοικονόμησης που δύναται να προκύψει για τον ΕΟΠΥΥ είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς αγγίζει τις 167.000 ευρώ ημερησίως » επισήμανε κ. Σκρουμπέλος. Aναφέρθηκε επίσης στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία και τις περιοριστικές συνθήκες, στις οποίες υπόκειται το σύστημα υγείας, λέγοντας ότι ο θεσμός του χειρουργείου ημέρας οφείλει να εξετασθεί σχολαστικά και να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο μεταρρυθμιστικό πλαίσιο αναδιάταξης των νοσηλευτικών ιδρυμάτων , ώστε να καταστεί δυνατή η αποδοτική διαχείριση των πόρων και η επένδυση των εξοικονομήσεων στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ανταποκρισιμότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, όπως σημείωσε η κα Μυλωνά, διεθνώς παρατηρείται η μεταφορά της διαχείρισης μεγάλου ποσοστού διαγνωστικών και παρεμβατικών ιατρικών πράξεων από το ενδοσοκομειακό επίπεδο σε αυτόνομες δημόσιες ή ιδιωτικές δομές  ημερήσιας νοσηλείας οι οποίες μειώνουν το κόστος χρήματος και χρόνου, καθώς παρατηρούνται  διαφοροποιήσεις στη μέση διάρκεια διαχείρισης του περιστατικού, στη μέση διάρκεια διεξαγωγής της επέμβασης, στο ποσοστό εισαγωγής σε νοσοκομείο κατά το μετεγχειρητικό στάδιο και στους δείκτες θνησιμότητας.

Επιπρόσθετα, δεδομένου ότι οι δομές αυτές εξειδικεύονται σε συγκεκριμένες επεμβάσεις παρουσιάζουν σαφή πλεονεκτήματα ως προς την εμπειρία και κατάρτιση του προσωπικού και την καινοτομία ως προς τα ιατροτεχνολογικά μέσα.Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι το κόστος διενέργειας συγκεκριμένων επεμβάσεων αυξάνεται κατά 43% στις μονάδες εξειδικευμένων νοσοκομείων χειρουργικής και 64% της ορθοπεδικής χειρουργικής, συγκριτικά με το κόστος των προσφερόμενων αντίστοιχων επεμβάσεων από τις αυτόνομες μονάδες ημερήσιας νοσηλείας. Αναφορικά με την ποιότητα των υγειονομικών εκροών σε συνάρτηση με τον τόπο διεξαγωγής της ιατρικής παρέμβασης παρατηρείται ότι το ποσοστό θνησιμότητας σε κλίμακα επτά (7) ημερών διαφοροποιείται ανάλογα με τη δομή, με αυξημένο ποσοστό θνησιμότητας στις δομές ημερήσιας νοσηλείας των νοσοκομείων έναντι των αυτόνομων κλινικών ημέρας (50:100.000/25:100.000) ανά 100.000 επεμβάσεις, ενώ αναφορικά με το ποσοστό εισαγωγής σε νοσηλευτικό ίδρυμα κατά το μετεγχειρητικό χρόνο λόγω επιπλοκών, παρατηρείται ακόμη μεγαλύτερη διαφοροποίηση με 21 εισαγωγές ανά 1.000 επεμβάσεις, έναντι 8,41 εισαγωγών αντίστοιχα.

Λίφτινγκ προσώπου με μικρές τομές για την ηλικία των 40

Η χαλάρωση που παρουσιάζεται στο πρόσωπο τόσο των γυναικών όσο και των ανδρών που ηλικιακά βρίσκονται μετά τα 40 τους ενοχλεί αισθητικά και τους προβληματίζει .  Την καλύτερη λύση δίνει το λίφτινγκ προσώπου με μικρές τομές (sort insicion lift ) το όποιο γίνεται σε ηλικίες που τα προβλήματα δεν είναι πολύ μεγάλα από 40 έως 50 χρόνων . 

Σχετικές πληροφορίες μας δίνει ο Πλαστικός Χειρουργός Στέφανος Σταθάκης .

 ”Η παραπάνω μέθοδος λίφτινγκ του πρόσωπου αφήνει πολύ μικρές τομές και το αποτέλεσμα είναι πολύ διακριτικό, τελείως φυσικό και εντυπωσιακό συγχρόνως . Φτάνει τα αποτελέσματα ενός κανονικού λίφτινγκ , με ορισμένες προϋποθέσεις . Στο sort insicion lift ο πλαστικός χειρουργός έχει την δυνατότητα να τραβήξει και το μυϊκό σύστημα(smas) κάτω από το δέρμα και αυτό δίνει μεγαλύτερη διάρκεια στο αποτέλεσμα” τονίζει ο πλαστικός χειρουργός.

