Τα «διαβατήρια ανοσίας», δηλαδή πιστοποιητικά ότι κάποιος νόσησε από Covid-19, έχει βγει θετικός σε τεστ αντισωμάτων και -υποτίθεται πως- πλέον έχει ανοσία στον κοροναϊό SARS-CoV-2, θα προκαλέσουν περισσότερα προβλήματα από όσα θα λύσουν, όπως επισημαίνουν δύο ειδικοί στη βιοηθική, σε άρθρο-παρέμβασή τους στο «Nature».
Η Φρανσουάζ Μπεϊλίς (καθηγήτρια Φιλοσοφίας και Βιοηθικής στο καναδικό Πανεπιστήμιο Νταλουζί) και η Νάταλι Κόφλερ (ιδρύτρια της πρωτοβουλίας Editing Nature και συνεργάτιδα της Ιατρικής Σχολής του αμερικανικού Πανεπιστημίου Χάρβαρντ) επισημαίνουν ότι «ο περιορισμός των κινήσεων με βάση τη βιολογία απειλεί την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και τη δημόσια υγεία. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου η ικανότητά σας να βρείτε δουλειά, στέγη ή δάνειο εξαρτάται από το να περάσετε ένα τεστ αίματος».
Προειδοποιούν για «ένα δυστοπικό μέλλον αν οι κυβερνήσεις εισαγάγουν “διαβατήρια ανοσίας” σε μία προσπάθεια να αναστρέψουν την οικονομική καταστροφή από την πανδημία Covid-19», επιτρέποντας μόνο σε όσους έχουν ανοσία να ταξιδεύουν ή να επιστρέψουν στη δουλειά τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζουν έξι λόγους για τους οποίους τα «διαβατήρια ανοσίας» δεν αποτελούν καλή λύση:
- Η ανοσία της Covid-19 παραμένει μυστήριο: Φαίνεται πως οι περισσότεροι αναρρώσαντες παράγουν αντισώματα κατά του κοροναϊού, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι αυτά είναι αρκετό για μελλοντική προστασία και για αρκετό καιρό.
- Τα ορολογικά τεστ αντισωμάτων είναι αναξιόπιστα: Διαφέρουν πολύ μεταξύ τους σε ποιότητα και ακρίβεια και μέχρι στιγμής στη μεγάλη πλειονότητά τους δεν θεωρούνται αξιόπιστα, καθώς έχουν πολλά ψευδώς θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα. Ειδικά στην πρώτη περίπτωση δημιουργούν ψευδή αίσθηση ασφάλειας και οδηγούν -κακώς- στο να θεωρούνται αρκετά άτομα ότι έχουν ανοσία χωρίς να έχουν.
- Ο αριθμός των αναγκαίων τεστ είναι μη εφικτός: Χρειάζονται πολλά εκατομμύρια ορολογικά τεστ για εθνικά προγράμματα χορήγησης πιστοποιητικών ανοσίας από τις χώρες. Για παράδειγμα, η Γερμανία με σχεδόν 84 εκατομμύρια κατοίκους θα ήθελε 168 εκατομμύρια τεστ αντισωμάτων για να «τσεκάρει» δύο φορές (για λόγους ασφάλειας) τον πληθυσμό της. Μάλιστα, δύο τεστ ανά άτομο είναι το απολύτως ελάχιστο αναγκαίο, καθώς κάποιος που βγαίνει αρνητικός μπορεί αργότερα να μολυνθεί. Ακόμα και η Ν. Κορέα, που φημίζεται για τα πολλά τεστ της, έως τις 20 Μαΐου είχε ελέγξει μόνο το 1,5% του πληθυσμού της για αντισώματα. Ούτε καν το σύνολο του υγειονομικού προσωπικού δεν είναι εύκολο να κάνει τέτοια τεστ.
- Όσοι ανάρρωσαν είναι πολύ λίγοι για να τονώσουν μόνοι τους την οικονομία: Μόνο ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού θα μπορεί να πιστοποιηθεί για να δουλέψει ή να ταξιδέψει με ασφάλεια.
- Η επιτήρηση διαβρώνει την ιδιωτικότητα: Τα «διαβατήρια ανοσίας» θα προϋποθέτουν ένα σύστημα ταυτοποίησης και επιτήρησης, ενώ τα σχετικά χάρτινα πιστοποιητικά θα μπορούσαν να πλαστογραφηθούν. Αν είναι ηλεκτρονικά, για μεγαλύτερη ασφάλεια από απάτη, θα αποτελούν μεγαλύτερο κίνδυνο για τα προσωπικά δεδομένα.
- Οι περιθωριοποιημένες και μειονοτικές ομάδες θα αντιμετωπίσουν περισσότερους ελέγχους: Αυτό μπορεί να αυξήσει τις διακρίσεις βάσει φυλής, φύλου, θρησκείας ή άλλης αιτίας.
