Ψυχική Υγεία

Μοναξιά αντίκτυπος νόσος: Ποιος ο συσχετισμός με τον διαβήτη τύπου 2

Μοναξιά αντίκτυπος νόσος: Ποιος ο συσχετισμός με τον διαβήτη τύπου 2

Μοναξιά αντίκτυπος νόσος: Ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του πόσο μόνοι νιώθουμε -υπό το πρίσμα της ποιότητας των διαπροσωπικών σχέσεων και όχι αυτή καθαυτή την έλλειψη κοινωνικής επαφής- και μεταγενέστερης εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2 καταγράφει νέα ερευνητική μελέτη του King’s College του Λονδίνου. Τα ευρήματα της μελέτης, τα οποία δημοσιεύονται στο Diabetologia, υποδηλώνουν ότι η βοήθεια προς τους ανθρώπους στο να διαμορφώσουν και να βιώσουν θετικές και ποιοτικές σχέσεις στη ζωή τους θα μπορούσε να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο στις στρατηγικές πρόληψης για τον διαβήτη τύπου 2.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό στοιχείο της μελέτης, σύμφωνα με την επικεφαλής ερευνήτρια Δρ Ruth Hackett, είναι πως η συσχέτιση παραμένει ισχυρή ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψη παράγοντες σημαντικοί ως προς την εκδήλωση διαβήτη, όπως το κάπνισμα, η πρόσληψη αλκοόλ και η γλυκόζη στο αίμα, καθώς και παράγοντες ψυχικής υγείας όπως η κατάθλιψη. Αναλύθηκαν δεδομένα για συνολικά 4112 ενήλικες ηλικίας 50 ετών και άνω από το 2002 έως το 2017. Κατά την έναρξη της καταγραφής των σχετικών δεδομένων ουδείς εκ των συμμετεχόντων είχε παρουσιάσει διαβήτη και η γλυκόζη στο αίμα τους κυμαινόταν σε φυσιολογικά επίπεδα.

diavitis.jpg

Η μελέτη κατέδειξε ότι σε περίοδο 12 ετών 264 άτομα εμφάνισαν διαβήτη τύπου 2 και το βαθμός μοναξιάς που ανέφεραν πως βίωναν κατά την έναρξη της συλλογής δεδομένων ανέκυψε ως σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για την εκδήλωση διαβήτη τύπου 2 αργότερα στη ζωή τους. Η συσχέτιση παρέμεινε ανεπηρέαστη όταν προσμετρήθηκαν παράγοντες όπως το κάπνισμα, το αλκοόλ, το βάρος, το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα, η υψηλή αρτηριακή πίεση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Ήταν, επίσης, ανεξάρτητη από το ενδεχόμενο κατάθλιψης ή από το εάν ο συμμετέχων ζούσε μόνος ή κοινωνικά απομονωμένος.

Η Δρ Ruth Hackett του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης του King’s College του Λονδίνου αποσαφηνίζει ότι η μελέτη κατέστησε εμφανή μία σαφή διάκριση μεταξύ της μοναξιάς και της κοινωνικής απομόνωσης υπό την έννοια ότι η απομόνωση ή ότι το να ζει κάποιος μόνος δεν αποτελεί προγνωστικό δείκτη της εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2, σε αντίθεση με τη μοναξιά η οποία καθορίζεται από την ποιότητα των σχέσεων ενός ανθρώπου. Ένας άνθρωπος βιώνει μοναξιά όταν νιώθει πως οι κοινωνικές του ανάγκες δεν ικανοποιούνται. Η μοναξιά αντανακλά μία ανισορροπία μεταξύ των επιθυμητών και των πραγματικών κοινωνικών σχέσεων. Το ένα πέμπτο των ενηλίκων στο Ηνωμένο Βασίλειο και το ένα τρίτο των ενηλίκων στις ΗΠΑ αναφέρουν ότι αισθάνονται μοναξιά μερικές φορές. Δείτε σχετικά: Διαβήτης τύπου 1 μηχανισμός: Nέο πειραματικό σύστημα για ακριβέστερη μελέτη

monaxia.jpg

Καταγράφεται ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον για την επίδραση της μοναξιάς στην υγεία και προηγούμενες έρευνες έχουν συσχετίσει τη μοναξιά με αυξημένο κίνδυνο θανάτου και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που ήλθε να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ μοναξιάς και μεταγενέστερης εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2. Τα αποτελέσματα δύναται να έχουν επιπτώσεις υπό το φως πρόσφατων ερευνητικών ευρημάτων ότι οι πάσχοντες από διαβήτη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από τη νόσο COVID-19. Η μελέτη καταδεικνύει ότι η παρατεταμένη μοναξιά μπορεί να έχει ρόλο στην εκδήλωση διαβήτη, γεγονός που υποδηλώνει ότι η καραντίνες και τα αυστηρά μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης θα μπορούσαν ενδεχομένως να επιβαρύνουν την ευαισθησία των ανθρώπων εάν μέσω της πανδημίας εάν η αίσθηση της μοναξιάς παραταθεί για μεγάλο διάστημα. Σύμφωνα με τη μελέτη, ένα πιθανό βιολογικό αίτιο πίσω από τη συσχέτιση της μοναξιάς με τον διαβήτη τύπου 2 θα μπορούσε να είναι ο αντίκτυπος της διαρκούς μοναξιάς στο βιολογικό σύστημα που είναι υπεύθυνο για το στρες, το οποίο με την πάροδο του χρόνου επηρεάζει το τον οργανισμό και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις για την υγεία από την Ελλάδα και τον Κόσμο