Μετεγχειρητική πορεία

 Η μετεγχειρητική πορεία είναι πολύ εύκολη και γρήγορη σε 1 εβδομάδα έως 10 μέρες  ο ασθενής γυρίζει στην κοινωνική του ζωή. Δεν υπάρχει ιδιαίτερος πόνος αλλά ούτε και  οίδημα στην περιοχή  των παρειών.

 Οι Τομές 

Οι τομές που δημιουργούνται από την επέμβαση βρίσκονται μέσα στο τριχωτό της κεφαλής κυρίως στην κροταφική περιοχή εσωτερικά από το αυτί και καταλήγουν στο λόβιο , δεν  φαίνονται καθόλου .

 Διάρκεια της επέμβασης

 { Η επέμβαση διαρκεί 1,5 με 2 ώρες . Η νάρκωση γίνεται με μέθη και συνδυάζεται και με τοπική . Οι ασθενείς δεν νοσηλεύονται , φεύγουν την ίδια ημέρα . Μετά την επέμβαση δεν είναι απαραίτητη  η περίδεση του πρόσωπου . Απλώς τοποθετούνται κάποια ειδικά αυτοκόλλητα μπροστά από αυτί τα οποία αφαιρούνται την 3- 4 μέρα . Οι ασθενείς σε 1 εβδομάδα είναι έτοιμοι να πάνε στην δουλειά τους} επισημαίνει ο πλαστικός χειρουργός .

Το sortinsicoinlift μπορεί να συνδυαστεί και με κάποια άλλη επέμβαση;

 Συνήθως συνδυάζεται με βλεφαροπλαστική του πάνω ή κάτω βλεφάρου ή και τα δύο μαζί . Μπορεί  επίσης να γίνει lipofilling δηλαδή γίνεται έγχυση λίπους σε διάφορα σημεία του πρόσωπου το οποίο δίνει πολύ εντυπωσιακό αποτέλεσμα . Η άμεση μετεγχειρητική εικόνα του ασθενή είναι ήπια με ελαφρύ οίδημα  χωρίς μώλωπες .

 Η τεχνική του λίφτινγκ με μικρές τομές ανορθώνει πολύ ωραία την άκρη των φρυδιών ,το χηνειο πόδα και τα ζυγωματικά καθώς και το περίγραμμα του πρόσωπου .

 Πότε μια γυναικά ή άνδρας κάνει αυτήν την επέμβαση;

 Όταν παρουσιαστεί χαλάρωση στο περίγραμμα του πρόσωπου ή πτώση της άκρης του φρυδιού και της περιοχής των ζυγωματικών. Η επέμβαση απευθύνεται και σε ανθρώπους κάτω  των 40 χρονών .

Διάρκεια αποτελέσματος

Η διάρκεια του αποτελέσματος μπορεί να κρατήσει από 8 μέχρι 10 χρόνια , αρκεί η γυναίκα ή ο άνδρας να προσέχουν και να περιποιούνται για τα επόμενα χρόνια το πρόσωπο τους  κάνοντας  αεροθεραπεία ή  peelings ή  lasers. Ίσως χρειαστεί ανάλογα την περίπτωση να γίνει ενέσιμη θεραπεία με bottox ή fillers ( υαλουργικό οξύ).

Η ολική αναισθησία προκαλεί άνοια στους ηλικιωμένους

0

 

Η ολική αναισθησία στους ηλικιωμένους αυξάνει κατά 35% τον κίνδυνο να εκδηλώσουν άνοια.Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε μία γαλλική μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο Ευρωπαϊκής Εταιρίας Αναισθησιολογίας.

Συγκεκριμένα, μελέτηθηκαν περίπου 9.300 περιπτώσεις ανδρών και γυναικών από τρεις γαλλικές πόλεις, κατά μέσο όρο 75 ετών απο την Ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Μπορντό και του Ινστιτούτου INSERM, με επικεφαλής τον Δρ Φρανσουά Σζταρκ.Οι ασθενείς που είχαν εμφανίσει άνοια, ήταν πιθανότερο να έχουν στο παρελθόν να έχουν υποβληθεί σε γενική αναισθησία (37%) από ό,τι να μην έχουν κάνει γενική αναισθησία (32%).Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο ηλικιωμένος, ο οποίος έχει υποβληθεί έστω και μια φορά σε γενική αναισθησία στο παρελθόν, αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο κατά 35% να εμφανίσει άνοια, σε σχέση με κάποιον που ποτέ δεν έχει υποβληθεί σε γενική αναισθησία.Η «μετεγχειρητική γνωστική δυσλειτουργία» ανοίγει το δρόμο για την άνοια ακόμα και αρκετά χρόνια μετά από χειρουργική επέμβαση που απαιτεί γενική αναισθησία. Πρόκειται για μια συνήθη επιπλοκή σε ηλικιωμένους κυρίως ασθενής.

