Της Νικολέτας Ντάμπου
Μια νέα κατηγορία φαρμάκων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξαλείψει τον ιό HIV από το σώμα του ασθενή, ανακάλυψε μία ομάδα ερευνητών στο Sanford Burnham Prebys Ιατρικό Ινστιτούτο Discovery. Δεδομένου ότι αυτά τα φάρμακα ήδη διερευνώνται σε κλινικές δοκιμές για τη θεραπεία του καρκίνου, η πορεία έγκρισης για τη θεραπεία του HIV μπορεί να είναι σημαντικά πιο σύντομη από ότι συνηθίζεται.Νέα φάρμακα θα εξαλείψουν οριστικά του ΗΙV
Οι αντιρετροϊκές θεραπείες έχουν καταστήσει δυνατό, άνθρωποι με τον ιό HIV να ζουν για δεκαετίες. Η θεραπεία για τον HIV συνήθως περιλαμβάνει αντιρετροϊκά φάρμακα, με σκοπό την αναστολή της δημιουργίας ιϊκών αντιγράφων, που είναι καταστροφικά για το ανοσολογικό σύστημα τους ασθενούς.. Το επιθυμητό αποτέλεσμα της θεραπείας είναι μία μακροχρόνια τιμή HIV-RNA στο πλάσμα του αίματος μικρότερη από 50 αντίγραφα ανά ml.
Κατά την είσοδο στο κύτταρο-στόχο τo ιικό RNA μονόκλωνο γονιδίωμα, μετασχηματίζεται (μεταγράφεται αντιστρόφως) σε διπλού κλώνου DNA από μια κωδικοποιημένη από τον ιό αντίστροφη μεταγραφάση (ή αντίστροφη τρανσκριπτάση – ένζυμο μεταγραφής) η οποία μεταφέρεται μαζί με το ιικό γονιδίωμα μέσα στο σωματίδιο του ιού. Το παραγόμενο ιικό DNA εισάγεται τότε στον πυρήνα του κυττάρου και ενσωματώνεται στο κυτταρικό DNA με τη δράση μιας κωδικοποιημένης από τον ιό ιντεγκράσης (ένζυμο ενσωμάτωσης) και συμπαραγόντων του (κυττάρου) ξενιστή. Αφού ενσωματωθεί ο ιός μπορεί να παραμείνει σε λανθάνουσα μορφή επιτρέποντας στον εαυτό του και στο κύτταρο ξενιστή (που τον φιλοξενεί) να αποφύγουν την ανίχνευση από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Αφότου ο ιός εισέλθει στο σώμα υπάρχει μια περίοδος ταχείας αντιγραφής του που οδηγεί σε αφθονία του ιού στο περιφερικό αίμα. Κατά την πρωτολοίμωξη τα επίπεδα του ιού μπορεί να φτάσουν σε αρκετά εκατομμύρια ιικά σωματίδια ανά μικρολίτρο (μl – 1 εκατομμυριοστό του λίτρου ) αίματος,σε επίπεδα υψηλότερα και από αυτά του τέλους της νόσου, όταν το ανοσοποιητικό σύστημα έχει πια «νικηθεί».
Αυτή η αντίδραση συνοδεύεται από μια αξιοσημείωτη πτώση του αριθμού των κυκλοφορούντων CD4 T κυττάρων. Αυτή η οξεία ιαιμία συσχετίζεται κατ’ ουσίαν σε όλους τους ανθρώπους με την ενεργοποίηση των CD8 T κυττάρων (φονικά κύτταρα – killer cells) τα οποία σκοτώνουν τα μολυσμένα με HIV κύτταρα, και ακολούθως με την παραγωγή αντισωμάτων ή ορομετατροπή. Από αυτό το σημείο και μετά κάποιος χαρακτηρίζεται τυπικά ως HIV «οροθετικός».
