Mια νέα υποανάλυση των αποτελεσμάτων της μελέτης GetGoal-L δείχνουν ότι η μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c με τη λήψη της λιξισενατίδης σε συνδυασμό με βασική ινσουλίνη ήταν υψηλότερη σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 που έλεγχαν επαρκώς τη γλυκόζη πλάσματος νηστείας (FPG). Αυτά τα ευρήματα είναι συμβατά με το προφίλ αποτελεσματικότητας της λιξισενατίδης, που δείχνει μια κλινική και στατιστικά σημαντική μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c σε διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών.

Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης ότι η απώλεια σωματικού βάρους με τη λιξισενατίδη, σε συνδυασμό με βασική ινσουλίνη, ήταν υψηλότερη σε αυτή την ομάδα. Η υποανάλυση της μελέτης GetGoal-L ανακοινώθηκε ως προφορική παρουσίαση στο 49ο Ετήσιο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μελέτης του Διαβήτη (EASD) που διεξήχθη στη Βαρκελώνη.

“Η μελέτη έδειξε ότι η λιξισενατίδη αποτελεί μία αποτελεσματική επιλογή για τη μείωση της μεταγευματικής γλυκόζης, που βελτιώνει τα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c σε συνδυασμό με θεραπεία βασικής ινσουλίνης,” δήλωσε ο Καθηγητής Josep Vidal, Τμήμα Ενδοκρινολογίας και Διατροφής, του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης.

Συνεχίζοντας τόνισε ο Καθηγητής Vidal”Αναλύσαμε δεδομένα από ασθενείς που δεν είχαν πετύχει τα επιθυμητά επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c, παρά τον επαρκή έλεγχο της γλυκόζης πλάσματος νηστείας, και διαπιστώσαμε ότι ένα θεραπευτικό σχήμα που στοχεύει στη μεταγευματική γλυκόζη, καθώς και στη γλυκόζη πλάσματος νηστείας, θα μπορούσε να αποτελέσει μια αποτελεσματική επιλογή για αυτούς τους ασθενείς”.

”Καθώς ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου, οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με βασική ινσουλίνη ενδέχεται πλέον να μην είναι σε θέση να πετυχαίνουν τους επιθυμητούς στόχους γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c (μέσος όρος επιπέδων σακχάρου αίματος κατά το διάστημα των τελευταίων 2 έως 3 μηνών, παρά τον κατά κανόνα επαρκή έλεγχο του σακχάρου νηστείας με τη λήψη βασικής ινσουλίνης. Για αυτούς τους ασθενείς, η λιξισενατίδη είναι σε θέση να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα της HbA1c, καθώς μειώνει αρχικά τα επίπεδα της μεταγευματικής γλυκόζης μέσω της συμπληρωματικής δράσης με τη βασική ινσουλίνη. Η στόχευση τόσο της γλυκόζης πλάσματος νηστείας όσο και της μεταγευματικής γλυκόζης μπορεί να καταστεί ένας αποτελεσματικός τρόπος για τη μείωση των επιπέδων γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c σε κάποιους ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2” υπογράμμισε ο Josep Vidal.

Αποτελέσματα της Υπονάλυσης
Η υποανάλυση αξιολόγησε 496 ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 με ανεπαρκή γλυκαιμικό έλεγχο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η προσθήκη της λιξισενατίδης στη θεραπεία με βασική ινσουλίνη σε συνδυασμό με ή χωρίς μετφορμίνη (από του στόματος αντιδιαβητική θεραπεία), μείωσε τα συνολικά επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c , το σωματικό βάρος και τη αυτοελεγχόμενη μεταγευματική γλυκόζη μετά τη λήψη προγεύματος σε όλες τις ομάδες. Αυτές οι επιδράσεις ήταν μεγαλύτερες σε ασθενείς που είχαν επιτύχει σχετικά αποτελεσματικό έλεγχο των αρχικών επιπέδων γλυκόζης πλάσματος νηστείας (FPG) (κάτω ή ίση με 6,7 mmol/L, τα επίπεδα FPG σε άτομα που δεν πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη είναι ~5,5 mmol/L1) σε σύγκριση με ασθενείς με υψηλότερα αρχικά επίπεδα γλυκόζης πλάσματος νηστείας (μεταξύ 6,7 και 8,9 mmol/L, και πάνω από 8,9 mmol/L, αντίστοιχα).