Νοσοκομείο Σάμου: παραδόθηκε το υγρό οξυγόνο

 

Στο νοσοκομείο Σάμου παραδόθηκε χθές το υγρό οξυγόνο της ΛΙΝΤΕ ΕΛΛΑΣ . Παραγγελία που είχε δοθεί στις 21-3-2013.

Η επάρκεια είναι ικανοποιητική για το επόμενο διάστημα και η διοίκηση θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει ξανά πρόβλημα. Θυμίζουμε ότι έχει διαταχθεί Ε.Δ.Ε για να αποδοθούν ευθύνες όπου υπάρχουν.

Ο βελονισμός πρέπει να εφαρμόζεται μόνο από γιατρούς

0

Οι βελονιστές γιατροί χρησιμοποιούν τον βελονισμό συμπληρωματικά παράλληλα με τη συμβατική θεραπεία. Ενδείκνυται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για 55 παθήσεις . Μερικές απο αυτές είναι πονοκέφαλοι, αυχεναλγίες, ισχιαλγίες, οσφυαλγίες, πόνοι στο γόνατο, τον αγκώνα και τα σφυρά, γαστρίτιδες, έλκος, άσθμα και βρογχίτιδες καθώς και για παρέσεις και παραλύσεις. Για την διακοπή του καπνίσματος, για αδυνάτισμα και για ιγμορίτιδες.

Ωστόσο όταν ο βελονισμός εφαρμόζεται απο ανθρώπους που δεν είναι γιατροί τότε βάζουν σε κίνδυνο τον ασθενή καθώς μπορεί να μην διαγνωστεί έγκαιρα κάποια σοβαρή νόσος. Να σημειώσουμε ότι εφαρμόζεται σε 23 νοσοκομεία όλης της Ελλάδας απο 1.500 γιατρούς εκ των οποίων οι 500 βρίσκονται στη Βόρεια Ελλάδα.

«Η εφαρμογή βελονισμού από μη γιατρό εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία, μπορεί να δημιουργήσει παρενέργειες, συνιστά αντιποίηση του ιατρικού επαγγέλματος και διώκεται ποινικά. Για αυτό όσοι θέλουν να κάνουν βελονισμό θα πρέπει να απευθύνονται ή στα νοσοκομεία όπου γίνεται βελονισμός ή σε ιδιώτες βελονιστές-γιατρούς. Στη Θεσσαλονίκη βελονισμοί γίνονται στο Ιατρείο Πόνου του ΑΧΕΠΑ και στο Ιπποκράτειο κατόπιν ραντεβού στα εξωτερικά ή τα απογευματινά ιατρεία. Στη Θεσσαλονίκη 40-50 μη γιατροί κάνουν βελονισμό αλλά δεν έχει υποβληθεί καμία καταγγελία από ασθενή στον Ιατρικό Σύλλογο ή στην Ιατρική Εταιρεία Βελονισμού Βορείου Ελλάδος”, τόνισε σε συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Βελονισμού Βορείου Ελλάδος, καθηγητής, Δημήτριος Βασιλάκος.

Η αντιμετώπιση της πρόωρης εκσπερμάτισης

 

Οι διαταραχές εκσπερμάτισης αποτελούν την πιο συχνή σεξουαλική δυσλειτουργία στους άντρες. Σχετικές πληροφορίες  δίνει στο www.Life2day.gr  ο κ. Αναστάσιος Καλατζής –Ουρολόγος Ανδρολόγος .

sex andras-gynaika

Συγκεκριμένα, με τον όρο “πρόωρη εκσπερμάτιση” αναφερόμαστε στην μη ικανότητα του άντρα να ελέγχει ο ίδιος την εκσπερμάτισή του, με αποτέλεσμα να κορυφώνει χωρίς τη θέλησή του, με ελάχιστο σεξουαλικό ερεθισμό, πριν, κατά τη διάρκεια ή σχεδόν αμέσως μετά τη διείσδυση και πριν το επιθυμήσει ο ίδιος.

