ΝΕΑ ΥΓΕΙΑΣ

Σακχαρωδης Διαβητης τύπου 1 νοσηλεία: Η έκβαση των ασθενών με λοίμωξη COVID-19

Σακχαρωδης Διαβητης τύπου 1 νοσηλεία: Η έκβαση των ασθενών με λοίμωξη COVID-19

Σακχαρωδης Διαβητης τύπου 1 νοσηλεία : Από την έναρξη της πανδημίας COVID-19 έχει παρατηρηθεί αυξημένη επίπτωση νοσηλείας για τους ασθενείς με  λοίμωξη COVID-19 και ιστορικό Σακχαρώδους Διαβήτη (ΣΔ), αγγίζοντας για παράδειγμα το 33,8 % σε σύνολο 5700 νοσηλευόμενων ασθενών στη Νέα Υόρκη (Richardson S et al, JAMA 2020). Επιπλέον, κατά τη νόσηση COVID-19 ο ΣΔ έχει έως τώρα συσχετιστεί με διπλάσιο κίνδυνο εισαγωγήs σε ΜΕΘ και μεγαλύτερο από τριπλάσιο  κίνδυνο θανάτου (Roncon L et al, J Clin Virol 2020). Προσφάτως δημοσιεύτηκαν δύο μελέτες που διερευνούν για πρώτη φορά πώς ο τύπος διαβήτη επηρεάζει την έκβαση των ασθενών με λοίμωξη COVID-19. Η Καθηγήτρια της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ασημίνα Μητράκου και η Ακαδημαϊκή Υπότροφος Παρασκευή Καζάκου, συνοψίζουν τα ευρήματα αυτής της μελέτης

Η πρώτη αφορά σε  πολυκεντρική μελέτη που διεξήχθη σε 68 νοσοκομεία στη Γαλλία και δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο ιατρικό περιοδικό Diabetes Care (Wargny M et al). Η συγκεκριμένη μελέτη περιγράφει για πρώτη φορά τα χαρακτηριστικά και την πρόγνωση των ασθενών με βάση τον τύπο διαβήτη.  Συμπεριελήφθησαν 2608  ασθενείς με ιστορικό ΣΔ  που νοσηλεύθηκαν με λοίμωξη COVID-19 από 10 Μαρτίου έως 10 Απριλίου 2020 και καταγράφηκε ο κίνδυνος διασωλήνωσης και/ή θανάτου την πρώτη εβδομάδα νοσηλείας.Ενώ στο γενικό πληθυσμό της Γαλλίας ο ΣΔ1 αντιστοιχεί στο 5,6% των ατόμων με διαβήτη,   τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι το ποσοστό νοσηλευομένων με ΣΔ1  ήταν μικρό (2,1%) , δηλαδή 56 ασθενείς με ΣΔ1 σε σύνολο 2608 νοσηλευομένων με διαβήτη και αφορούσε κυρίως άνδρες με μέση ηλικία τα 56 έτη και BMI 25.8 kg/m2 (διάμεση τιμή). Εξ αυτών,  19,6% χρειάστηκαν διασωλήνωση και 5,4% πέθαναν, ενώ ήταν κυρίως ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας. Κανένας θάνατος δεν κατεγράφη σε ασθενείς με ΣΔ1 <65 ετών.  Συγκριτικά, 18,4 % των ασθενών που νοσηλεύτηκαν με ΣΔ2 χρειάστηκαν διασωλήνωση και 10,6% κατέληξαν. Στους ασθενείς κάτω των 55 ετών ο κίνδυνος διασωλήνωσης/ θανάτου ήταν 3 φορές μικρότερος για τους ασθενείς με ΣΔ1 σε σχέση με τους ασθενείς με ΣΔ2 (πιθανόν λόγω της αυξημένης συχνότητας παχυσαρκίας σε ΣΔ2), ενώ  σε άτομα ηλικίας ≥75 ετών 50% των αθενών με ΣΔ1 διασωληνώθηκαν/ ή και πέθαναν έναντι 25,9% των ασθενών με ΣΔ2.

Η δεύτερη μελέτη διεξήχθη σε όλη την επικράτεια της Αγγλίας, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Τhe Lancet (Barron E et al) και διερευνά το σχετικό και απόλυτο κίνδυνο θανάτου  σε νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID-19 σύμφωνα με τον τύπο διαβήτη. Ο κίνδυνος ανευρέθη αυξημένος ανεξαρτήτως τύπου διαβήτη, καθώς  σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, το ένα τρίτο των συνολικά 23698  θανάτων  σχετιζόμενων με λοίμωξη COVID-19  σε νοσοκομεία της Αγγλίας από 1η Μαρτίου έως 11 Μαίου 2020 συνέβη σε ασθενείς με ΣΔ.  31,4%  των θανάτων από λοίμωξη COVID-19  κατεγράφη σε ασθενείς με ΣΔ2, 1,5% σε ασθενείς με ΣΔ1 και 0,3% σε ασθενείς με άλλο τύπο διαβήτη.

