Η πρώτη τυχαιοποιημένη συγκριτική αξιολόγηση μεταξύ ρομποτικής και ανοικτής προστατεκτομής δεν έδειξε διαφορές στην ουροποιητική και σεξουαλική λειτουργία τόσο στις 6 εβδομάδες όσο και στους 3 μήνες μετά την επέμβαση, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Δεν αναφέρθηκε διαφορά ανάμεσα στα δευτερογενή σημεία των θετικών χειρουργικών ορίων καθώς και το επίπεδο του πόνου μεταξύ των 2 ομάδων ασθενών. Οι ασθενείς που υπέστησαν ρομποτική ριζική προστατεκτομή ανέφεραν σημαντικά βελτιωμένη φυσική ποιότητα ζωής στις 6 εβδομάδες, αλλά όχι στις 12 εβδομάδες. Καμία από τις αναφερόμενες θετικές επιδράσεις στην ποιότητα ζωής δεν διέφερε ωστόσο σημαντικά μεταξύ των 2 ομάδων στις 6 ή 12 εβδομάδες, σύμφωνα με τον RobertA. Gardiner, MD, από το RoyalBrisbaneandWomen’sHospital στην Αυστραλία.
Η ανοικτή προστατεκτομή συνδέθηκε με σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό δυσχέρειας σχετιζόμενης με τον καρκίνο στις 12 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Η ρομποτική προστατεκτομή συνδέθηκε με λιγότερη απώλεια αίματος, μικρότερη διάρκεια επέμβασης και μεγαλύτερη παραμονή στο νοσοκομείο, σύμφωνα με δημοσίευμα της επιστημονικής επιθεώρησης Lancet.
“Eν συντομία, και οι δύο μέθοδοι έδειξαν καλά πρώιμα αποτελέσματα, ενώ παρατηρήθηκαν οφέλη εξαιτίας της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής στην ομάδα που υπέστη λαπαροσκοπική προστατεκτομή με τη βοήθεια ρομπότ”, ανέφεραν οι συγγραφείς του άρθρου. “Τόσο η ουροποιητική όσο και η σεξουαλική λειτουργία αναμένεται να συνεχίσουν να βελτιώνονται με τον καιρό και ως εκ τούτου, είναι πιθανό να μην παρατηρηθούν σημαντικές διαφορές στην αποκατάσταση και των δύο πριν περάσει ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα”. Και προσθέτουν: “Ενθαρρύνουμε τους ασθενείς να επιλέξουν έναν έμπειρο χειρουργό τον οποίο εμπιστεύονται και με τον οποίο έχουν καλή επικοινωνία και όχι τόσο μια συγκεκριμένη επεμβατική μέθοδο”.
Σύμφωνα με τα πολύ εύστοχα σχόλια των AraDarzi, MD και EricMayer, MD, του ImperialCollegeofLondon, επίσης στη Lancet, “οι δοκιμές που δείχνουν ισοδύναμα αποτελέσματα μεταξύ μιας νέας, πρωτοποριακής μεθόδου και μιας συμβατικής, συνήθως ερμηνεύονται ως υποστηρικτικές της επιστροφής στις δοκιμασμένες πρακτικές, συμπεριλαμβανομένου του επαναπροσδιορισμού της κατεύθυνσης της εκπαίδευσης της γενιάς των χειρουργών που ίσως να ακολούθησαν την εξέλιξη της πρωτοποριακής μεθόδου. “Ωστόσο η ισοδυναμία θα έπρεπε επίσης να ιδωθεί ως θετικό στοιχείο, υποδειkνύοντας πως η καινοτομία διατήρησε τον επιθυμητό και κατοχυρωμένο σκοπό της χειρουργικής επέμβασης, όπως για παράδειγμα τα καλά ογκολογικά αποτελέσματα σε σχέση με τις λειτουργικές παρενέργειες. Είναι αυτά τα βήματα προόδου στην εφαρμοσμένη τεχνολογία τα οποία μειώνουν το μέγεθος της χειρουργικής τομής αλλά και την επεμβατικότητα της εγχείρησης, που παρέχουν επίσης την πλατφόρμα πάνω στην οποία θα αναπτυχθούν περαιτέρω τεχνολογικές καινοτομίες με στόχο την ποιότητα και την ασφάλεια της εγχείρησης”.