H απάντηση αυτή των CD8 Τ-κυττάρων πιστεύεται ότι είναι σημαντική στον έλεγχο των επιπέδων του ιού, τα οποία φτάνουν σε μία αιχμή και κατόπιν πέφτουν, καθώς τα CD4 Τ κύτταρα ανακάμπτουν. Μια καλή απάντηση από τα CD8 T κύτταρα έχει συνδεθεί με βραδύτερη πρόοδο της νόσου και καλύτερη πρόγνωση, παρότι δεν εξαλείφει τον ιό.
Οι ασθενείς, που σε αυτό το στάδιο, συνήθως λαμβάνουν αντιρετροικά φάρμα συνεχίζουν να φιλοξενούν κύτταρα που κρύβουν τον ιό αλλά επειδή ο γενετικός τους κώδικας δεν διαβάζεται από τον οργανισμό, λόγω των αντιρετροικών φαρμάκων, περνάνε απαρατήρητα από το ανοσοποιητικό σύστημα.
«Αν σταματήσουν οι αντιρετροϊκές θεραπείες, των ασθενών, κάποια από αυτά τα αδρανοποιημένα κύτταρα θα ξυπνήσουν και θα αποκατασταθεί η ασθένεια» είπε ο επικεφαλής συγγραφέας Lars Pache, Ph.D., μεταδιδακτορικός ερευνητής στο εργαστήριο του Sumit Chanda, και συμπλήρωσε, «Το κλειδί για μια θεραπεία για τον ιό HIV είναι να εξαλείψουμε τον αδρανή ιό HIV μέσα στο κύτταρα».
Η επανενεργοποίηση μολυσμένων κυττάρων που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση, ονομάζεται προσέγγιση Shock-and-kill.
Η προσέγγιση έχει παραμείνει απροσδιόριστη μέχρι στιγμής, διότι τα υποψήφια φάρμακα που μπορούν να αναζωπυρώσουν τον ιό και είναι γνωστά ως παράγοντες αναστροφής, φαίνεται να στερούνται επαρκούς ικανότητος, καθώς θα μπορούσαν να προκαλέσουν μαζική ενεργοποίηση του ρετροϊού που θα μπορούσε να είναι θανατηφόρα.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε χθες στο περιοδικό Cell Host & Microbe, χρησιμοποιεί μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζεται Smac mimic που επαναφέρουν τον ιό χωρίς να ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό. Η συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία (ART) είναι σε θέση να καταστείλει τον αναδιπλασιασμό του HIV-1 σε μη ανιχνεύσιμα επίπεδα. Ωστόσο, η επιμονή των λανθάνων ιογενών δεξαμενών επιτρέπει την ανάκαμψη του ιικού φορτίου μετά τη διακοπή της θεραπείας. Έτσι, θεραπευτικές στρατηγικές για την εξάλειψη του ιού στη λανθάνουσα δεξαμενή είναι αυστηρά αναγκαίες.
Οι επιστήμονες εντόπισαν έναν καταστολέα τον BIRC2 ουβικουϊτίνης λιγάσης (cIAP1), ο οποίος είναι ένας ισχυρός αρνητικός ρυθμιστής της LTR-εξαρτωμένης στην μεταγραφή του HIV-1. Η εξάντληση του BIRC2 μέσω κατεργασίας με ανταγωνιστικά μόρια γνωστά ως Smac mimetics ενίσχυσαν τη μεραγραφή του HIV-1, οδηγώντας σε μια αντιστροφή της λανθάνουσας κατάστασης
H θεραπεία των ηρεμούντων CD4 + Τ κυττάρων που απομονώνονται από ασθενείς ART, καταστέλλονται με τον αναστολέα αποακετυλάσης ιστόνης (HDACi) panobinostat, σε συνδυασμό με τα Smac mimetics οδήγησε σε στην ενεργοποίηση της λανθάνοντος δεξαμενής. Τα δεδομένα αυτά εμπλέκουν τα Smac μιμητικά ως χρήσιμους παράγοντες στις στρατηγικές shock-και-kill για να εξαλειφθεί η λανθάνουσα δεξαμενή του ιού HIV.