Φωνή στους ασθενείς με υπερχοληστεραιμία επιχειρεί να δώσει με την ίδρυσή του ο «Πανελλήνιος Σύλλογος Ασθενών και φίλων πασχόντων από οικογενή υπερχοληστερολαιμία-LDL».

Το μη κερδοσκοπικό σωματείο, το οποίο εδρεύει στην Αθήνα και μετράει ήδη τέσσερις μήνες λειτουργίας, χρησιμοποιεί το ακρωνύμιο «LDL», το οποίο αντιστοιχεί στις ιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας (low density lipoprotein), πιο γνωστές ως «κακή χοληστερόλη».Στόχοι του Πανελλήνιου Συλλόγου Ασθενών και Φίλων Πασχόντων από Οικογενή Υπερχοληστερλαιμία, είναι μεταξύ άλλων, η παροχή οικονομικής και ηθικής συμπαράστασης προς τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, η ενημέρωση όσων έχουν σχέση με τη νόσο (ιατροί, νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί κλπ), αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, καθώς και η προστασία των δικαιωμάτων των ασθενών.

Στην χώρα μας εκτιμάται ότι πάσχουν από υπερχοληστερολαιμία περίπου 22.000 άτομα.

«Εδώ και πολλά χρόνια, οι ασθενείς με οικογενή υπερχοληστερολαιμία, είχαμε επισημάνει την ανάγκη να συστεγαστούμε κάτω από έναν κοινό φορέα, που θα μάχεται για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας. Είμαστε πολύ περήφανοι, που κατορθώσαμε να βρούμε κοινή βάση και να δημιουργήσουμε το πρώτο επιστημονικό σωματείο στην Ελλάδα, για αυτήν την πολύ σοβαρή ασθένεια», δήλωσε ο πρόεδρος του «LDL», Νικόλαος Αξιώτης.

«Είναι γεγονός, ότι λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης, πολλοί ασθενείς δεν μπορούν να έχουν τη φροντίδα που απαιτείται. Γι’ αυτόν τον λόγο, ένα από τα κύρια μελήματα του Σωματείου μας, είναι η στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων, μέσω της δημιουργίας αποθεματικού και της συγκέντρωσης πόρων, μέσω δωρεών ή αναλόγων ενεργειών», συνέχισε ο πρόεδρος του Συλλόγου.
Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, είναι και οι ίδιοι ασθενείς με οικογενή υπερχοληστερολαιμία, και πρόκειται για τους : Νικόλαο Αξιώτη (Πρόεδρος), Αθανάσιο Παλλίδη (Αντιπρόεδρος), Θεοδώρα Μάγγου (Γενικό Γραμματέα) και Θεόδωρος Καπέρδας (Ταμίας).
Ο «Πανελλήνιος Σύλλογος Ασθενών και φίλων πασχόντων από οικογενή υπερχοληστερολαιμία», σκοπεύει σύντομα να προχωρήσει σε μία σειρά ενεργειών με στόχο την ενημέρωση των ασθενών, να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να ενημερώσουν για τη σημασία της πρόληψης, αλλά και για τους τρόπους θεραπείας.
Τι είναι η υπερχοληστερολαιμία;
Υπερχοληστερολαιμία είναι η παρουσία μεγάλης ποσότητας χοληστερόλης στο αίμα, σε επίπεδα πέρα του φυσιολογικού. Η χοληστερόλη είναι περισσότερη γνωστή στο ευρύ κοινό ως «χοληστερίνη» , ωστόσο ο όρος «χοληστερόλη» είναι πιο ακριβής.

