Της Αρετής Διαμάντη
Οι ιστοσελίδες Roman και Hers, όπως και πολλές άλλες, καθιστούν την απόκτηση φαρμακευτικών σκευασμάτων για σεξουαλική υγεία, απώλεια τριχών και άγχος, τόσο εύκολη όσο είναι η παραγγελία μιας πίτσας. Στις ιστοσελίδες αυτές ο χρήστης κάνει μόνος του τη διάγνωση και παραγγέλνει το σκεύασμα που επιθυμεί, εισάγοντας κάποια στοιχεία για την προσωπική του υγεία όπως εξάλλου και τα στοιχεία της πιστωτικής του κάρτας. Στη συνέχεια ένας ιατρός αξιολογεί τις επιλογές του, χωρίς βέβαια να μιλήσει με τον άρρωστο. Αν η συναλλαγή εγκριθεί, το φάρμακο παραδίδεται κατ’ οίκον, μερικές ημέρες ή εβδομάδες αργότερα.
Στην πραγματικότητα αυτές οι ιστοσελίδες αντιστρέφουν την ιατρική πράξη. Αντί οι γιατροί να εξετάσουν τον άρρωστο, να κάνουν τη διάγνωση και να προτείνουν θεραπείες, τώρα οι ασθενείς απαιτούν φάρμακα και οι γιατροί ενεργούν απλά ως ελεγκτές.
Πολλές από αυτές τις εταιρείες λειτουργούν σε ένα ρυθμιστικό κενό, το οποίο μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ομοσπονδιακοί και πολιτειακοί νόμοι, οι οποίοι εγγυώνται την ιατρική περίθαλψη και την ασφάλεια των φαρμακευτικών σκευασμάτων δεν μπόρεσαν να συγχρονιστούν με τις διαδικτυακές υπηρεσίες. «Είναι ιατρική μενού εστιατορίου», επισημαίνει ο Αρθουρ Κάπλαν, καθηγητής ιατρικής ηθικής στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Οι συγκεκριμένες ιστοσελίδες υποστηρίζουν ότι είναι απλά τεχνολογικές πλατφόρμες και όχι πάροχοι υπηρεσιών υγείας.