Η όλη διαδικασία αποτελείται από 3 φάσεις. Αρχικά υπάρχει αύξηση των εκκρίσεων του προστάτη και των σπερματοδόχων κύστεων. Στη συνέχεια το σπέρμα μεταφέρεται και παραμένει στην οπίσθια ουρήθρα όπου, με την βοήθεια ενός αντανακλαστικού μηχανισμού, εμποδίζεται η έξοδός του και στην τρίτη και τελευταία φάση της εκσπερμάτισης όπου γίνεται η έξοδος του σπέρματος από την ουρήθρα.

Αρκετές μελέτες νευρο-ανατομίας και νευρο-φυσιολογίας έχουν εντοπίσει στον μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου καθώς και στον λοβό του Broca τα κέντρα ελέγχου της εκσπερμάτισης.

Ένας άντρας πάσχει από πρόωρη εκσπερμάτιση όταν εκσπερματίζει σε λιγότερο από 2 λεπτά μετά τη διείσδυση.

Η πρόωρη εκσπερμάτιση είναι η πιο συχνή διαταραχή σεξουαλικής δυσλειτουργίας στον άνδρα με ποσοστό 20-30%. Η πλειοψηφία των ανδρών παρουσιάζει ένα τουλάχιστον επεισόδιο πρόωρης εκσπερμάτισης στη ζωή τους. Συχνά, οι έφηβοι και οι νέοι άνδρες εμφανίζουν πρόωρη εκσπερμάτιση κατά τη διάρκεια των πρώτων σεξουαλικών επαφών τους, μέχρι να μάθουν να ελέγχουν τον οργασμό τους.

Η πάθηση αυτή οφείλεται σε ψυχολογικούς και βιολογικούς παράγοντες. Τα αίτια μπορεί να είναι οργανικά, όπως αγγειακά, νευρογενή, ορμονικά, χρόνιες παθήσεις, χρήση φαρμακευτικών ουσιών, λοιμώξεις, λανθάνουσες κακοήθεις παθήσεις του κατώτερου ουρογεννητικού κλπ., ή λόγω ηλικίας. Στις περισσότερες όμως των περιπτώσεων, τα αίτια είναι ψυχογενή (κατάθλιψη, άγχος απόδοσης κλπ.).

Στην τέταρτη έκδοση του, το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών (DSM-IV) κατατάσσει τις σεξουαλικές διαταραχές σε 4 κατηγορίες:

1) Πρωτοβάθμια/Δευτεροβάθμια
2) Γενικού ιατρικού προβλήματος
3) Προκαλούμενη από ουσίες
4) Απροσδιόριστη

Κάθε μία από τις 4 κατηγορίες του DSM-IV έχει διαταραχές και στις 3 σεξουαλικές φάσεις (την επιθυμία (libido), την διέγερση (arousal) και τον οργασμό).

Η πρόωρη εκσπερμάτιση μπορεί να είναι πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια. Η Πρωτοβάθμια παρατηρείται σε άτομα που είχαν την προδιάθεση από την εφηβεία ενώ η Δευτεροβάθμια εμφανίζεται σε άτομα που στο παρελθόν παρουσίαζαν ένα αποδεκτό επίπεδο ελέγχου εκσπερμάτισης και για άγνωστους λόγους άρχισαν να βιώνουν την πρόωρη εκσπερμάτιση αργότερα στη ζωή τους. Η δευτεροβάθμια πρόωρη εκσπερμάτιση δεν αφορά γενική ιατρική διαταραχή και δεν είναι συνήθως αποτέλεσμα λήψης ουσιών.

Συνήθως οι άντρες που εμφανίζουν αυτή την διαταραχή είναι σχολαστικοί και χαρακτηρίζονται από αισθήματα εσωστρέφειας, μειονεξίας, ανασφάλειας και παρουσιάζουν μεγάλη δυσκολία στο να εκφράσουν την σκέψη τους και τα συναισθήματά τους. Επακόλουθο του χαρακτήρα, της προσωπικότητας τους και του προβλήματός που αντιμετωπίζουν είναι η διαρκής αμυντική στάση που κρατούν απέναντι στην σύντροφό τους, ενοχοποιώντας τον εαυτόν τους, με αποτέλεσμα την αναστολή της σεξουαλικής διάθεσης και πράξης.

Σημαντικό ρόλο, επίσης, στην αντιμετώπιση αυτής της διαταραχής παίζει η συμπεριφορά και η στάση της συντρόφου. Έχει παρατηρηθεί ότι προβλήματα πρόωρης εκσπερμάτισης παρουσιάζουν συνήθως οι άντρες που οι σύντροφοί τους τους προκαλούν έντονη ηδονή, αίσθημα φόβου, θεωρούν ότι είναι πιο έμπειρες από αυτούς, ή αισθάνονται ότι είναι αδιάφορες κατά την διάρκεια της σεξουαλικής πράξης, ή αντιμετωπίζουν προβλήματα στην σχέση τους (συνεχείς συγκρούσεις, ανταγωνισμό κλπ.).

