Το όλο νόημα πίσω από τη χρήση των συμβόλων είναι ότι υποτίθεται πως συλλαμβάνουν επιτυχώς μία έννοια και εξοικονομούν χώρο.
Μερικές φορές, ωστόσο, η έννοια ενός συμβόλου χάνεται στην ιστορία, παρ’ όλα αυτά εμείς συνεχίζουμε να το χρησιμοποιούμε.
Θα κάναμε, όμως, το ίδιο αν γνωρίζαμε τι πραγματικά σημαίνουν;
5. Το χριστιανικό σύμβολο ΙΧΘΥΣ είναι στην πραγματικότητα ένας… γυναικείος κόλπος!
Εκτός από τον σταυρό, το πιο δημοφιλές σύμβολο του Χριστιανισμού είναι ο ΙΧΘΥΣ. Το σύμβολο αυτό, προέρχεται από τα αρχαία χρόνια, όταν ο Χριστιανισμός ήταν ακόμα μια άγνωστη αίρεση. Λαμβάνοντας, μάλιστα, υπόψη ότι τα ψάρια και το ψάρεμα χρησιμοποιούνταν συχνά ως σύμβολα στη Βίβλο, θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο ΙΧΘΥΣ είναι καταλληλότερο σύμβολο για την Διδασκαλία του Χριστού από τη «συσκευή» που χρησιμοποιήθηκε για να τον βασανίσουν και, τελικά, να τον σκοτώσουν.
Στην πραγματικότητα, ωστόσο, το σύμβολο του ΙΧΘΥ δεν είναι παρά ένας γυναικείος κόλπος.
Ένα από τα ονόματα που είχαν δοθεί σε αυτό το σύμβολο πριν χρησιμοποιηθεί από τον Χριστιανισμό, είναι το «vesica pisces» (όχημα του ψαριού) και το χρησιμοποιούταν ως σύμβολο από κάθε γνωστή γυναικεία θεότητα της γονιμότητας – από την Αταργάτη (η θεά της γονιμότητας της Συρίας) και τηνΑφροδίτη μέχρι και τη Μεγάλη Μητέρα Θεά των παγανιστών.
Κάθε φορά, λοιπόν, που κάποιος συναντούσε το συγκεκριμένο σύμβολο στον προ-χριστιανικό κόσμο, γνώριζε ότι επρόκειτο για μία – όχι και τόσο κομψή – αλληγορία του γυναικείου κόλπου.
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, αρχικά οι Χριστιανοί υιοθέτησαν το σύμβολο του ΙΧΘΥ απλώς και μόνο επειδή ήταν ιδιαίτερα κοινό, ωστόσο αργότερα βρήκαν κάθε είδους δικαιολογία προκειμένου να ξεφύγουν από τον συσχετισμό του με τον γυναικείο κόλπο. Ακόμη και Χριστιανοί μελετητές παραδέχονται πλέον ότι το δεύτερο πιο δημοφιλές σύμβολο της θρησκείας τους κρύβει μια… συναρπαστική ιστορία.
4. Το σύμβολο της καρδιάς έχει σχέση με την αντισύλληψη!
Η καρδιά είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο δημοφιλή σύμβολα στον πλανήτη, καθώς εμφανίζεται κυριολεκτικά παντού – από κάρτες και γλυκά μέχρι κοσμήματα και τατουάζ!
Μάλιστα, το κοινό σχήμα μίας καρδιάς έχει γίνει σε τέτοιο βαθμό μέρος της καθημερινής μας ζωής που είναι πολύ εύκολο να παραβλέψουμε το γεγονός ότι στην πραγματικότητα δεν μοιάζει σε τίποτα απολύτως με μία κανονική καρδιά.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Βασικά, υπάρχουν αρκετά πειστικές ενδείξεις ότι το συγκεκριμένο σύμβολο εξαρχής δεν δημιουργήθηκε για να μοιάζει με καρδιά, αλλά με μία μορφή αντισύλληψης που χρησιμοποιούταν τη ρωμαϊκή εποχή!
Αν κάνετε μια έρευνα για το σύμβολο της καρδιάς, θα διαπιστώσετε ότι πάει πολύ πίσω στον χρόνο, καθώς βρισκόταν επάνω σε παλιά ρωμαϊκά νομίσματα.
Το σύμβολο αυτό, ωστόσο, δεν υποτίθεται ότι απεικονίζει την πραγματική ανθρώπινη καρδιά, αλλά τον βλαστό του φυτού silphium – ένα βότανο, το οποίο ήταν τόσο δημοφιλές για τις αντισυλληπτικές του ικανότητες που οι Ρωμαίοι το οδήγησαν κυριολεκτικά στον αφανισμό.
3. Το σύμβολο της ειρήνης είναι ένα θλιμμένο ανθρωπάκι!
Το γνωστό σε όλους μας σύμβολο της ειρήνης παραμένει ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα και σύμβολα έμπνευσης στον πλανήτη, παρά την μακρά σύνδεσή του με τους χίπις.
Ίσως τα απλά γεωμετρικά του σχήματα να «μιλούν» σε κάποιο αρχέγονο μέρος του μυαλού μας, ωστόσο κάθε φορά που το κοιτάμε, αισθανόμαστε ένα είδος μεγαλείου κι ελπίδας.
Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω είναι βασικά το ακριβώς αντίθετο από αυτό που είχε στο μυαλό του ο δημιουργός του εν λόγω συμβόλου, καθώς, αρχικά, συμβόλιζε έναν άνθρωπο, ο οποίος έγερνε μπροστά από απελπισία.
Την ιδέα για το συγκεκριμένο σύμβολο, είχε το 1958 ένας Βρετανός γραφίστας, ονόματι Gerald Holtom, ο οποίος σκόπευε να το χρησιμοποιήσει σε μια διαμαρτυρία ενάντια στα πυρηνικά όπλα.