Σε απόλυτη κλίμακα, το ποσοστό θνησιμότητας ήταν σημαντικά υψηλότερο σε άτομα με ΣΔ2 συγκριτικά με άτομα με ΣΔ1. Συγκεκριμένα για τα άτομα χωρίς διαβήτη το ποσοστό θνησιμότητας ήταν 27/100000 άτομα, για τα άτομα με ΣΔ1 138/100000 και για τα άτομα με ΣΔ2 260/100000.

Σε σχετική κλίμακα, μετά από στατιστική ανάλυση λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, το φύλο, τις κακές συνθήκες διαβίωσης, την εθνικότητα και τη γεωγραφική περιοχή, φάνηκε ότι οι ασθενείς με COVID-19 και ΣΔ1 διέτρεχαν 3,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με ασθενείς  χωρίς διαβήτη, ενώ οι ασθενείς με ΣΔ2 είχαν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο αντίστοιχα. Ωστόσο, για τους νέους ασθενείς με διαβήτη (κυρίως κάτω των 40 ετών) ο απόλυτος κίνδυνος παραμένει χαμηλός. Κανένας θάνατος δεν κατεγράφη σε ασθενείς με ΣΔ1 κάτω των 50 ετών.

Συμπερασματικά , σύμφωνα με τη μελέτη τα άτομα με διαβήτη διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε λοίμωξη COVID-19, αν και ο κίνδυνος θνησιμότητας ήταν πολύ χαμηλός για τους νέους κάτω των 40 ετών είτε με διαβήτη τύπου 1 είτε τύπου 2. Ωστόσο χρειάζεται πάντα κλινική επαγρύπνηση στα άτομα με διαβήτη, ενώ περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για τη διαλεύκανση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών και των παραγόντων κινδύνου κατά τη νόσηση με COVID-19  ατόμων με ΣΔ.

 

 

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις για την υγεία από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Ακολουθήστε το healthweb.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε Eπίσης:

Ύπνος διαβήτης έρευνα: Οι επιπτώσεις των συνηθειών

Διαβήτης: Η νόσος μειώνει την ικανότητα των νεφρών να αυτοκαθαρίζονται

svg%3E svg%3E
svg%3E
svg%3E
Περισσότερα

Η υπόθεση ορόσημο της Κίνας #MeToo επιστρέφει στο δικαστήριο μετά από αποτυχία

Το κίνημα #MeToo της χώρας έχει σκοντάψει από το 2018, όταν ένα κύμα γυναικών δημοσίευσε καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση εναντίον καθηγητών πανεπιστημίου. Απειλούμενοι εκείνη την εποχή από την προοπτική ενός ανεξέλεγκτου μαζικού κινήματος, οι λογοκριτές του Διαδικτύου άρχισαν γρήγορα να μπλοκάρουν τα hashtags και τις λέξεις-κλειδιά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Διάκριση για το ΕΚΠΑ στην παγκόσμια κατάταξη «Webometrics Ranking Web of Universities»

Tο ΕΚΠΑ βρίσκεται στην 251η θέση παγκοσμίως μεταξύ 12.000 Πανεπιστημίων, στην 53η θέση μεταξύ των 3411 Πανεπιστημίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντίστοιχα στην 1η θέση στην Ελλάδα μεταξύ των ελληνικών Πανεπιστημίων που περιλαμβάνονται στην κατάταξη.

Monkeypox στην Αμερική: Ποιος κινδυνεύει και γιατί

Ο Γκάουντερ είπε ότι ορισμένα θέατρα στη Νέα Υόρκη, για παράδειγμα, εξετάζουν πώς θα μπορούσαν να προστατεύσουν τους εργαζομένους τους από πιθανές μολύνσεις από ευλογιά των πιθήκων μέσω επαφής με κοινά κοστούμια.

Νέος ιός προκαλεί ανησυχία στην Κίνα – 35 άτομα θετικά με πιθανή μετάδοση από ζώο

Στη συγκεκριμένη μελέτη αναφέρεται πως «δεν υπήρχε στενή επαφή ή κοινό ιστορικό έκθεσης μεταξύ των ασθενών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μόλυνση στον ανθρώπινο πληθυσμό μπορεί να είναι σποραδική.

Αγγειίτιδα του Ashton Kutcher, μια σπάνια αυτοάνοση διαταραχή: Τι είναι;

Ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει την αγγειίτιδα με βάση τα συμπτώματα, το ιατρικό ιστορικό ενός ατόμου, τη φυσική εξέταση και τις εργαστηριακές εξετάσεις. Μπορούν επίσης να πραγματοποιηθούν σαρώσεις αιμοφόρων αγγείων και καρδιάς, καθώς και βιοψίες ιστών, σύμφωνα με την κλινική του Κλίβελαντ.