Της Νικολέτας Ντάμπου  Η εξεταστική επιτροπή για την Υγεία πρόκειται να ασχοληθεί με το “σκάνδαλο” της κατευθυνόμενης υπερσυνταγογράφησης και με τις επιπτώσεις που είχε ,αλλά και συνεχίζει να έχει όπως φαίνεται, στην αύξηση της δαπάνης για το φάρμακο . Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του www.healthweb.gr το clawback και το rebate που πληρώνουν για το 2017 οι φαρμακευτικές εταιρείες, προσεγγίζουν πλέον των 800 εκατομμυρίων ευρώ, που σημαίνει ότι η δημόσια εξωνοσοκομειακή δαπάνη υπερβαίνει τα 2.800.000 ευρώ. Παράλληλα έχει αυξηθεί δραματικά και ο αριθμός των συνταγών. Πως εξηγείται το φαινόμενο αυτό; (και δεν μπορεί να επικαλείται κανείς ότι η αύξηση οφείλεται μόνο στα φάρμακα υψηλού κόστους, που πάρα πολλά από αυτά εξετάζονται πρώτα από επιτροπές, για την έγκριση χορήγησης τους ). Το Υπουργείο Υγείας συστήνει και ξανασυστήνει επιτροπές παρακολούθησης της φαρμακευτικής δαπάνης επί τρία χρόνια τώρα και αναρωτιόμαστε υπάρχει κάποιο συμπέρασμα, η είναι για το θεαθήναι; Η βάση ηλεκτρονικής συνταγογράφησης στην ΗΔΙΚΑ , παρέχει πολύτιμα στοιχεία . Πως αυτά αναλύονται και αξιοποιούνται ; Ποιος είναι ο αρμόδιος φορέας που αναλύει, έστω και δειγματοληπτικά, πως συνταγογραφούν οι γιατροί, προκειμένου αν υπάρχει πρόβλημα να γίνει εισήγηση για να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα ; Ειδικότερα , θέτουμε τα εξής ερωτήματα: Αναλύεται ανά ιατρική ειδικότητα η συνταγογράφηση , δηλαδή εάν χρησιμοποιείται κατά τη συνταγογράφηση με ακρίβεια η μηνιαία θεραπεία που προβλέπει η νομοθεσία ή γίνεται υπέρβαση αυτής; Εάν γίνεται επανάληψη της συνταγογράφησης πριν καταναλωθεί από τον κάθε ασθενή η μηνιαία ποσότητα φαρμάκων που ήδη έχει συνταγογραφηθεί ; Εάν συνταγογραφούνται φάρμακα από γιατρούς που δεν διαθέτουν την αντίστοιχη ειδικότητα ή φάρμακα εκτός των εγκεκριμένων από τον ΕΟΦ ενδείξεων; Εάν κάποιοι γιατροί συνταγογραφούν μεγάλες περιεκτικότητες φαρμάκων, έναντι μικρότερων που είναι και οικονομικότερες, χωρίς οι μεγαλύτερες να είναι αναγκαίες . . Έχει γίνει έλεγχος εάν συνταγογραφούνται για χρόνιες παθήσεις μικρές συσκευασίες φαρμάκων ,δηλ .π.χ εμβαλλάγια με 14δισκία , αντί συσκευασίες με 28 ή 30 δισκία που είναι οικονομικότερες ; Γιατί άραγε για χρόνιες παθήσεις να εγκρίνονται συσκευασίες φαρμάκων που δεν περιέχουν θεραπεία μηνός, αλλά πολύ λιγότερη ( π.χ 15 ημερών θεραπεία ), η οποία είναι ακριβότερη και για το σύστημα υγείας, αλλά και για τον ασφαλισμένο. Γίνεται λόγος πολύς για τα θεραπευτικά πρωτόκολλα, πλην όμως έχει γίνει κάποια σύγκριση της δαπάνης για τις κατηγορίες φαρμάκων στις οποίες έχουν εφαρμοστεί θεραπευτικά πρωτόκολλα ; Δηλαδή ποια ήταν η δαπάνη πριν την εφαρμογή των θεραπευτικών πρωτοκόλλων και ποια μετά; Αναμένουμε απαντήσεις άμεσα,  διαφορετικά θα είναι οφθαλμοφανές  ότι μιλάμε για μεγάλο σκάνδαλο το οποίο καλά κρατεί ...!