Η θεραπεία είναι φαρμακευτική και ψυχο-υποστηρικτική και εξαρτάται από τα αίτια της πάθησης.

H νηπιακή ηλικία είναι καθοριστική για την εξέλιξη του ανθρώπου

0

 

H νηπιακή ηλικία ξεκινάει απο 2ο , 5ο εώς και 6ο έτων και είναι χαρακτηριστική ηλικία στην εξέλιξη του παιδιού γιατί είναι ένα στάδιο, κατά το οποίο φεύγει από την βρεφική ηλικία, όπου ήταν εντελώς εξαρτημένο και επιδιώκει με την είσοδο του στην νηπιακή ηλικία να αποκτήσει περισσότερη αυτονομία καιαυτάρκεια.


paidi

Σχετικές πληροφορίες δίνει στο www.Life2day.gr ο Δημήτρης Μπούκουρας-Κλινικός Ψυχολόγος –Ψυχοθεραπευτής.

Σ’ αυτά τα χρόνια γίνεται μια ουσιαστική και πλούσια εξέλιξη σ’ όλους τους τομείς, καθοριστική για την αργότερα πορεία του. ’ Πιο ειδικά, θα λέγαμε, ότι, όσον αφορά την σωματική και κινητική πλευρά της ανάπτυξης του παιδιού έχουμε ένα ρυθμό ανάπτυξης γρήγορο, αλλά όχι τόσο όσο της βρεφικής ηλικίας. Η ανάπτυξη αυτή μπορεί μεν να είναι περισσότερο επιβραδυνόμενη από της βρεφικής, αλλά με μεγαλύτερη ποικιλία και στηρίζεται πάνω στην άσκηση και την εμπειρία και όχι τόσο από τη ψυχολογική ωρίμανση. Ως προς το σώμα, έχουμε τις τελικές σωματικές αναλογίες και αποκτάται η τελική ατομική φυσιογνωμία. Ως προς τον κινητικό τομέα, στη φάση αυτή παρατηρούμε έντονη κινητικότητα, η όρθια στάση και το βάδισμα γίνονται κανονικά και το νήπιο προβαίνει και σε νέες μαθήσεις και παραλλαγές στον κινητικό τομέα, γεγονός που το κάνει να μοιάζει «αεικίνητο» (να σκαρφαλώνει σε έπιπλα, δέντρα κ.λ.π)΄΄τονίζει ο Ψυχοθεραπευτής.

‘’Αν δούμε τώρα τη νοητική πλευρά της ανάπτυξης στη φάση αυτή, θα παρατηρήσουμε εντυπωσιακές αλλαγές. Κατ’ αρχήν έχουν τη εμφάνιση και χρήση της γλώσσας, και κατά δεύτερο λόγο τη λειτουργία του να μεταπλάθει τον εξωτερικό κόσμο σε εσωτερικό- πνευματικό κόσμο, με τη χρησιμοποίηση εσωτερικών συμβόλων. Αρχίζει να ενδιαφέρεται για το τι συμβαίνει στο εξωτερικό περιβάλλον, βομβαρδίζοντας με ερωτήσεις “ΤΙ”, “ΓΙΑΤΙ”, “ΠΩΣ” και έτσι εμπλουτίζει τις παραστάσεις του. Ο συναισθηματικός του κόσμος από την άλλη πλευρά παρουσιάζει ενισχυμένες τάσεις αυτονομίας και εκδηλώνει συμπεριφορές, όπως πείσμα, επιμονή, ανυπακοή, αρνητισμό, ανταγωνιστική διάθεση, ζηλοτυπίες, εκρήξεις θυμού κ.α. Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να προβληματίζουν τους γονείς, αλλά είναι φυσιολογικές για την φάση ανάπτυξης που περνάει το νήπιο. Στην κοινωνική ανάπτυξή του το νήπιο διευρύνει τις δραστηριότητες και τις επαφές του επιδιώκει να ανήκει σε ομάδες συνομηλίκων του, στη γειτονιά του ή στο νηπιαγωγείο. Σ’ αυτές τις ομάδες το νήπιο θα επιδοθεί στο παιχνίδι, που είναι κύριο χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας έχοντας έτσι την ευκαιρία να μάθει βασικά στοιχεία της κοινωνικής ζωής, να αποκτήσει ετοιμότητα, ώστε να είναι προετοιμασμένο το παιδί να δεχτεί τις απαιτήσεις του σχολείου αργότερα’’ αναφέρει ο κ. Μπούκουρας .

