της Γεωργίας Αθ. Σκιτζή
Μια δύσκολη εξίσωση καλούνται να λύσουν οι ξενοδόχοι εν μέσω τουριστικής σεζόν, καθώς πέραν της μειωμένης ζήτησης, η εφαρμογή των υγειονομικών πρωτοκόλλων που υποχρεωτικά πρέπει να εφαρμόσουν είναι πρακτικά αδύνατη! Μάλιστα οι άνθρωποι του κλάδου εκφράζουν ευθέως τη διαφωνία τους, τόσο για το θέμα των γιατρών, όσο και για τη λειτουργία των συνεδριακών κέντρων εντός των ξενοδοχείων, η οποία ακόμα απαγορεύεται. Ακόμα και οι προβλέψεις για τον τρόπο λειτουργίας των μπουφέδων προκαλούν σύγχυση, καθώς δεν τους καταργεί αλλά επιβάλλει δύσκολα εφαρμόσιμες διαδικασίες με γκισέ και αποστάσεις.
Το κυριότερο πρόβλημα εντοπίζεται στο θέμα της ιατρικής κάλυψης καθώς δεν έχει καθοριστεί το πότε θεωρείται επαρκής. το πώς θα τιμολογείται, ενώ την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν λίστες ιατρών με τους οποίους θα συνεργάζονται τα ξενοδοχεία.
«Δεν είναι έργο του ξενοδόχου και δεν πρέπει να είναι για πλείστους όσους λόγους, ο εντοπισμός, η εξέταση ή η περίθαλψη των ασθενών που πάσχουν από Covid-19. Αυτό είναι έργο των δημόσιων υπηρεσιών υγείας» καταγγέλλει στο healthweb.gr o πρόεδρος Ξενοδόχων Ηρακλείου, κος Νίκος Χαλκιαδάκης και συνεχίζει: «Από τη στιγμή, λοιπόν, που κρίνετε πως απαιτείται, σε περιπτώσεις ξενοδοχείων ορισμένης δυναμικότητας και άνω, συνεργασία με ιδιώτη ιατρό, η επιλογή του ιατρού ή του παρόχου δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας θα πρέπει να γίνεται από σχετική λίστα που θα έχετε καταρτίσει και η σχετική δαπάνη θα πρέπει να βαρύνει τον προϋπολογισμό του Υπουργείου σας και όχι το ξενοδοχείο».
Όπως εξήγησε ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, Γρηγόρης Τάσιος, σε ξενοδοχεία με περισσότερα από 50 δωμάτια χρειάζεται γιατρός. Το μηνιαίο κόστος για έναν γιατρό ο οποίος θα παράσχει τηλεϊατρική υπηρεσία «και αν χρειαστεί θα πρέπει να εξετάσει το ύποπτο κρούσμα κοροναϊού» ανέρχεται στα 1.000 ευρώ. Για το λόγο αυτό, οι ξενοδόχοι ζητούν «μια ορθολογικότερη χρέωση» αλλά και εξασφάλιση επάρκειας ιατρικού προσωπικού, καθώς από τα περίπου 10.000 ξενοδοχεία της χώρα, τα μισά είναι άνω των 50 κλινών.
Τα τεστ
Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνονται όμως από επιχειρηματίες και για τα δειγματοληπτικά τεστ στα αεροδρόμια και τη μη πρόβλεψη δυνατότητας διαμονής των ατόμων που θα επιλεγούν για τεστ σε καταλύματα ανάλογα με αυτά τα οποία έχουν πληρώσει. Επίσης τα πρωτόκολλα ελέγχονται για έλλειψη πρόβλεψης αειφορίας, καθώς ουσιαστικά προωθούν τη χρήση πλαστικών μιας χρήσης. Επιπλέον, η διατύπωση των πρωτοκόλλων στις σχετικές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου είναι ασαφής στον βαθμό που συχνά εισάγει προαιρετικά και υποχρεωτικά μέτρα χρησιμοποιώντας λέξεις όπως «συνίσταται» και επιβάλλοντας μεταβλητό ύψος προστίμων για κάθε παράπτωμα. Ουσιαστικά, λένε, τιμολογείται η παραβατικότητα «ακόμα και σε ζητήματα λυμένα όπως η ασφάλεια τροφίμων που από το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο πρέπει να διασφαλίζεται».