Τα αίτια 
Η υπερχοληστερολαιμία, δύναται να είναι κληρονομική διαταραχή στην οποία ο μεταβολισμός της χοληστερόλης δεν είναι φυσιολογικός. Παράλληλα, μπορεί να οφείλεται στην κατανάλωση τροφών που περιέχουν πολλά κεκορεσμένα λίπη ή σε κάποια νόσο όπως είναι ο σακχαρώδης διαβήτης, ο υποθυρεοειδισμός ή νοσήματα των νεφρών ή του ήπατος.

Τι βλάβες προκαλεί;

Η αύξηση της χοληστερόλης στο αίμα προκαλεί εναπόθεση λιπών στην εσωτερική επιφάνεια των αρτηριών στις οποίες κυκλοφορεί το αίμα. Οι εναποθέσεις αυτές ονομάζονται αθηρωματικές πλάκες και η διαδικασία του σχηματισμού των αθηρωματικών πλακών ονομάζεται αθηρωμάτωση.

Η εναπόθεση λίπους στα τοιχώματα των αρτηριών κάνει τις αρτηρίες να χάνουν την ελαστικότητά τους και προκαλεί στένωση του αυλού τους, με αποτέλεσμα την επιβράδυνση της ροής του αίματος που μπορεί να οδηγήσει σε σχηματισμό θρόμβων και πλήρη διακοπή της ροής. Όταν αυτό συμβεί στις αρτηρίες της καρδιάς, ακολουθεί καρδιακό έμφραγμα, το οποίο αποτελεί και ένα από τα κύρια αίτια θανάτου παγκοσμίως.
Θεραπεία
Στόχος της θεραπείας είναι να ελαττωθεί η LDL (“κακή” χοληστερόλη) και να αυξηθεί η HDL (“καλή” χοληστερόλη). Η θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας είναι συνήθως φαρμακευτική, διαιτητική και σε ορισμένες περιπτώσεις με LDL αφαίρεση.

Με κεντρικό σύνθημα «Aν πονάτε στις αρθρώσεις ή στο σώμα σας επισκεφθείτε ρευματολόγο» η Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία και Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος, συμμέχει στην ‘’Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αρθρίτιδας’’ στις 12 Οκτωμβρίου .

Συγκεκριμένα, η Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία και Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος προέβαλλε τη σημασία έγκαιρης διάγνωσης των νοσημάτων, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα τις πρώτες εβδομάδες από την έναρξή τους.

Με τον γενικό όρο “αρθρίτιδα”, στις ρευματικές και μυοσκελετικές παθήσεις περιλαμβάνονται κοινά προβλήματα, όπως η οσφυαλγία και η οστεοαρθρίτιδα, αλλά και οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα). Η συχνότερη προσβολή των αρθρώσεων είναι η Οστεοαρθρίτιδα, της οποίας η συχνότητα αυξάνεται με την ηλικία και επηρεάζει ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, ενώ η πιo συχνή φλεγμονώδης πάθηση είναι η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας, στην Ελλάδα ζουν περίπου 70.000-100.000 ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και από αυτούς περισσότεροι από ¼ δεν είναι δυνατόν να εργασθεί μετά από 5 χρόνια νόσου. Σημαντικό ποσοστό επίσης πάσχει από τις λεγόμενες οροαρνητικές σπονδυλαρθροπάθειες, με συχνότερη την αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, η οποία προσβάλλει κυρίως νεαρούς άνδρες. Υπολογίζεται ότι από αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα πάσχουν περισσότεροι από 25.000 ασθενείς, ενώ περισσότερα από 2.000.000 άτομα της τρίτης ηλικίας υποφέρουν από οστεοαρθρίτιδα και εκφυλιστική σπονδυλαρθροπάθεια. Αντίστοιχοι είναι και οι αριθμοί στην Ευρώπη, όπου υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 100.000.000 ασθενείς πάσχουν από κάποια μορφή αρθρίτιδας, ενώ στις ΗΠΑ το οικονομικό κόστος της «αρθρίτιδας» υπολογίζεται σε 128 δισ. δολλάρια ετησίως.
Πολύ σημαντικός παράγων για την εξέλιξη των μυοσκελετικών παθήσεων και ιδιαίτερα των φλεγμονωδών αρθροπαθειών (ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ψωριασικής αρθρίτιδας, αγκυλοποιητικής σπονδυλαρθρίτιδας) είναι η πρώιμη διάγνωση και αντιμετώπισή τους. Εδώ υπάρχει το θεραπευτικό «παράθυρο ευκαιρίας», και φαίνεται ότι η σωστή διάγνωση και θεραπεία σε πρώιμα στάδια συμβάλλει αποφασιστικά στην καλή εξέλιξη. Επειδή παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα προοδευτικά προκαλούν καταστροφή αρθρώσεων, αγκυλώσεις του σκελετού αλλά και ανικανότητα και αυξημένη θνητότητα, ο πρώιμος εντοπισμός τους είναι αποφασιστικής σημασίας.