”Συνοψίζοντας αυτά τα χαρακτηριστικά πρέπει να επισημάνουμε ότι, το νήπιο μπορεί φυσιογνωμικά να φαίνεται σαν ένας ενήλικας σε μικρογραφία, εντούτοις είναι ένα άτομο εξελισσόμενο με έναν ιδιαίτερο τρόπο ζωής. Είναι ένα άτομο ορμητικό, ατίθασο, δύστροπο, αεικίνητο, εγωκεντρικό κ.α.Εκείνο που θα θεωρούσα τώρα σημαντικό να επισημάνουμε, στη συνέχεια, είναι οι τάσεις που εμφανίζει το νήπιο στις διαπροσωπικές σχέσεις με τους συνομηλίκους του. Γνωρίζουμε ότι από τη στιγμή της γέννησης του το παιδί εκδηλώνει μια τάση άμεσης επαφή και προσκόλληση στα πρόσωπα που το περιβάλλουν.Με την πάροδο, όμως του χρόνου η τάση αυτή εξάρτησης του παιδιού υφίσταται διαφοροποιήσεις. Ενώ, λοιπόν, ξεκινάει στην αρχή με την προσκόλληση στο πρόσωπο της μητέρας, αργότερα απευθύνεται σε περισσότερα πρόσωπα, τα οποία ξεκινάνε από ενήλικες και καταλήγουν σε συνομήλικους.Στο 18ο μήνα το βρέφος έχει προσκολλήσεις προς τον πατέρα, την μητέρα, τα αδέρφια και αργότερα στο παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο ο κύκλος διευρύνεται με την αλληλεπίδραση των συνομηλίκων. Η ομάδα, λοιπόν, των συνομηλίκων αρχίζει να παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού και στην κοινωνικοποίηση του.Είναι γεγονός, ότι τα παιδιά μέσα στην ομάδα δέχονται όλα τις ίδιες επιδράσεις, ανεξάρτητα από τον τρόπο που το καθένα έχει μεγαλώσει μέσα στην οικογένεια του, και όλα τα παιδιά πρέπει σε βασικές γραμμές να ανταποκρίνονται στις ίδιες απαιτήσεις της ομάδας. Ενδεχομένως, λοιπόν, κάποια προβλήματα ή ιδιορρυθμίες που παρουσιάζονται στο οικογενειακό περιβάλλον νε μετριάζονται ή να αντισταθμίζονται μέσα στην ομάδα. Μπορεί, δηλαδή η ομάδα να παίξει κάποιο διακανονιστικό ή διορθωτικό ρόλο στη σχέση παιδιού – οικογένειας. Π.χ στην περίπτωση που τα παιδιά ζουν σε ένα υπερπροστατευτικό οικογενειακό περιβάλλον ή αντίθετα σ’ ένα απορριπτικό. Ένα χαϊδεμένο παιδί ακόμα μέσα στην ομάδα μπορεί να μάθει ότι στις διαπροσωπικές σχέσεις υπάρχει ισοτιμία, σεβασμός, δικαιώματα και υποχρεώσεις’’ επισημένει ο Ψυχοθεραπευτής.