Διαβάστε Eπίσης:

Κατάθλιψη σωματικά συμπτώματα: Πώς θα καταλάβετε ότι κάτι δεν πάει καλά

Ρομπότ για παρέα: καταπολεμούν τη μοναξιά σε ασθενείς με κορωνοϊό

Ποιους επηρέασε περισσότερο ψυχολογικά η πανδημία

svg%3E svg%3E
svg%3E
svg%3E
Περισσότερα

Γιατί πρέπει να γελάσετε;

Καλή διάθεση: Τα οφέλη του γέλιου. Το ειλικρινές γέλιο είναι ένας καθρέφτης του εσωτερικού μας, οπότε η λήψη της ζωής με το χιούμορ είναι ένας τρόπος για να φροντίσουμε τα πνεύματα και την υγεία μας. Όταν γελάμε λαμβάνουμε πολλά οφέλη, εκπέμποντας θετική ενέργεια και ένα αίσθημα ευεξίας γύρω μας. Επομένως, γιατί δεν αρχίζουμε να φωτίζουμε τη μέρα μας με ένα χαμόγελο;

'Oταν οι τεχνολογίες αντικαθιστούν τον εγκέφαλο

Ψηφιακή αμνησία: 'Oταν οι τεχνολογίες αντικαθιστούν τον εγκέφαλο. Σύμφωνα με διάφορες έρευνες, αφήνουμε τις νέες τεχνολογίες να αρχίσουν να σκέφτονται. Καταβάλλουμε όλο και λιγότερη προσπάθεια για τη διατήρηση δεδομένων και πληροφοριών, στηριζόμενοι στη συνεχή βοήθεια του κινητού μας τηλεφώνου.

Ενοχικά συναισθήματα και πανδημία

Πανδημία συναισθήματα: Πώς να αντιμετωπίσετε την ενοχή που νιώθετε. Η ενοχή είναι ένα ισχυρό συναίσθημα. Και όταν μείνει ανεξέλεγκτη, τα αισθήματα ενοχής μπορεί να οδηγήσουν σε κάποιες όχι και τόσο υγιείς ενέργειες. Εάν αισθάνεστε ένοχοι κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19, δεν είστε μόνοι. Υπάρχει κάτι για μια διεθνή κρίση που φαίνεται να οδηγεί σε πολλές ενοχές.

Πώς επηρεάζει την ψυχική σου κατάσταση η ακαταστασία

Ακαταστασία: Πώς επηρεάζει την ψυχική μας υγεία. Πιάτα στο νεροχύτη, στοίβες από βρώμικα ρούχα στοιβαγμένα ψηλά, κουβέρτες και μαξιλάρια σε όλο το πάτωμα, ντουλάπια από αταξία, πάρα πολλά σκουπίδια στο γκαράζ, και ένας ανυπέρβλητος αριθμός αχρησιμοποίητων αντικειμένων που αποθηκεύονται σε όλο το σπίτι...κάνει αυτό τον ήχο οικείο;

Η ποιότητα της μνήμης των μαρτύρων

Μάρτυρας σε δίκη: Η ποιότητα της μνήμης.Το περιεχόμενό του, οι αναμνήσεις, απέχουν πολύ από το να είναι μια πιστή αναπαράσταση της πραγματικότητας. Όταν λέμε κάτι, το κάνουμε διαφορετικά κάθε φορά. Στην πραγματικότητα, στην ιατροδικαστική ψυχολογία, οι μάρτυρες καλούνται να μην πουν τα γεγονότα σε κανέναν, σε μια προσπάθεια να μην μολύνουν τις μνήμες. Είναι αστείο πώς λειτουργεί το μυαλό μας, και ιδίως η μνήμη των μαρτύρων.

Γιατί μένουμε αμέτοχοι σε μία κατάσταση

Ο αδιάφορος μάρτυρας: Τι κάνει τους ανθρώπους να μένουν αμέτοχοι . Γιατί αποφασίζουμε να μην βοηθήσουμε όταν ξέρουμε ότι ο άλλος περνάει άσχημα; Γιατί μερικές φορές αποφασίζουμε να απέχουμε; Η κοινή λογική υπαγορεύει ότι οι συμπεριφορές βοήθειας είναι ενστικτώδεις σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.  Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να μην βοηθήσουν. Γιατί συμβαίνει αυτό;