Στην Ελλάδα το 15% περίπου του πληθυσμού (περισσότερο από 1.500.000 άτομα) επισκέπτονται το γιατρό με κάποιο πρόβλημα που σχετίζεται με πόνο στις αρθρώσεις ή τον υπόλοιπο σκελετό. Να σημειώσουμε ότι οι ρευματικές και μυοσκελετικές παθήσεις επηρεάζουν τους Έλληνες περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο χρόνιο πρόβλημα υγείας. Σε αυτές περιλαμβάνονται κοινά προβλήματα, όπως η οσφυαλγία, το αυχενικό σύνδρομο και η οστεοαρθρίτιδα, αλλά και οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα).

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της αρθρίτιδας έχει αρκετά υψηλό κόστος. Ειδικότερα, το κόστος της θεραπείας των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που λαμβάνουν βιολογικά φάρμακα στη χώρα μας είναι περισσότερο από 10.000 Ευρώ ανά ασθενή ετησίως, με συνολικά πολύ σημαντική οικονομική επιβάρυνση, που φαίνεται εκ πρώτης όψεως δυσβάσταχτη για την δοκιμαζόμενη οικονομία της χώρας. Οι αρθροπάθειες όμως δεν προκαλούν πρόβλημα μόνο στους ίδιους τους ασθενείς που πάσχουν, αλλά έχουν γενικότερες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, λόγω της εξέλιξης προς αναπηρία (με αποτέλεσμα πρώιμη συνταξιοδότηση / αναπηρικές συντάξεις) που επέρχεται με βεβαιότητα αν δεν αντιμετωπισθούν πρώιμα και αποτελεσματικά.«Το κοινωνικοοικονομικό κόστος είναι πολύ μεγάλο και θα πρέπει να συνεκτιμηθεί η επιβάρυνση που θα έχει το κοινωνικό σύνολο από την μη αποτελεσματική αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων τη σημερινή εποχή των σημαντικών περικοπών. Αυτό πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι υπεύθυνοι σχεδιασμού της πολιτικής στο χώρο της Υγείας», όπως τονίζει ο Πρόεδρος της ΕΡΕ-ΕΠΕΡΕ κ. Σπύρος Ασλανίδης, «ώστε να εξασφαλίσουμε πάση θυσία την πρόσβαση των ασθενών σε αποτελεσματική θεραπεία.»
Σχετικά με την Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία – Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος

Η Ε.Ρ.Ε. – ΕΠ.Ε.Ρ.Ε. (Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία, που εκπροσωπεί τους ειδικούς ρευματολόγους ιατρούς συμμετέχει ενεργά στην Παγκόσμια Ημέρα για την Αρθρίτιδα (12 Οκτωβρίου). Με πρωτοβουλία της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας πραγματοποιείται αυτήν την εβδομάδα ευρεία εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού. H Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Αντιρρευματικού Συνδέσμου (EULAR), που αποτελεί τον επιστημονικό φορέα όλων των ευρωπαίων ρευματολόγων.