Διαπροσωπικές σχέσεις

”Η αλήθεια είναι ότι από τη έναρξη της νηπιακής ηλικίας από το 2ο έτος δημιουργούνται αλλαγές στις διαπροσωπικές σχέσεις των παιδιών και ως προς το ποσό και ως προς το είδος της αλληλεπίδρασης. Τα νήπια αρχίζουν να ανταλλάσσουν επαίνους, παιχνίδια, προσαρμόζονται στις απαιτήσεις των άλλων και δείχνουν αμοιβαίες αλληλεπιδράσεις. Και σ’ αυτή την ηλικία παρατηρούμε μια φανερή προσκόλληση προς τα άλλα παιδιά. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα περιμένει κανείς μπαίνοντας το παιδί στο σχολείο να έχει σαφώς γνωρίσει την έννοια της “ομάδας” και τον “ανήκειν” σε μια ομάδα.Θα μπορούσαμε, όμως, μελετώντας τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις σε ομάδες παιδιών να ταξινομήσουμε μερικές κατηγορίες επιδράσεων ή όχι: Κατ’ αρχήν μπορούμε να δούμε το αμέτοχο παιδί που παραμένει στο χώρο του παιχνιδιού μόνο του δεν ασχολείται με τίποτα και το μοναχικό του παιχνίδι είναι να ενδιαφέρεται μόνο για τη δική του δραστηριότητα. Στη συνέχεια μπορούμε να διακρίνουμε το παιδί θεατή να συμμετέχει στο παιχνίδι μ’ άλλα παιδιά μόνο σαν παρατηρητής, παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα, ομιλεί στους παίκτες, αλλά παραμένει έξω από την ομάδα. Ακόμη υπάρχει το παράλληλο παιχνίδι, στο οποίο το παιδί παίζει δίπλα-δίπλα με άλλα παιδιά, αλλά όχι μαζί με τα άλλα. Εξελικτικά, προοδευτικά καταλήγουμε στο συντροφικό παιχνίδι, όπου το παιδί συμμετέχει σε κοινές δραστηριότητες χωρίς να υπάρχει σαφής διαχωρισμός ρόλων και κατανομή . Τέλος παρατηρούμε το συνεργατικό παιχνίδι, όπου το παιδί συμμετέχει σε οργανωμένα παιχνίδια, επιδιώκεται κάποιος ανταγωνιστικός στόχος και εμφανίζεται το συναίσθημα της συμμετοχής στην ομάδα. Ειδικότερα από έρευνες έχει βρεθεί ότι το μοναχικό παιχνίδι εμφανίζεται στο 2ο έτος, στο 3ο το παράλληλο παιχνίδι και το 4ο το συντροφικό παιχνίδι’’ εργασίας’’ υπογραμμίζει ο κ. Μπούκουρας.

Λεκτική παραγωγή των παιδιών

‘’Μια άλλη μορφή αλληλεπίδρασης που εμφανίζεται στα νήπια είναι και η γλωσσική. Η λεκτική παραγωγή των παιδιών ξεκινάει πρώτα απευθυνόμενο προς τον εαυτό του, μετά σ’ ένα αντικείμενο, στη συνέχεια σ’ ένα άλλο παιδί, στην ομάδα και τέλος στους ενήλικες.Ένα άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο που κυριαρχεί σ’ αυτήν την ηλικία στη σκέψη και τη γλώσσα του παιδιού είναι ο εξωκεντρισμός. Το παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει και να συμμετέχει στα συναισθήματα του άλλου, να έρθει στη θέση του άλλου, γι’ αυτό η φιλία, η γενναιοδωρία είναι μορφές που δύσκολα πετυχαίνονται σ’ αυτή τη φάση.Όπως, ανέφερα, στην αρχή η νηπιακή ηλικία χαρακτηρίζεται από την τάση του παιδιού για αυτονομία. Είναι αλήθεια ότι στο τέλος του 2ου έτους, το παιδί αρχίζει να κατακτά τον κινητικό, νοητικό και γλωσσικό χώρο, έτσι ώστε να βγαίνει από την παθητική εξάρτηση της βρεφικής ηλικίας και ενεργοποιείται με το να επιβάλλει τη θέλησή του και τον έλεγχό του στο περιβάλλον του και να επιβεβαιώνει το Εγώ του. Έχει πάντα την διάθεση να αποφασίζει το ίδιο και να εκτελεί το ίδιο τις επιλογές του όπως θέλει και όταν θέλει. Ο τρόπος τώρα, που οι γονείς θα αντιμετωπίσουν αυτήν την τάση και τη διάθεση του παιδιού μπορεί να καθορίσει κατά πόσο το παιδί, θα αποκτήσει αυτονομία και αυτοπεποίθηση ή αμφιβολία και ανασφάλεια.

Αν η ποιότητα της αλληλεπίδρασης παιδιού- γονέα είναι τέτοια ώστε οι επιλογές και οι προσπάθειες του παιδιού να το οδηγούν σε ευχάριστα αποτελέσματα, τότε δημιουργείται στο παιδί η γενικευμένη τάση να κάνει ελεύθερα τις δικές επιλογές να νοιώθει ικανοποίηση για τις πράξεις και τις αποφάσεις του ώστε κι αν ακόμη αποτύχει να μπορέσει να προσπαθήσει ξανά.

