Η ανεσταλμένη εκσπερμάτιση, η επαναλαμβανόμενη δυσκολία ή μη δυνατότητα του άνδρα να φτάσει στο στάδιο της εκσπερμάτισης κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής παρά το γεγονός ότι έχει προηγηθεί σεξουαλική διέγερση και ερεθισμός, αποτελεί συχνό πρόβλημα των ανδρών.
Είναι η στιγμή που ο άνδρας επιθυμεί να φτάσει στο στάδιο της εκσπερμάτισης, προσπαθεί πολύ για αυτό και τελικά δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει. Και τότε η απογοήτευση κυριεύει και τον ίδιο, αλλά και το ταίρι του. Η ανεσταλμένη εκσπερμάτιση αποτελεί την τρίτη πιο σημαντική σεξουαλική δυσλειτουργία στον άνδρα μετά την πρόωρη εκσπερμάτιση και τη στυτική δυσλειτουργία.
Η ανεσταλμένη εκσπερμάτιση φαίνεται να απασχολεί ένα ποσοστό 8-10% του ανδρικού πληθυσμού σε κάποια στιγμή της ζωής του (το ποσοστό αυτό αυξάνει σημαντικά για άντρες ηλικίας άνω των 70 ετών). Σε πολλές περιπτώσεις η συγκεκριμένη δυσλειτουργία δεν αναγνωρίζεται άμεσα.
Το πρώτο σημαντικό στάδιο αξιολόγησης της ανεσταλμένης εκσπερμάτισης αφορά την εξέταση και τον αποκλεισμό οποιασδήποτε πιθανής οργανικής αιτιότητας. Τονίζεται ότι συγκριτικά με την πρόωρη εκσπερμάτιση της οποίας η αιτιότητα είναι σχεδόν πάντα ψυχολογική, η περίπτωση της ανεσταλμένης εκσπερμάτισης πρέπει να αξιολογείται προκειμένου για τον αποκλεισμό οποιασδήποτε οργανικής αιτιότητας πριν προχωρήσει η ψυχολογική αξιολόγηση. Σημαντική επίδραση στην αναστολή της εκσπερμάτισης μπορεί να έχουν και διάφορες ουσίες.
Η ψυχολογική αξιολόγηση εξετάζει καταρχάς αν η ανεσταλμένη εκσπερμάτιση αποτελεί ένα πρωτογενές ή δευτερογενές πρόβλημα, με άλλα λόγια αν πρόκειται για μια δυσλειτουργία που αντιμετωπίζει ο άνδρας από την έναρξη της σεξουαλικής του ζωής ή όχι. Στην περίπτωση της πρωτογενούς δυσλειτουργίας ο άντρας δεν έχει λειτουργήσει ποτέ επαρκώς φτάνοντας στο στάδιο της εκσπερμάτισης κατά τη σεξουαλική επαφή. Οι περιπτώσεις αυτές είναι βέβαια πιο σπάνιες και οφείλονται κυρίως σε βαθύτερα ψυχολογικά αίτια, που αγγίζουν βαθύτερες ζώνες της ψυχικής δομής του ατόμου.
Το υψηλότερο ποσοστό του αντρικού πληθυσμού εντάσσεται στις περιπτώσεις της δευτερογενούς δυσλειτουργίας, στις περιπτώσεις δηλαδή εκείνες που ο άνδρας λειτουργούσε απολύτως φυσιολογικά για αρκετό χρονικό διάστημα πριν από τη δημιουργία του προβλήματος και αντιμετωπίζει πρόσφατα ή έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν το θέμα της ανεσταλμένης εκσπερμάτισης.
Όπως συμβαίνει και σε άλλες σεξουαλικές δυσλειτουργίες, πολλές περιπτώσεις οφείλονται σε απλές και ασήμαντες αφορμές, όπως η κούραση της καθημερινότητας, το στρες λόγω επαγγελματικών ή άλλων υποχρεώσεων ή οι παρεξηγήσεις ανάμεσα στο ζευγάρι.
Η ανεσταλμένη εκσπερμάτιση εκτιμάται επίσης σχετικά με το αν αποτελεί ένα γενικευμένο ή περιστασιακό πρόβλημα. Με άλλα λόγια, αν προκύπτει σε κάθε προσπάθεια σεξουαλικής επαφής ή υπό ορισμένες μόνο περιστάσεις. Σημαντική είναι βέβαια και η αξιολόγηση της δημιουργίας και λειτουργίας του προβλήματος με μια συγκεκριμένο παρτενέρ.