Αυτό που έχουμε ξεχάσει σήμερα, ωστόσο, είναι ότι ήταν η κύρια εικόνα που προσπαθούσε να απεικονίσει ο Holtom ήταν ένα «ανθρώπινο ον σε απόγνωση».
Επομένως, το σημερινό ελπιδοφόρο σύμβολο της ειρήνης είναι στην πραγματικότητα μια αναπαράσταση ενός ανθρώπου που έχει χάσει κάθε ελπίδα σε αυτό τον τρελό κόσμο και τεντώνει τα χέρια του προς τα κάτω σε ένδειξη απόγνωσης και ήττας.
2. Το λαγοπόδαρο είναι στην πραγματικότητα μια… διαμελισμένη μάγισσα!
Πιθανώς δεν έχετε ποτέ αμφισβητήσει τη λογική που λέει ότι το κομμένο πόδι ενός λαγού φέρνει καλή τύχη. Όπως αποδεικνύεται, όμως, η ιστορία του λαγοπόδαρου είναι πιο ανατριχιαστική ακόμα και από την ιδέα του διαμελισμού ζώων για τύχη.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο συμβολισμός του λαγοπόδαρου είναι πολύ πιθανό να προήρθε από την αμερικανική λαϊκή μαγεία «hoodoo». Οι άνθρωποι πίστευαν, λοιπόν, ότι οι μάγισσες πολύ συχνά μεταμφιέζονταν σε λαγούς. Έτσι λοιπόν, με το να κόψουν το πόδι ενός λαγού πίστευαν ότι θα αποκτήσουν ένα μέρος του σώματος μιας μάγισσας, το οποίο μπορούσαν να φορέσουν γύρω από τον λαιμό τους.
Μερικές από τις πρώτες αναφορές σχετικά με τον θρύλο του λαγοπόδαρου, παρουσιάζουν λεπτομερώς πολλούς τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να μεγιστοποιήσει τη σκοτεινή δύναμη του ποδιού πριν το κόψει.
Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτούς, τα αποτελέσματα είναι καλύτερα αν ο λαγός σκοτωθεί ημέρα Παρασκευή – ιδιαίτερα αν είναι βροχερή– σε νεκροταφείο από έναν αφροαμερικάνο. (Φυσικά, δεν χρησιμοποιούν τον όρο «αφροαμερικάνος» τότε, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοούμε).
Πώς ακριβώς, όμως, κατέληξαν τα λαγοπόδαρα από ένα σατανικό μέσο υλοποίησης μαύρης μαγείας να πωλούνται ως αναμνηστικά σε τουρίστες; Απλά, με το πέρασμα των χρόνων, ο θρύλος… αποδυναμώθηκε! Οι άνθρωποι ξέχασαν ότι επρόκειτο για ένα φυλαχτό που θεωρούταν ότι έκρυβε σκοτεινές δυνάμεις και πλέον κανείς δεν πιστεύει ότι το λαγοπόδαρο είναι ένα μαγικό φυλαχτό.
Αυτό σημαίνει ότι οι μάγισσες μπορούν πλέον να είναι ασφαλείς. Δεν μπορούμε να πούμε, ωστόσο, το ίδιο και για τους λαγούς
1. Το γκι είναι σύμβολο ξαφνικού θανάτου και ευνουχισμού!
Κάθε τέλη Δεκεμβρίου, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο διακοσμούν τα σπίτια τους με το φυτό γκι. Πολλοί, μάλιστα, έχουν ως έθιμο να φιλιούνται από κάτω του.
Αν, όμως, γνωρίζαμε τι πραγματικά συμβολίζει, μάλλον δεν θα είχαμε πια τη διάθεση να δίνουμε φιλιά, όχι μόνο από κάτω του, αλλά ούτε καν οπουδήποτε κοντά του!
Στην πραγματικότητα, το γκι έχει δύο… «μπαμπάδες». Ένας από αυτούς είναι ο θεός Μπάλντουρ των Βίκινγκ, ο οποίος, σύμφωνα με τη Σκανδιναβική μυθολογία, σκοτώθηκε από ένα βέλος φτιαγμένο από γκι. Ο Μπάλντουρ επανήλθε, ωστόσο, στη ζωή και αποφάσισε να μεταρρυθμίσει το γκι, καθιστώντας το φυτό της ζωής αντί του θανάτου – αρκεί να μην άγγιζε το έδαφος.
Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί άνθρωποι φιλιούνται κάτω από το γκι – για να το κρατήσουν πάνω από το έδαφος.
Η άλλη πλευρά της παράδοσης του γκι, ωστόσο, έχει να κάνει με κάτι τελείως διαφορετικό. Ο κολλώδης χυμός των μούρων του γκι μοιάζει αρκετά με σπέρμα – γι’ αυτό και οι Κέλτες Δρυΐδες λάτρευαν το γκι.
Είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι πολιτισμοί είχαν γενικά την τάση να σέβονται οτιδήποτε είχε σχέση με τα ανθρώπινα γεννητικά όργανα. Έτσι, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το γκι φύτρωνε στις ιερές βελανιδιές, οι Δρυΐδες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το γκι πρέπει να είναι, επίσης, ιερό.
Το κόψιμο του γκι, επομένως, πήρε επάξια τη θέση του στο τελετουργικό ευνουχισμού του θεού της βελανιδιάς. Στη συνέχεια, κρεμούσαν το φυτό μέσα στο σπίτι προκειμένου να αξιοποιήσουν τις «μαγικές» του δυνάμεις, οι οποίες θεωρούσαν ότι έφερναν καλή τύχη.