Αντίθετα, αν η σχέση γονέα – παιδιού είναι τέτοια ώστε να νοιώθει το παιδί ότι δεν είναι ελεύθερο να κάνει τις προσωπικές επιλογές, γιατί τον κάνουν να πιστεύει πως η κάθε επιλογή του οδηγεί σε αποτυχία, τότε δημιουργείται η τάση να νοιώθει το παιδί αμφιβολία για τις ικανότητές του, και εδραιώνει την πεποίθηση ότι πρέπει να κάνει αυτό που αποφασίζουν οι άλλοι για να νοιώσει ικανοποίηση. Άμεση συμπεριφορά – αντίδραση του νηπίου μπορεί να είναι είτε μια προκλητική ανυπακοή, ανταρσία, είτε μια πλήρης υποταγή. Βέβαια, εκείνο που πρέπει να τονίσουμε σαφέστατα, είναι η θετική στάση που οφείλουν να τηρούν οι γονείς στην αναπτυσσόμενη αυτονομία του νηπίου και να ενθαρρύνουν τη φυσική του τάση για ανεξαρτησία και αυτάρκεια.Θα πρέπει να επιθυμούν το παιδί τους να αποφασίζει και να δρα όσο το δυνατό περισσότερο μόνο, ευκαιρίες άλλωστε υπάρχουν πολλές στη καθημερινή ζωή – φαγητό, πλύσιμο, ντύσιμο – Άλλωστε κάθε αποτυχία μιας προσπάθειας δεν σημαίνει ανεπανόρθωτο κακό, αλλά αντίθετα είναι μια ευκαιρία να δοκιμάσει το παιδί ξανά.

Τα συναισθήματα της αμφιβολίας και της αναξιότητας, τα οποία εμφυσούν οι γονείς στα παιδιά είναι αποτέλεσμα ενός νοσηρού υπερπροστατευτισμού από πλευράς γονέων, όταν περιορίζοντας κάθε αυτόνομη ενέργεια του παιδιού επιβάλλουν φορτικά την ανεπιθύμητη για το νήπιο, δική τους βοήθεια.Είναι, ακόμη, γνωστά τα μέσα που χρησιμοποιούν πολλοί γονείς για να χειραγωγήσουν και να πειθαρχήσουν τα παιδιά τους. Μεγαλοποιούν τα σφάλματα τους, τις αποτυχίες τους, διακωμωδούν τις προσπάθειές του και το εξευτελίζουν για να του διδάξουν “πως πρέπει να συμπεριφέρεται”. Αν, τέλος το παιδί στις επιδιώξεις του για δημιουργική δράση, νοιώθει ότι επιτυγχάνει, ότι βρίσκει ποικιλία πραγμάτων να κάνει, ότι οι ίδιες του και οι πράξεις του αποσπούν την επιδοκιμασία των γονιών του, αποκτά πλέον μια γενικευμένη τάση να αναπτύσσει πρωτοβουλίες, να αναζητάει, θα λέγαμε νέες δημιουργικές εμπειρίες. Αν όμως, οι γονείς βιάζονται να δημιουργήσουν στο παιδί από πολύ νωρίς ένα ισχυρό Υπερεγώ, τότε αυτόματα εγκαθίσταται στο παιδί και μια τάση ενοχών για όσα τολμά να κάνει τόσο στην πραγματικότητα, όσο και στην φαντασία του’’ εργασίας’’ υπογραμμίζει ο κ. Μπούκουρας.

Πρωτοβουλίες 

”Το υγιές συναίσθημα πρωτοβουλίας εξασφαλίζει ένα παιδί που θα δρα ελεύθερα και δημιουργικά κάτω, βέβαια, από έναν κοινωνικό έλεγχο, ισχυρό μεν, αλλά όχι τιμωρητικό.Τελειώνοντας, πρέπει να τονιστεί ότι η ελευθερία να αποφασίζει και να δρα το ίδιο το νήπιο πρέπει να δίνεται, σίγουρα, μέσα σε κάποια όρια. Και φυσικά η επιβολή των “ορίων” συμβιβάζεται απόλυτα με την έννοια της “αυτονομίας”. Άλλωστε το νήπιο βρίσκεται ακόμα κάτω από την επίδραση της βρεφικής ηλικίας για απόκτηση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας προς το ίδιο. Αν, λοιπόν, σ’ αυτή τη φάση το παιδί μείνει χωρίς κάποια λογική οριοθέτηση της ελευθερίας του, ενδεχομένως μπορεί να βρεθεί σ’ έναν κόσμο υπερβολικά μεγάλο, πολύπλοκο, δύσκολο να τον χειριστεί και να τον ελέγξει. Έτσι μπορεί να κινδυνεύει να χάσει την εμπιστοσύνη του τόσο ως προς τους άλλους, όσο και προς τον ίδιο του τον εαυτό.Γενικά, θα λέγαμε, ότι η νηπιακή ηλικία είναι μια χαρακτηριστική φάση – ορόσημα της εξέλιξης του ατόμου, λέγεται δε και προσχολική γιατί το κύριο αναπτυξιακό της στοιχείο είναι ο προπαρασκευαστικός της ρόλος για την είσοδο του παιδιού στο σχολείο’’ τονίζει ο Ψυχοθεραπευτής.